شیوه تدوین کتاب ولایت و امامت پژوهی از منظر قرآن نو آوری است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حجت الاسلام سیدمحمود طیب حسینی دانشیار گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در نشست علمی نقد و بررسی کتاب ولایت و امامت پژوهی از منظر قرآن که در سالن جلسات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه برگزار شد با اشاره به این که بیان کردن معایب یک اثر دلیل بر این است که آن اثر دارای ارزش فراوانی است، اظهار داشت: تتبع گسترده و منابع فراوان، تنوع مباحث، انتقال مطالب، نقد، تحلیل، اظهار نظر و اکتفا نکردن به بیان نظرات از نقاط مثبت این اثر است.

وی ادامه داد: ارتباط مؤلف با موضوع، یکی از نقاط قوت این اثر محسوب می شود یعنی مؤلف با جان و دل، با موضوع ولایت و امامت ارتباط روحی برقرار کرده و هرگونه اثری که مؤلفش با این ویژگی آن را تألیف کند قطعا اثر ارزشمندی خواهد بود.

دانشیار گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: سیر بحث در این اثر که از بالا به پایین آمده به عبارت دیگر از ولایت الله آغاز کرده و به ولایت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه معصوم علیهم السلام رسیده است یک روش جدید و قابل تقدیر است و نظم منطقی به مباحث بخشیده است.

وی با اشاره به این که برگزاری این نشست علمی به جهت آموزشی شدن این اثر است، بیان کرد: یک جلدی بودن این اثر مناسب است و از طرفی دیگر باید مشخص شود این اثر برای چه مقطعی است؛ بهترین مقطع کارشناسی است زیرا دانشجویان بیشتری در این مقطع تحصیل می کنند و دوره دکتری نیز نیازی به کتاب درسی ندارد.

حجت الاسلام و المسلمین سیدمحمود طیب حسینی دارا بودن سبقه گزارشی را یکی از اشکالات این اثر دانست و گفت: این گونه سبک مناسب کتاب های آموزشی نیست و گاهی این حالت گزارش گری موجب سنگین شدن مباحث و طولانی شدن عبارات شده است به گونه ای که می توان بحث چند سطری را در یک سطر جمع آوری کرد.

وی با بیان این که انبوه مطالب در این اثر مناسب آموزش نیست، اظهار داشت: در کتاب های آموزشی نباید مطالب متنوع در ذیل بحث آورده شوند بلکه فقط مطالب مشهور و بخشی از مطالب مهمی که قابل نقد هستند ذکر می شوند.

دانشیار گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به این که مشاهده می شود مؤلف در این اثر اصطلاح سازی کرده است، تبیین کرد: در کتاب های آموزشی تا جایی که امکان دارد از جعل اصطلاح جلوگیری شود مناسب تر خواهد بود.

وی با تأکید بر این که از ارجاع دادن به فصل های قبل در این اثر کاسته شود، بیان داشت: در کتاب های آموزشی هر فصل باید خودش را مورد تحلیل قرار دهد در حالی که در این اثر چندین مورد ارجاع داده شده است و خود این ارجاع نیز گنگ و محل رجوع مشخص نیست./1324/پ202/ق