کتاب «انقلابیگری؛ رمز عبور از مشکلات و تحقیق پیشرفت و عدالت» منتشر شد
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کتاب «انقلابیگری؛ رمز عبور از مشکلات و تحقق پیشرفت و عدالت» به همت گروه سیاسی مرکز گفتمان انقلاب اسلامی تولید و منتشر شد.
این کتاب از مقدمه و دیباچه و شش فصل با عناوین: «مسأله معیشت و ایجاد رفاه اقتصادی»، «مسأله ریشهکنی فساد و تبعیض و اشرافی مسؤولان»، «مسأله محرومیتزدایی و رفع فقر»، «مسأله امنیت»، «مسأله کاهش آسیبهای اجتماعی»، «مسأله پیشرفت و کارآمدی»، تشکیل شده است.
در قسمتی از «مقدمه» این کتاب آمده است:
تاریخ انسان از بدو خلقت تابه امروز همواره محل نزاع دو جریان حق و باطل بوده است. در این بین گاه حقطلبان با استمداد از گزارههای عینی و حقیقی توانستهاند گذرگاههای تاریخی را فتح کرده و بسترساز تفوق حقطلبی در میان مردم زمان خود باشند و گاه جریان باطل با راهبردهای خطا توانسته مسیر حقیقی تاریخی را به انحراف ببرد و ذهن و فکر مردم را تصرف کند.
در این بین شکلگیری انقلاب اسلامی در ایران از مهمترین جلوههای تجلی آرمانهای فراموش شده جریان حقطلبی تاریخ، برگرفته از آموزههای انبیاء بود؛ آرمانهایی که در بستر تاریخی حرکت مردم ایران را از ایدهای تعمیق یافته فکری به صحنه واقعیتهای عینی در آمده و مبتنی بر آن نظام جمهوری اسلامی در میان انبوهی از ایدهای متضاد که فضای گفتمانی را به تسخیر خود در آورده بود، شکل گرفت.
این نظام که به منزله کالبد و ساختاری برای ماهیت سیال و پویایی انقلاب اسلامی بود در کشاکش سالهای ابتدایی شکلگیری خود قبل از تثبیت کامل، دامنگیر بحران امنیتی سیاسی با منشاء داخلی (گروههای تجزیهطلب، ترور مسؤولان و نخبگان انقلاب، عدم کفایت سیاسی اولین رییس جمهور) و خارجی (حمله عراق، حمله آمریکا در طبس) شد که البته توانست با موفقیت این بحرانها را پشت سر بگذارد و ساختار و سختافزار سیاسی خود را به تثبیت رساند.
حال در این رهگذر برخی افراد سیاسی با وزنیابی سیاسی اجتماعی ناشی از دوران شکلگیری و تثبیت نظام (انقلاب جنگ تحملی)، با تفوق نرمافراز فکری غیرانقلابی تلاش میکنند ـ ایدههای انقلابی که مردم در بستر آن به حرکت در آمده بودند ـ به حاشیه رانده و به نوعی دست به انقلابزدایی بزنند.
در این بین رهبر انقلاب برای جلوگیری از انحراف مسیر اصلی انقلاب اسلامی با حرکتی عمدتا گفتمانی سعی کردند محورهای به حاشیه رانده شده را دوباره در فضای سیاسی ـ اجتماعی کشور بازیابی نماید و به پالایش بنیانهای فکری انقلاب اسلامی مبادرت ورزند.
ایشان در این مسیر با طرحی گفتمان انقلابیگری که به نوعی بازیابی هویتی ـ فکری امروزین آرمانهای انقلاب اسلامی است، رهیافت به مسأله و دغدغههای عینی مردم را در گفتمان انقلابی گری را ناتوان از پاسخ به مسألههای اجتماعی مردم عنوان کردند.
آنچه در این کتاب مورد توجه قرار گرفته، تبیین تفصیلی «مادر گفتمان» انقلابی گری و نسبتیابی دالهای پیرامون آن با دغدغههای به حق مردم شریف ایران اسلامی است.
«ضرورت انقلابیگری»، «اصول و مبانی انقلابیگری»، «شاخصهای انقلابگری»، «الگوهای انقلابی گری»، «قشرها نهادها و عرصههای انقلابگری» از جمله مطالبی است که در بخش «دیباچه» بررسی شده است.
در فصل اول این کتاب عناوینی همچون: «انقلابی گری بسترساز رفاه اقتصادی»، «گفتمان غیر انقلابی؛ ناتوان درحل مسأله معیشت و رفاه» بررسی شده و در فصل دوم نیز به مباحثی همچون: «انقلابیگری زمینهساز ریشهکنی فساد و تبعیض و اشرافیگری مسؤولان»، «وجود دوقطبی مسؤول سادهزیستی ـ اشرافی؛ در سپهر سیاسی ایران»، «گفتمان غیرانقلابی، فاقد راهبرد در زمینه مبارزه با فساد و بسترساز تبعیض و اشرافیت» پرداخته شده است.
