۱۲ آبان ۱۳۸۸ - ۲۲:۳۳
کد خبر: ۶۷۲۱۸
باز خوانی فرمایشات رهبر معظم انقلاب پیرامون سیزده آبان:

یکى از بهترین کارهای انقلاب

 حضرت آيت الله خامنه‌اي رهبر معظم انقلاب اسلامي
تسخیر لانه جاسوسی یکى از بهترین کارهایى بود که در این انقلاب انجام گرفت
عجیب این است که در این سه حادثه‌اى که در روز سیزدهم آبان مجتمع شده‌اند، درگیرى بین این دو طرف است. بعضى از این حوادث طورى است که ملت ایران، مظلوم و مضروب واقع شده و مورد ستم قرار گرفته است؛ و کیفیت بعضى دیگر، طورى است که طرف امریکایى، سزاى آن ظلمها و ستمهاى قبلى خود را دیده است. به نظر من، با قضیه‌ى تسخیر لانه‌ى جاسوسى به‌وسیله‌ى عده‌اى از جوانان مؤمن و مبارز و رشید ملت ایران، باید این‌گونه برخورد کرد.

جوانان دانشجو، در روز سیزدهم آبان 58 که راهپیمایى مى‌کردند، رفتند این ماده‌ى فساد را از بین بردند. قضیه این‌گونه است. من امروز عرض مى‌کنم که این کار دانشجویان ما در سال 58 یکى از بهترین کارهایى بود که در این انقلاب انجام گرفت.

مبادا تلقینهاى یک عده آدمهایى را که به اعتقاد بنده تعریف واقعى از آنها این است که «انسانهاى سطحى و ضعیفى هستند» باور کنید.
 
نمى‌خواهیم بگوییم اینها وابسته‌اند. نمى‌خواهیم بگوییم مغرضند. نه! ضعیفند. انقلابها را هم غالبا ضعیفها از بین برده‌اند. کشورها را هم ضعیفها به باد فنا داده‌اند.
 
ملتهاى نیرومند پرقدرت را هم غالبا ضعیفها و زبونهایى که بر مراکز قدرت دست پیدا مى‌کنند، از بین مى‌برند.
 
یک عده ضعیف، امروز نیایند وسوسه کنند و طورى شود که جوان ما، دانشجوى ما، با خودش فکر کند: «این چه کارى بود که لانه‌ى جاسوسى را تسخیر کردیم؟!» نه آقا! یکى از بهترین کارهایى که در انقلاب ما شد، همان کار بود.
 
امام یک جوان نبود که شما بگویید «احساساتى شد و حرفى زد.» امام، آن پیر حکمت و مرد حکیم دنیا دیده‌ى مجرب، با دید نافذ خود، آن‌طور از حرکت دانشجویان در آن روز تجلیل کرد. پس امام، به حقیقتى پى برده بود که این را گفت. ما نیز همان را - نه فقط از روى تبعیت؛ بلکه از روى احساس، از روى بینش و از روى منطق تأیید و تصدیق مى‌کنیم.(1)
13آبان نماد مظلومیت ملت ایران
سیزدهم آبان، روز نماد مظلومیت ملت ایران است. ملت ایران در سیزدهم آبان مظلومیت خود را فریاد کرد. اسنادى که از لانه‌ى جاسوسى بیرون آمد و در حدود صد جلد حقایقى آشکار شد - که موجود است و چاپ شده و در دسترس همه است - نشان مى‌داد که دولت امریکا علیه ملت ایران و منافع ملت ایران - بخصوص بعد از پیروزى انقلاب اسلامى - لحظه‌یى را فروگذار نکرده است. منتها این ملت بزرگ از آن مظلوم‌هایى نیست که تن به ظلم بدهد؛ مظلوم است، اما در مقابل ظلم مى‌ایستد و آن را تحمل نمى‌کند.

از ماجراى سیزدهم آبان سالهاى زیادى گذشته و آن قضیه به تاریخ پیوسته است؛ اما حقیقتى که ماجراى سیزدهم آبان و تسخیر لانه‌ى جاسوسى نماد آن بود - یعنى مظلومیت ملت ایران و عدم تحمل ظلم از سوى ملت ایران در مقابل هر کس - به حال خود باقى است. امروز هم همین‌طور است. امروز هم ما به کسى ظلم نمى‌کنیم؛ ما به هیچ ملتى تجاوز نمى‌کنیم؛ ما حقوق هیچ ملتى را در هیچ نقطه‌یى از عالم پامال نمى‌کنیم؛ اما اگر قدرتمداران عالم بخواهند طبق عادت خودشان حقوق ملت ما را پامال کنند، ملت ما ظلم را از سوى هر کس و هر قدرتى تحمل نخواهد کرد؛ یعنى مظلومیت بدون تحمل ظلم و ستم و تکیه‌ى به خود، نه به قدرتهاى نامطمئن بین‌المللى.(2)
13 آبان، روز ملی
البته روز سیزدهم آبان به عنوان یک عید شناخته نمى‌شود؛ اما به عنوان یک روز ملى شناخته مى‌شود. یادبودها و خاطره‌هایى که در طول سال، ملتها آنها را به عنوان روز ملى یا جشن ملى بزرگ مى‌شمارند، باید در خود مضمونى نهفته داشته باشند. هرچه این مضمون عمیقتر باشد، آن روز براى آن ملت از جنبه‌ى نمادین اهمیت بیشترى دارد. با این حساب، روز سیزدهم آبان حقیقتا یک روز مهم است.

