۰۱ آذر ۱۴۰۵ - ۱۱:۴۱
کد خبر: ۸۳۳۴۵۸
یادداشت؛

تقلیل مبارزه فاطمی به نقد استبداد، نادیده گرفتن حق امامت است

م
در سخنان محمد سروش محلاتی، حضرت زهرا(س) عمدتاً به‌عنوان «اولین هشداردهنده نسبت به آینده» و منتقد «استبداد و خون‌ریزی» معرفی می‌شود. این قرائت، هرچند چهره‌ای اخلاقی و صلح‌جویانه از حضرت ارائه می‌دهد، اما به نوعی، نمونه‌ای از تحریف یک‌جانبۀ سیره معصومان(ع) است.

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، سید مهدیار حسینی در یادداشتی با عنوان «تفسیر گزینشی از سیره فاطمی(س)» تأکید کرد که تقلیل اعتراضات آن حضرت به هشدارهای اخلاقی درباره استبداد و خون‌ریزی، موجب نادیده گرفتن ابعاد سیاسی، اعتقادی و ولایی مبارزه ایشان برای دفاع از امامت و خلافت می‌شود.

متن یادداشت به شرح ذیل است:

در سخنان محمد سروش محلاتی، حضرت زهرا(س) عمدتاً به‌عنوان «اولین هشداردهنده نسبت به آینده» و منتقد «استبداد و خون‌ریزی» معرفی می‌شود. این قرائت، هرچند چهره‌ای اخلاقی و صلح‌جویانه از حضرت ارائه می‌دهد، اما به نوعی، نمونه‌ای از تحریف یک‌جانبۀ سیره معصومان(ع) است. 
 
جریان مدعی نواندیشی دینی با تأکید افراطی بر جنبه‌های اخلاقی و فردی سیره معصومین، جنبه‌های حکومتی، سیاسی و انقلابی آن را نادیده می‌گیرد. در این روایت، «مبارزه» حضرت زهرا(س) برای احقاق حق «امامت» و «خلافت»، «خطبه فدکیه» و «اعتراض سیاسی» ایشان به حاشیه می‌رود و به «نگرانی از پیامدهای ظلم» تقلیل می‌یابد. 
 
اما در نگاه جامع، اعتراض حضرت فاطمه(س) اساساً یک مبارزه سیاسی-الهی برای دفاع از اصل امامت است، نه صرفاً هشداری اخلاقی درباره استبداد. تقلیل این مبارزه به تحلیل اجتماعی، بُعد «ولایی و اعتقادی» آن را کمرنگ می‌کند. چنین خوانشی، سیره حضرت را از الگویی برای مبارزه سیاسی و حکومت دینی به الگویی صرفاً اخلاقی و انتقادی تبدیل می‌کند. 
 
نتیجه این تحریف، تضعیف الگوی «زن مسلمان انقلابی» و مشروعیت‌زدایی از مبارزه برای «حکومت دینی» است. توجه به این مسائل، نشان می‌دهد که سروش محلاتی با انتخاب گزینشی از سیره، در خدمت گفتمانی قرار می‌گیرد که حکومت دینی را نقد و اخلاق فردی را جایگزین آن می‌کند.
ارسال نظرات
captcha