نگاهی به کتاب «مقتل امام حسین به روایات اهل سنت»

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، نشر سنابل، کتاب «مقتل امام حسین علیه السلام به روایات اهل سنت» به قلم محمدعلی حیدری را منتشر کرد.

نویسنده که کتاب سقیفه و عوامل پیدایش آن نیز از آثار اوست، در مقدمه این کتاب آورده است:

«همان طور که از متن این کتاب مشخص می‌شود، قضیه شهادت سیدالشهدا علیه السلام و اصحاب آن حضرت و اسارت اهل بیت علیهم السلام آن بزرگواران تنها به وسیله مورخین و علمای شیعه نقل نشده، بلکه علمای اهل سنت نیز به صورت کاملاً مفصل این مسأله را در صدها کتاب تاریخی خود آورده‌اند. در این قضیه‌ی عاشورا و کربلا بیش از سیصد کتاب از کتب تاربخی قدیمی و کهن که از کتاب‌های مرجع و مورد مقبول اهل سنت بوده و در قرن‌ها اولیه نوشته شده، جمع آوری شده است.

آنچه در این کتاب آمده نقل واقعه عاشورا از مدینه تا کربلا و از کربلا تا مدینه فقط توسط مورخین معرورف و مقبول اهل سنت می‌باشد تا معلوم شود که مصائب حضرت سیدالشهدا علیه السلام تنها توسط علماء شیعه نقل نشده؛ بلکه مورد اتفاق شیعه و سنی می‌باشد، به طوری که ملاحظه می‌کنید، کتاب‌هایی که به عنوان مرجع در پاورقی مطالب آمده، همگی از کتاب‌های معتبر و اصیل اهل سنت بوده که مورد قبول همگی اهل سنت حتی وهابی‌ها نیز می‌باشد که غالباً مربوط به دوران نزدیک به عاشورا نوشته شده و مورخ توانسته سینه به سینه از توده مردم مسائل را شنیده و تحقیق و بررسی نماید.

در این کتاب به جز نقل وقایع عاشورا، حالات روایان این واقعه نیز مورد تحقیق قرار گرفته تا معلوم شود روایان این قضیه کربلا افراد مورد وثوق و قابل اطمینان بودند و این واقعه توسط افراد مجهول الحال نقل نشده است.

گذشته از این موارد؛ متأسفانه، عده بسیار معدودی از افراد مغرض و نادان از روی تعصب و جهالت درصدد تبرئه کردن حکومت بنی امبه و به خصوص یزید پلید از این جنایت عظیم می‌باشند. در این کتاب به طور مفصل کلمات علمای اهل سنت و نظریه آنان در مورد خباثت و پلیدی یزید ملعون جمع‌آوری شد تا مشخص شود، حمایت عده بسیار کم از اهل سنت و در صدر آنان وهابی‌ها از یزید پلید فقط از روی عناد و دشمنی شیعه بوده ونظرات آنان مورد قبول قاطبه علمای اهل سنت نیز نمی‌باشد.»

بر اساس این گزارش، این کتاب یک مقدمه و  شانزده بخش با عنوان‌های: ‌«روایات اهل سنت در فضائل امام حسین علیه السلام»، «دیدگاه اهل سنت در مورد یزید»، «علم امام حسین علیه السلام»، «بررسی اسناد و روایات کربلا»، «امام حسین علیه السلام»، «ماجرای کربلا»، «حرکت از مدینه»، «وقایع بین مکه و کربلا»، «قضایای کربلا»، «واقعه روز عاشورا»، «آثار شهادت امام حسین علیه السلام»، «قضایای کوفه»،‌ «قضایای شام»، «برگشت اسراء» «زیارت اربعین» و «خروج توابین» دارد.

