مختصری از بیوگرافی سیاسی هوگو چاوز
هوگو رافائل چاوز 58 ساله، پنجاه و سومین رییس جمهور ونزوئلا بود که پس از دو سال دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان، روز گذشته در بیمارستانی در کاراکاس درگذشت.
وی به دلیل اتخاذ سیاستهای سوسیالیستی و حمایت از طبقه فقیر جامعه توانسته بود محبوبیتی گسترده در بین اقشار مختلف جامعه به دست آورد.
مردم ونزوئلا از چاوز به عنوان قهرمان ملی و رهبر انقلاب بولیواری این کشور یاد میکنند.
چاوز در سن 17 سالگی و پس از گذراندن دوران تحصیلی خود به آکادمی علوم نظامی در کاراکاس پایتخت این کشور رفت.
در دوران اقامتش در کاراکاس شاهد بیعدالتی گسترده بین اقشار مختلف به ویژه طبقه کارگران بود. وی در سفری که به کشور پرو به عنوان نماینده در جشنهای استقلال این کشور داشت، تحت تاثیر افکار خوان ولاسکو آلوارادو رییس جمهور وقت پرو قرار گرفت.
در دیدگاه وی، زمانی که نخبگان حاکم جامعه مبتلا به فساد هستند، ارتش باید در خدمت طبقه کارگر قرار گیرد.
چاوز در سفری دیگر به پاناما، با عمر توریخوس رهبرای چپگرای این کشور آشنا شده و تحت تاثیر ایده وی برای اصلاحات ارضی قرار گرفت.
وی پس از فارغ التحصیلی از آکادمی به عضویت واحد مبارزه علیه شورشیان ارتش ونزوئلا درآمد.
نام چاوز برای نخستین بار در 1992 بر سر زبانها افتاد؛ هنگامی که کودتایی نافرجام را بر ضد رهبر وقت، کارلوس آندرس پرز به انجام رساند.
او پیش از افتادن در زندان، در جلوی دوربینهای تلویزیونی گفت که کودتایش برای حالا ناموفق بوده است. این سخن او هواداران بسیاری برایش در میان فقیران ونزوئلا پدید آورد، چرا که مردم فرودست در آن هنگام بر این باور بودند که دولت وقت فاسد است و به آنها توجهی نمیکند.
چاوز پس از آزادی از زندان، با تاسیس حزب جمهوری پنجم به فعالیتهای سیاسی پرداخت و با استفاده از مهارت خود در سخنوری و قدرت کاریزماتیک خود در بین توده مردم، در 6 دسامبر سال 1998 به عنوان رئیس جمهور ونزوئلا انتخاب شد.
وی در سال 1999 به طور رسمی قدرت را در اختیار گرفت دست به اصلاحات گسترده سیاسی و اقتصادی زد.
یکی از اقدامات مهم وی در راستای سیاستهای ضدلیبرالیستی وی، ملیکردن صنایع بزرگ و کاهش قدرت شرکتهای چندملیتی بود که نقش مهمی در افزایش ثروت طبقه فقیر ونزوئلا داشت.
چاوز با ایده حمایت نظامیان از توده مردم، کنترل بیشتری را بر درآمدهای نفتی ونزوئلا اعمال کرد و از آن برای اجرای برنامههای سوسیالیستی خود از جمله اعطای مسکن به توده فقیر و کمکهای اجتماعی به آنها استفاده کرد.
طرح همهپرسی هوگو چاوز برای افزایش حقوق بومیان و زنان این کشور و ارائه خدمات اجتماعی برای توده مردم که با 72 درصد رای موافق به تصویب رسید، محبوبیت زیادی را برای وی به همراه داشت.
چاوز در دوران دوم ریاست جمهوری خود با اتخاذ سیاستهای ضدامپریالیستی، به یکی از منتقدان اصلی سیاستهای کاخ سفید تبدیل شد و روابط نزدیکتری را با دولت کوبا و رهبر آن فیدل کاسترو برقرار کرد.
سیاست خارجی ونزوئلا در دوران چاوز بر لزوم اتحاد کشورهای آمریکای لاتین برای مقابله با استعمار نوین کشورهای سلطه جو از جمله آمریکا تاکید داشت.
چاوز بارها و به صراحت از جورج بوش رییس جمهور وقت آمریکا انتقاد کرده بود.
وی همچنین با اتخاذ سیاستی که از سوی کارشناسان دیپلماسی نفتی لقب گرفت، اقدام به فروش نفت با بهای کمتر و تسهیلات ویژه به کشورهای برادر آمریکای لاتین کرد.
چاوز با درآمدهای نفتی ونزوئلا، اوراق قرضه بسیاری از کشورها از جمله برزیل و آرژانتین را خریداری کرد و از این سو توانست حمایتهای سیاسی این کشورها در مجامع مختلف بینالمللی را به همراه داشته باشد.
وی همچنین روابط نزدیکی را با محمود احمدینژاد رییس جمهور کشورمان و ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه برقرار کرد.
چاوز که برای 2 سال با بیماری سرطان دست و پنجه نرم میکرد، برای چهارمین عمل جراحی سرطان خود به کوبا سفر کرد.
پس از عمل، چاوز که دچار مشکلات تنفسی شده بود برای چندین ماه در بیمارستانی در کوبا بستری شد و به دلیل وخامت اوضاع نتوانست در مراسم تحلیف ریاست جمهوری خود شرکت کند.
نیکولاس مادورو معاون و جانشین رییس جمهور ونزوئلا اعلام کرد که بر اساس قانون اساسی این کشور میتوان مراسم تحلیف را به تعویق انداخته و چاوز همچنان برای چهارمین دوره متوالی رییس جمهور ونزوئلا است.
چاوز ماه گذشته با نظر موافق پزشکان خود به کشور بازگشت و اولین پیام را در صفحه توییتر خود منتشر کرد.
سرانجام نیکولاس مادورو در یک سخنرانی تلویزیونی و در حالی که اعضای کابینه دولت وی را همراهی میکردند، مرگ هوگو چاوز را تایید کرد.
پس از اعلام خبر مرگ چاوز، سران ارتش و نظامیان با صدور بیانیهای وفاداری خود به مادورو را بهعنوان جانشین قانونی چاوز اعلام کردند./994/ب101/د