ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از حق سیرۀ همیشگی امام حسین بود

حجت الاسلام صفر قربانپور، مدیرکل تبلیغات اسلامی سیستان و بلوچستان به مناسبت میلاد عشق و حماسه حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) و روز پاسدار در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری رسا در زاهدان اظهار داشت: روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجری در مدینةالنبی فرزندی دیده به جهان گشود که میوه دل و روشنی چشم پیامبر خدا (ص) بود.

 
وی افزود: پرتو درخشان خلقت این نوزاد از نور جلال خدا سرچشمه گرفت و فرشتگان در عظمت آفرینش وی سر تعظیم فرود آوردند، تولد این فرزند پاک پیامبر که از ویژگی های فراوانی بر خوردار بود، سرور وشادمانی واز سوی دیگر غم و اندوه را برای خاندانش به ارمغان آورد؛ چرا که بشارت و تهنیت ولادت این مولود با تسلیت و تعزیت جبرئیل به پیامبر خدا و خبر از عظمت شهادت وی همراه بود.

مشاور استاندار سیستان و بلوچستان در امور روحانیون بیان داشت: فرشتگان به فرمان خدا ولادت این مولود را در آسمانها جشن گرفتند و پیامبرخدا شکر وسپاس به جای آورد و در مراسمی ویژه نام این کودک را  حسین  گذارد؛ نامی که برتارک بهشت می درخشید، و بر گرفته از نام خدا و از جایگاهی بس عظیم برخوردار بود ، آنگاه این کودک به آداب ولایت آراسته شد واز شخص رسول خدا تغذیه کرد وازشیرة جان آن حضرت رشد یافت.

حجت الاسلام قربانپور یادآور شد: دامان پر مهر مادرش فاطمه (س) به او آرامش می بخشید وگاه جبرئیل و میکائیل در کنار گهواره اش مایۀ آرامش جان او بودند، از همان کودکی دامان پر مهر پیامبر خدا محل امنی برای رشد این کودک بود و همواره از محبت های آن حضرت سرشار بود . در خانه، کوچه ودر مسجد همراه جدبزرگوارش بود وبوسه ها، مهرورزی‌ها و شیفتگی‌ها و دلدادگی‌های پیامبر خدا دربارۀ او در همه جا مشهور و زبان زد بود.

مدیرکل تبلیغات اسلامی سیستان و بلوچستان ادامه داد: پیامبر او را فرزند خود می نامید ومشاهدۀ کمترین رنجش و ناخشنودیش را تاب نمی آورد، پیامبر خدا با حمایت های همه جانبه ی خود از وی وتوصیه به شناخت و دوستی با او، همواره در پی معرفی شخصیت با عظمت او درجامعه بود.

حجت الاسلام صفر قربانپور خاطر نشان کرد: ایستادگی در برابر ظلم ودفاع از حق سیرۀ همیشگی وی بود، پس از گذراندن شش سال و هفت ماه درکنار پیامبر خدا، حدود سی وشش سال در کنار پدرش امیرالمومنین (ع) و چهل وشش سال وهفت ماه در کنار برادرش امام حسن مجتبی (ع) در سال پنجاه هجری پس از دریافت اسرار امامت و ودایع خلافت و شهادت برادرش ، امامت ورهبری امت از جانب خدا به وی واگذار شد.

وی در ادامه گفت: لکن فضای مسموم وخفقانی که معاویه در سراسر حجاز حاکم ساخته بود، امت را از رهبری های این پیشوای معصوم محروم ساخت ومسلمانان به وسیله معاویه و همدستان و همراهانش به بیراهه کشیده شدند و دستگاه حکومت به فسادهای تباه کننده آلوده گشت.