رهیافتی به شناخت دعا

 از احادیث چنین بر می آید که بسیار خواستن نیز در دعا موثر است و از آداب آن به شمار می رود. پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده است:« اذا سأل احدکم فلیکثر فانه یسال ربه1؛ هر گاه یکی از شما می خواهد، بسیار بخواهد، چرا که از پروردگار خویش درخواست کند».
نیز فرموده است:« خداوند به کسی که برای حاجتی بسیار دعا کند برکت می دهد خواهد حاجتش داده شود یا داده نشود2».

سیزدهم. پافشاری:

اصرار و پافشاری نیز از بایسته های فرد دعا کننده در هنگام دعا کردن است. در حدیثی از پیامبر خدا (ص) نقل شده است:« ان الله یحب الملحین فی الدعاء3؛ خداوند ، سماجت کنندگان در دعا را دوست می دارد».
نیز آن حضرت درباره پا فشاری در دعا و اثر آن فرموده است:« سوگند به آنکه جانم در دست اوست،{گاه} نبود خداوند را می خواند، در حالی که خداوند از او در خشم است، پس از او روی می گرداند و دوباره می خواندش و باز، خدا از او روی می گرداند؛ اما به فرشتگان خود می گوید: بنده ام از خواند غیر من، ابا ورزید و من از او شرم کردم، مرا می خواند و من از او روی می گردانم. گواه باشید که اجابتش کردم4».
همچنین امام صادق (ع) فرموده است: « اگر پافشاری مومنان به خداوند در طلب ورزی نبود، بی گمان آنان را از آن وضعی که دارند به تنگ دستی بیشتری می کشاند5».

 معصومان (ع) سفارش کرده اند که سه بار دعای خود را تکرار کنید. از جمله، ابن مسعود نقل می کند پیامبر هر گاه دعا می کرد سه بار دعا می کرد و هرگاه درخواست می کرد سه بار درخواستش را تکرار می نمود6».

 معصومان (ع) سفارش نموده اند که به دعاهای در سجده اهمیت فراوان داده شود.
پیامبر فرموده است:« هر گاه به سجده رفتید در دعا پافشاری کنید؛ زیرا سزاوار است که {در این حال} دعاهایتان مستجاب شود7».
نیز آن حضرت فرموده است:« نزدیک ترین حالت بنده به پروردگارش زمانی است که در سجده است. پس {در این حالت} بسیار دعا کنید8».
شانزدهم. خوش بین بودن به اجابت : خوش بینی و امیدواری زندگانی را شیرینی خاص می بخشد و مشکلات راه را هموار می سازد و افق فرارو را روشن و پر نور می کند. ریشه بسیاری از مشکلات بشر امروزی ناامیدی و بد بینی است.
بنده مومن ، همواره بهخدای خودش خوش بین است و امیداوارانه به درگاه او رو می آورد. بدترین چیز ناامیدی از درگاه پروردگار است.
پیامبر خدا (ص) فرموده است:« خدا را با یقین داشتن به اجابت، دعا کنید و بدانید که خداوند، دعایی را که از دلی غافل و بی توجه بر آید، مستجاب نمی کند9».
نیز امام زین العابدین (ع) در مناجات خود فرموده است: « بار خدایا ، سه چیز مرا باز می دارد تا از تو درخواست کنم و تنها یک چیز مرا بر آن می دارد. آنچه مرا باز می دارد، یکی آن است که تو مرا فرمان دادی و من در انجام دادن آن کندی کردم؛ دیگر آنکه مرا از کاری نهی فرمودی اما من به انجام دادن آن شتافتم؛ سوم آنکه مرا نعمت ارزانی داشتی ولی من در گزاردن شکر آن کوتاهی ورزیدم. اما آنچه مرا به درخواست کردن از تو می کشاند ، تفضل تو بر کسی است که به درگاه روی کند و با خوش گمانی به سوی تو آید؛ که هر احسانی که تو می کنی، تفضل است و هر نعمتی که می دهی ، آغازگرش تو هستی10».
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. نهج الدعاء،ج1،ص204
2. تاریخ بغداد،ج3،ص299؛ کنزالعمال،ج2،ص65،ح3138
3. بحارالانوارفج93،ص378،ح22
4. ارشاد القلوب،ص184
5. کافی،ج2،ص475،ح4
6. مکارم الاخلاق،ج1،ص62،ح55
7. کنزالعمال،ج15،ص377،ح4146
8. بحارالانوار،ج86،ص216،ح31
9. عدةالداعی،ص132
10. صحیفه سجادیه،ص53،دعاء 12