رهیافتی به شناخت دعا

هفتم. بلند همتی و بزرگی درخواست؛ از بایسته های مهم دعا، همت بلند داشتن در خواست و طلب است برخی از بندگان پروردگار در دعا کردن همت بلند ندارند و گاه از خدا صرفا خواسته های ناچیز دارند. اما بندگان مومن حقیقی همیشه در درجه نخست با همت بلند دعا می کنند و از پروردگار خود چیزهای بزرگ را خواستارند.

پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) در حدیث شریفی فرموده است:« اسألوا الله و اجزلوا فانه لا تیعاظمه شیءٌ1 ؛ از خدا بخواهید و فراوان بخواهید؛ زیرا هیچ چیزی برای او سنگین نیست».

نیز در حدیث دیگری از آن حضرت آمده است:« خداوند از درخواست کننده ای که چیزی جز بهشت درخواست کند، تعجب می کند2».

امام صادق (ع) فرموده است: خداوند تبارک و تعالی به موسی بن عمران (ع) وحی فرمود: استخوان های یوسف را از مصر بیرون ببر؛ فرمود که هنگام طلوع ماه چنین کند؛ اما ماه دیر طلوع کرد و موسی (ع) در جست وجوی کسی بر آمد که جایگاه قبر را بداند. به او گفته شد: پیر زنی هست که جای آن را می داند. موسی (ع) در پی او فرستاد و پیرزنی زمین گیر و نابینا را آوردند. موسی (ع) فرمود: تو قبر یوسف را بلدی؟ گفت: آری. فرمود: پس جایش را به من نشان بده. گفت: نمی گویم مگر چند چیز به من بدهی. پاهایم را شفا دهی، بینایی ام را به من بازگردانی، جوانی ام را به من برگردانی و مرا در بهشت {هم درجه} با خودت قرار بدهی.

این خواست های موسی (ع) گران آمد. خداوند به او وحی فرمود: تو به حساب من می دهی پس آنچه می خواهد به او عطا کن. موسی (ع) چنین کرد، و آن پیرزن قبر یوسف (ع) را به او نشان داد. موسی (ع) {جسد} او را از تابوتی مرمرین در کرانه نیل بیرون آورد و آن گاه که بیرونش آورد ماه طلوع کرد و آن را با خود به شام برد. به همین سبب، اهل کتاب مردگان خویش را به شام می برند3.

برطبق این روایات و روایات دیگر، بنده مومن باید بکوشد که در دعا کردن همت عالی داشته باشد و نخست خواسته های معنوی و کمال آفرین را فریاد آورد و سپس به دیگر خواسته ها از پرودرگار بپردازد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. عدة الداعی،ص36
2. کنزالعمال،ج2،ص85،ح3260
3. حضال،ص205،ح21