در فصل سوم این کتاب مباحثی با عناوین «انقلابی گری؛ عامل محرومیتزادیی و رفع فقر»، «برخورد شعاری با محرومیتزادیی و اعتقاد به تقدم و توسعه بر عدالت؛ راهبرد جریان غیرانقلابی» مورد بررسی قرار گرفته است.
در بخشی از عنوان «انقلاب گری؛ عامل محرومیتزدایی و رفع فقر» از فصل سوم این کتاب میخوانیم:
امروز فقر و محرومیت از مشکلات مهم کشور محسوب میشود. بخش عمدهای از فقرا و محرومان در نواحی روستایی زندگی میکنند و عمدتا شامل کشاورزان و کارگران هستند. از اینرو جریانها و گفتمانهای مطرح کشور سعی در حل و برطرف کردن این معضل اجتماعی دارند.
گفتمان انقلابیگری معتقد است رفع فقر و محرومیتزدایی از طریق نهضت خدمترسانی به محرومان و تحقق بخشی به عدالت اجتماعی حل خواهد شد. محرومیتزدایی یکی از اهداف انقلاب اسلامی است و نظام اسلامی از همان روزهای اول پیروز انقلاب این موضوع را در صدر برنامهها و کارهای خود قرار داده است.
انقلاب اسلامی، از آغازین روزهای شکلگیری خود با تشکیل نهادهای انقلابی محرومیتزا، سعی کرد توجه ویژه خود به جماعت محروم و مستضعف را که رهبر کبیر انقلاب آنها را نقشآفرینان اصلی انقلاب اسلامی و صاحبان حقیقی و ولی نعتمان راستین اسلامی میدانست به نمایش بگذارد.
گفتارهایی همچون: «گفتمان انقلابی؛ عامل ارتقا امنیت کشور» و «راهبرد غیرانقلابی در ایجاد رابطه و همکاری با امریکا؛ زمینهساز کودتا و سرنگونی» در فصل «مسأله امنیت» مورد بحث و دقت نظر قرار گرفته است و «انقلابیگری، مصون بخش جامعه از آسیبهای اجتماعی» و «گفتمان غیرانقلابی؛ عقیم در کاهش آسیبهای اجتماعی» از جمله موضوعاتی هستند که در فصل پنجم این کتاب به چشم میخورد.
همچنین در فصل ششم مطالبی همچون: «گفتمان انقلابگری مبتنی بر تکیه بر توانمندی داخلی، مقاومت در برابر دشمن و مدیریت جهادی؛ زمینهساز پیشرفت و کارآمدی» و «راهبرد جریان غیرانقلابی در مدیریت فرسوده و تعامل با قدرتهای جهان؛ زمینهساز عقبماندگی و ناکارآمدی» مورد کنکاش و بررسی قرار گرفته است.
در بخشی از گفتار با عنوان «در انقلابی گری، مصون بخش جامعه از آسیبهای اجتماعی» از فصل پنجم این کتاب آمده است:
با پیشرفت جوامع بشری دسترسی انسان امروز به ابزارهای مختلف فرهنگی ـ هنری و تکنولوژی ـ ارتباطی بسیار بیشتر از گذشته است؛ ابزارهایی که در کنار کاربردهای مثبت خود برای جوامع انسانی، یکی از مهمترین بسترهای گسترش آسیبهای اجتماعی نیز محسوب میشوند. بنابراین کاهش این آسیبها جزء مسألهها مهم اجتماعی برای مردم است و جریانهای سیاسی ـ اجتماعی به کار میگیرند و در این بین گفتمان انقلاب اسلامی با طرح گزاره گفتمانی «ارتقا سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی» برای حل این مسأله به ارائه گفتمان ایجابی پرداخته است و راهبرد «کمک به مردم در مقابله با آسیبهای خانمان برانداز اجتماعی» را به عنوان مهمترین ابزار کنترل آسیبهای اجتماعی مطرح میکند.
گفتمان انقلابی بیان میدارد که آسیبها اجتماعی دامنگیر، جامعه، متأثر از الگوی زیستغربی و سبک زندگی منتج از آن است و در صورتی که سبک زندگی ایرانی و اسلامی تحقق پیدا کند، این آسیبها به صورت چشمگیری کاهش پیدا خواهد کرد.
گفتمان انقلابی راهکار عبور از این معضلات را در اولویت بخشی به پیشگیری از آنها با محوریت دادن به نقش خانواده و جایگاه تربیتی مادران و الگوها و هنجارهای اجتماعی برگرفته از آموزههای دینی و ملی میداند؛ زیرا معتقد است این دسته از آموزهها اساساً به تولید کنشهای باوری ـ رفتاری آسیبزا نمیانجامد و علاوه بر آن آسیبهای متأثر از محیط فکری بیگانه و آلوده را نیز تصفیه میکند.
گفتنی است، کتاب «انقلابیگری؛ رمز عبور و تحقق پیشرفت و عدالت»، با شمارگان 2000 نسخه، در 154 صفحه از سوی مرکز گفتمان انقلاب اسلامی منتشر شده است./998/پ202/ق