رحیم پور ازغدی:
ارزش دین به واقع گرایی آن است
خبرگزاری رسا ـ رحیم پور ازغدی در مشهد گفت: ارزش دین به واقع گرایی آن است و مشکل اساسی دین داری به مفهوم کلیسایی، خرافاتی و شرک آلود شدن و عدم واقع گرایی آن است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در مشهد، دکتر رحیم پور ازغدی،روز گذشته، در نهمین نشست سراسری حوزه های دانشجویی علوم اسلامی کشور در مشهد با اشاره به تعریف های متعدد از دین، گفت: یک دیدگاه می گوید ریشه و اصل عالم طبیعت، عالم ماوراء طبیعت است و دیدگاه دیگر می گوید جهان معنوی نیست و باید آن را معنوی ساخت و طوری آن را تخیل کرد که معنادار شود، دنیا را هر طور که به تو آرامش می دهد، تعریف کن.
وی اظهار داشت: طرفداران دیدگاه دوم در اثر خلأ معنویت، به معنویت دست ساز همچون عرفان های دروغین پناه می برند. به گونهای که اکنون بیشترین مراجعات به خرافات مدرن شده و جادوگران و رمالان و بیشترین طرفداران بودیسم و هندوییسم در غرب هستند.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: اما اسلام می گوید واقعیت جهان و اول و آخر آن معنویست؛ اینکه امام راحل(ره) می فرماید عالم محضر خداست، یعنی همه چیز معنویست و حقیقت جهان معنادار است، در اسلام ظاهر و باطن و معاد و معاش از هم جدا نیست، ماده و معنا در هم آمیخته، فقط مسجد، معبد نیست بلکه همه زندگی انسان معبد است.
ازغدی تصریح کرد: همان جریان فکری- تاریخی که گفت نبوت ساخته دست بشر است و خطاناپذیر نیست، حالا برای دیدن یک رمال سه سال در لیست انتظار صبر می کند تا از طریق گفته های او به آرامشی ولو موقت دست یابد، لذا اگر همه نیازهای دنیایی انسان هم تأمین باشد باز هم افسرده است چرا که برای این دنیا آفریده نشده بلکه برای رسیدن به خداوند که آرامش جاوید است، خلق شده است بدین جهت انسان در فرهنگ اسلام، وارد همه عرصه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می شود اما با نگاه الله محور.
وی افزود: در مباحث آکادمیک، دو مدل تعریف از دین ارائه می شود؛ دین داری به مفهوم کلیسایی و دین داری به مفهوم ما بعد کانتی؛ طرفداران تعریف دوم، ایراد اساسی تعریف اول را در الهیات سنتی، زبان محدود و کهنه آن می دانند و این نقص ها را نتیجه واقع گرایی دین می دانند، اما در پاسخ باید گفت که علت این کهنگی و محدودیت، خرافاتی بودن دین کلیسایی است نه واقع گرا بودن آن.
وی اظهار داشت: طرفداران دیدگاه دوم در اثر خلأ معنویت، به معنویت دست ساز همچون عرفان های دروغین پناه می برند. به گونهای که اکنون بیشترین مراجعات به خرافات مدرن شده و جادوگران و رمالان و بیشترین طرفداران بودیسم و هندوییسم در غرب هستند.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: اما اسلام می گوید واقعیت جهان و اول و آخر آن معنویست؛ اینکه امام راحل(ره) می فرماید عالم محضر خداست، یعنی همه چیز معنویست و حقیقت جهان معنادار است، در اسلام ظاهر و باطن و معاد و معاش از هم جدا نیست، ماده و معنا در هم آمیخته، فقط مسجد، معبد نیست بلکه همه زندگی انسان معبد است.
ازغدی تصریح کرد: همان جریان فکری- تاریخی که گفت نبوت ساخته دست بشر است و خطاناپذیر نیست، حالا برای دیدن یک رمال سه سال در لیست انتظار صبر می کند تا از طریق گفته های او به آرامشی ولو موقت دست یابد، لذا اگر همه نیازهای دنیایی انسان هم تأمین باشد باز هم افسرده است چرا که برای این دنیا آفریده نشده بلکه برای رسیدن به خداوند که آرامش جاوید است، خلق شده است بدین جهت انسان در فرهنگ اسلام، وارد همه عرصه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می شود اما با نگاه الله محور.
وی افزود: در مباحث آکادمیک، دو مدل تعریف از دین ارائه می شود؛ دین داری به مفهوم کلیسایی و دین داری به مفهوم ما بعد کانتی؛ طرفداران تعریف دوم، ایراد اساسی تعریف اول را در الهیات سنتی، زبان محدود و کهنه آن می دانند و این نقص ها را نتیجه واقع گرایی دین می دانند، اما در پاسخ باید گفت که علت این کهنگی و محدودیت، خرافاتی بودن دین کلیسایی است نه واقع گرا بودن آن.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه واقع گرایی به این مفهوم است که گزاره های دینی مانند خدا، فرشتگان و قیامت، واقعا وجود دارند ، تأکید کرد: ارزش دین به واقع گرایی آن است و باید واقعا خدایی باشد که بتوان به او ایمان اورد.
رحیم پور ازغدی گفت: انسان در تعریف اول نگاه می کند که فرمان خدا به من چیست و با شعار انالله و الیه راجعون به دنبال اطاعت او و کسب آرامش می رود اما در تعریف دوم از دین، می گوید انتظار ما از دین چیست؟ با شعار الله لی و هو الی ر اجع معتقد است خداست که باید مشیتش را با خواست های ما تطبیق دهد.
وی ابراز داشت: در تعریف مابعد کانتی از دین، که به دین سازی معروف است، دین را امری درونی و افراطی جلوه دادند که هیچ گونه واقعیتی ندارد که ما به آن برسیم و دین امری متحول و بشریست نه الهی و ثابت، دین اختراع بشر است نه کشف بشر از طریق عقل و انبیاء.
رحیم پور ازغدی بیان داشت: در کنار روشنفکری دینی به تعبیر درستش که همان اجتهاد است، چیزی به نام دین سازی غربی مطرح می شود که اصالت را به قرائت تجربه، منافع و لذت می دهد. همچنین در کنار مشکل آخوند مرتجع و قشری، مشکل آخوند بی دین و سکولار داریم که قائل به عصمت و نبوت نیست و جزو بیماران معرفتی است./پ202
ارسال نظرات