نگارنده کتاب حضرت زهرا سلا الله علیها در روایت اهل سنت، در صفحه 15 این کتاب با عنوان «ثواب عزاداری بر امام حسین علیه السلام»  می‌نویسد:

«به طور مسلم هیچ عبادتی همانند اقامه‌ی عزاداری همانند اقامه عزاداری بر امام حسین علیه السلام نیست و این کار از تمامی مستحبات ارزش بیشتری دارد؛ زیرا گریه طبق صریح قرآن مجید کار انبیا بوده و هیچ عملی همانند گریه بر امام حسین علیه السلام انسان را به خدا نزدیک نمی‌کند؛ ولی بعضی از علماء اهل سنت نظیر وهابی‌ها مدعی شده‌اند که هرگونه عزاداری بر امام حسین علیه السلام بدعت و حرام است؛ بلکه عزاداری بر اموات را نیز بعد از سه روز بدعت شمرده و جایز نمی‌دانند و به این وسیله به شیعه ایراد می‌گیرند که شیعه اهل بدعت است. لکن برخلاف حرف‌های پوچ و بی‌اساس وهابیت عزاداری بر امام حسین علیه السلام لازم  و ضروری و از مهم‌ترین اموری است که موجب خشنودی خداوند و رسول اکرم صلی الله علیه و آله است.

آنان می‌گویند: عزاداری برای حسین، سنتی و غیرشرعی است. برای بررسی این مطلب لازم است بدانیم، اولاً، عبادت در اسلام دو گونه است:

عبادات توقیفی که کیفیت انجام دادن آن توسط شارع مقدس بیان می‌شود. مثلاً: ما نمی‌دانیم چگونه نماز بخوانیم و یا چه زمانی روزه بگیریم، و چگونه به حج برویم و چه مقدار از مال خود را به عنوان خمس یا زکات بپردازیم؛ در این گونه از واجبات، لازم است شرع مقدس تمام احکام آن را بیان کرده و کسی حق ندارد از پیش خود در این گونه عبادات را کم یا زیاد نماید، بلکه باید صد در صد تابع دستورات شارع مقدس اسلام باشیم.

عبادات دسته دوم که عقل به تنهائی خوب بودن این امور را تشخیص می‌دهد، و شرع مقدس هم ما را به انجام دادن آنها تشویق و راهنمایی می‌نماید، مانند: نیکی به والدین، خوش‌اخلاق بودن، تواضع، کمک به مستمندان، ادب در گفتار و تمام دستورات اخلاقی که در کتاب‌های اخلاق مطرح شده است.

در این گونه امور که انجام دادن آن، خود، یک نوع عبادت بوده و موجب تقرب خداوند است، لازم نیست که تمام خصوصیات آن توسط شرع مقدس بیان شود، بلکه اسلام ما را به انجام آن تشویق و ترغیب کرده، ولی هرکسی به دلخواه می‌تواند این گونه امور را در زندگی پیاده نماید.

عزاداری بر امام حسین علیه السلام از عبادات دسته دوم است؛ زیرا وقتی در روایات مختلف ثابت شد که رسول اکرم صلی الله علیه و آله قبل از ولادت امام حسین علیه السلام و همزمان با ولادت آن بزرگوار، و در کودکی آن حضرت در مناسبت‌های مختلف از شهادت امام حسین علیه السلام یاد نموده، و بر مصائب آن حضرت می‌گریسته، ما هم به عنوان امت از آن پیروی می‌کنیم و نسبت به مصائب امام حسین علیه السلام عزاداری می‌نمائیم.

هر کس در هرجا به هر عنوان و به هر صورت که بخواهد برای مصائب امام حسین علیه السلام عزاداری نماید، نه تنها جایز است، که از بهترین اعمال نزد خداوند متعال و پیروی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله است و لازم نیست در کیفیت عزاداری به آنچه در زمان اهل بیت علیهم السلام انجام می‌گرفته و یا از طرف اهل بیت علیهم السلام دستور داده شده، اکتفا بشود. بلکه عزاداری به هر شکل و به هر صورت تا زمانی که در آن گناه و معصیت نباشد، لازم و ضروری می‌باشد و تا زمانی که در انجام عزاداری گناه واقع نشود، هرگز نمی‌توان گفت بدعتی انجام گرفته است».

 گفتنی است، نشر سنابل، کتاب «مقتل امام حسین علیه السلام به روایات اهل سنت» را با شمارگان 1000 نسخه و در 500 صفحه به قیمت 22000 تومان منتشر کرده است./998/ن 602/ش