درس حوزه تعطیل پذیر نیست

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حجت­الاسلام سیدمحمدعلی موسوی درچه­ای، از نوادگان آیت­الله موسوی درچه­ای(ره) و امام جمعه درچه در برنامه ضیافت که از شبکه قرآن پخش شد، خاطرنشان کرد: آیت الله درچه­ای درس را می­گفتند و صبح و عصر همان درس را تقریر می کردند و از ویژگی های تدریس این عالم این بوده است که اگر درس تقریر حضور پیدا می کردند خیلی نیاز به خواندن درس نداشتند و درس را به خوبی فرا می گرفتند؛ با ساعت مقرر و نظم خاصی در طول روز سه درس می­گفتند و سه تقریر داشتنند.

امام جمعه شهر درچه درباره اهمیت دادن آیت­الله موسوی درچه­ای نسبت به تعطیل نشدن درس­ها اظهار داشت: آیت­الله طیب می­گفتند من یازده سال پای درس آیت­الله درچه ای بودم و یک روز درس ایشان را تعطیل نکردم و ایشان نیز یک روز درس را تعطیل نکردند؛ حتی وقتی خبر فوت مادر، برادر و خواهرشان را به ایشان دادند، این عالم درس را تعطیل نکرد و می­گفتند انا لله و انا الیه راجعون و برای تعطیل­نشدن درس ثوابی به روحشان می­رساند.

وی افزود: آیت­الله درچه­ای هر عصر چهارشنبه هر هفته از اصفهان بعه درچه می­آمدند و عصر جمعه به اصفهان برمی­گشتند؛ اگر هوا سرد بود، از طرف آتشگاه می­آمدند و اگر هوا خوب بود، از زاینده رود عبور می­کردند؛ برخی از اهالی محترم آن منطقه باغاتی داشتند و مرتب رفت و آمد ایشان را می­دیدند و روزی یکی از اهالی از ایشان دعوت می­کند تا در باغشان حضور پیدا کنند؛ حضور ایشان در باغ آن مرد چند هفته تأخیر می­افتد؛ آن صاحب باغ به ایشان می­گوید شما که سرتان شلوغ است، یک روز درستان را تعطیل کنید و به باغ ما بیایید؛ این عالم در پاسخ گفته بودند که اگر ثقلین(جن و انس) جمع شوند، من درس را تعطیل نخواهم کرد.

حجت­الاسلام موسوی درچه­ای به بیان سخنان علما و شاگردان آیت­الله درچه ای پرداخت و تصریح کرد: علما سخنانی را درباره شخصیت این عالم بیان کرده­اند؛ آیت­الله مدرس می­گفت من هر چه دارم از آیت­الله درچه­ای و آخوند خراسانی است؛ آیت­الله نجفی­قوچانی درباره آیت­الله درچه­ای گفته­اند که در درس این عالم فقط فضلای حوزه راه داشتند و دنیا دور و بر ایشان پیدا نمی­شد؛ آیت­الله بروجردی درباره این عالم می­گفتند خداوند الطاف خود را از ایشان دریغ ننموده و او از استعداد فوق­العاده برخوردار بود.

امام جمعه شهر درچه به بیان سفارشاتی از آیت­الله موسوی درچه­ای اشاره کرد و گفت: این عالم سفارش می­کردند که با خدا باشید و خیلی توجه به دنیا نداشته باشید و زاهدانه زندگی کنید که خدا روزی شما را می­دهد؛ به هیچ وجه برای کسب روزی از راه نامشروع اقدام نکنید؛ زندگی ایشان عادی معمولی بود و ساده زیست بودند.

وی افزود: چندین بار در حضور آیت­الله موسوی درچه­ای از ایشان می­خواستند تعریف کنند، وی منع کرده بودند و همه می­دانستند و می­ترسیدند که از ایشان تعریف کنند.

در این برنامه نوه ایشان، حجت­الاسلام سیدمحمدعلی موسوی درچه­ای و همچنین پخش مستندی از زندگی مرحوم آیت­الله موسوی درچه­ای و سخنانی از علما و بزرگان درباره شخصیت این عالم پرداخته شد که در ادامه به بخشی از این مطالب می­پردازیم: در سال 1264 قمری، مطابق با سال 1227 شمسی علامه سیدمحمد باقر درچه‌ای در یکی از شهرهای نزدیک اصفهان که از توابع لِنْجان محسوب می‌شود و به دُرچه معروف است، ‌دیده به جهان گشود.

این عالم فرزند سید مرتضی، فرزند سید احمد، فرزند سید مرتضی و از نوادگان میر لوحی سبزواری عصر صفوی اصفهانی است.

علّامه درچه ‌ای با 31 واسطه به موسی بن جعفر(ع) می‌رسد؛ علّامه دُرچه‌ای پنجمین فرزند از خانواده پرجمعیت آیت­الله سیدمرتضی است؛ اجداد و پدر این کودک، همه از مبلغان دین بودند و در بین مردم به زهد و دانش شهرت داشتند.

با سپری شدن دوران کودکی، با توجه به استعداد و شوق و هوش ذاتی که داشت، توانست پس از گذراندن مراحلی از فقه و اصول در محضر پدرش در 13 سالگی به تحصیل در حوزه علمیه اصفهان روی آورد و با موفقیت مدارج علمی را طی کند و از محضر دانشوران نامی اصفهان در رشته‌های فقه و اصول، خوشه چین خرمن پرفیض و برکت آنان باشد.

علامه درچه‌ای برای ادامه تحصیل، در سال 1291 قمری به نجف رفت و 14 سال در درس استادان برجسته حوزه علمیه نجف شرکت کرد.

علّامه سیدمحمّدباقر درچه‌ای در سال 1303 قمری به اصفهان بازگشت و در مدرسه نیم آور به تدریس آموخته‌های خود پرداخت. حضور استادان با سواد و باتقوایی چون آیة الله العظمی سید محمّد باقر درچه ‌ای سبب شد تا مردم فرزندان خود را برای تحصیل در این حوزه تشویق کنند. علّامه درچه‌ای به اتفاق آخوند عبدالکریم گزی، در این مدرسه فقه و اصول تدریس می‌کردند و شور و حرارت ویژه‌ای در بین طلاب ایجاد کرده بودند.

علّامه درچه‌ای در سال 1303 از نجف اشرف به اصفهان بازگشت و حوزه علمیه این شهر به برکت وجود ایشان رونق ویژه‌ای گرفت. سیدمحمّدباقر درچه‌ای در طول 40 سال تدریس، فقیهان و عالمان وارسته‌ای را تحویل جامعه داد، که از آن جمله‌ می­توان به آیت­الله شهید سیدحسن مدرس، آیت­الله حاج سیدحسین بروجردی، آیت­الله سیدابوالحسن اصفهانی، آقا نجفی قوچانی، آیت­الله سیدعبدالحسین طیب، آیت­الله حاج آقا رحیم ارباب و استاد جلال­الدین همایی اشاره کرد.

حدود غروب آفتاب روز سوم بعد از فوت، پیکر مطهر علامه سیدمحمدباقر درچه‌ای وارد تخت فولاد اصفهان گردید و او را با عزت تمام ـ در پیش روی (قبر) عبدالکریم گزی ـ واقع در تکیه کازرونی دفن کردند./822/پ201/س