این روز به عنوان «روز ملى مبارزه با استکبار» نامگذارى شده است. مسأله، مسأله‌ى استکبار است؛ بحث یک دولت یا یک رژیم خاص نیست. البته امروز در دنیا مظهر استکبار - با همان معناى زشت و نفرت‌انگیزش - امریکاست، والا مسأله‌ى دشمنى با یک نژاد یا با یک ملت یا با یک کشور نیست. مسأله این است که هر ملتى براى خود عزت و شخصیتى دارد و مایل نیست قدرتهاى بیرونى، با اتکاء به زور یا فریب، آن عزت را بازیچه قرار دهند. هر ملتى ثروتى دارد و مایل نیست که آن ثروت چپاول شود.

مضامین 13 آبان
اولین مضمون سیزده آبان عبارت است از رویارویى رژیم امریکا با نهضت اسلامى و بیدارى اسلامى. علت هم این بود که آنها حدس مى‌زدند اگر اسلام در دل مسلمانان احیاء شود و در عمل آنان تجلى پیدا کند، این قضیه منحصر به ایران نخواهد ماند و دنیاى اسلام را فراخواهد گرفت؛ همچنان که بعد از پیروزى انقلاب، در فلسطین، لبنان و بسیارى از کشورهاى اسلامى و عربى، همین معنا تجربه شد. با گذشت چند سال، نهضت اسلامى در ایران اوج گرفت.
 
در سیزده آبان سال پنجاه‌وهفت - قبل از پیروزى انقلاب - کشتار دانش‌آموزى پیش آمد؛ یعنى باز چهره‌ى خشن رژیم که پشت سرش دستگاههاى اطلاعاتى امریکاییها بود، نمایان شد. این هم باز مقابله با نهضت اسلامى بود؛ البته با خشونت حیوانى. همان روزها رئیس جمهور امریکا و دست‌اندرکاران رسانه‌اى امریکایى، از ایران به عنوان یک نقطه‌ى ایده‌آل و جزیره‌ى ثبات و امنیت اسم مى‌آوردند و به آن تفاخر مى‌کردند و از حرفهاى حقوق بشر و چیزهایى که الان مى‌شنوید امریکاییها دائم تکرار مى‌کنند، هیچ خبرى نبود!

اما سیزده آبان سال پنجاه‌وهشت آن روى سکه بود و ورق برگشته بود؛ یعنى این نهضت با پایدارى ملت مسلمان و رهبرى امام بزرگوار به پیروزى رسیده بود. بنابراین موذیگرى و دسیسه‌ى امریکایى علیه کشور به شکل دیگرى صورت مى‌گرفت. در این‌جا سفارتخانه‌ى خودشان را به مرکزى براى خرابکارى تبدیل کرده بودند؛ چه خرابکارى سیاسى، چه جاسوسى، چه خریدن اشخاص و شخصیتهایى که در انقلاب وارد بودند.
 
یکى از ابزارها همین است که شخصیتها و افراد مؤثر و بانفوذ را بخرند. همه‌جا و همیشه هم آدمهاى بى‌ایمان و بى‌وجدان یا سست‌بنیاد پیدا مى‌شوند که یک دست ثروتمند و قدرتمند بتواند آنها را خریدارى کند.
 
قیمت آدمها هم متفاوت است؛ بعضیها را ارزان مى‌خرند، بعضیها را یک‌خرده گرانتر مى‌خرند! اگر شما به اسناد لانه‌ى جاسوسى - که ظاهرا شصت، هفتاد جلد کتاب یا بیشتر منتشر شده است - مراجعه کنید، جاى پاى این خیانتها را مى‌بینید. اینها عکس‌العمل ملت ایران را به همراه داشت. مظهر شهامت و سرعت عمل ملت ایران هم دانشجویان بودند؛ آن هم دانشجویانى که پیرو خط امام بودند، نه دانشجوى وابسته به فلان حزب سیاسى یا فلان تشکیلات گوناگون و بى‌ایمان؛ نه، دانشجویى که خط امام را قبول داشت و به آن مؤمن بود. آنها شهامت لازم را یافتند و رفتند سفارتخانه را تصرف کردند و این اسناد را بیرون کشیدند. مضمون سیزده آبان، اینهاست؛ یعنى مقابله با زورگویى، دسیسه و استکبار.(3)

13آبان روز اعلام خصومت های آمریکا
اگر کسى روز سیزده آبان را - که روز اعلام خصومتهاى امریکاست - تبدیل به روز ذلت در مقابل امریکا مى‌کند و اگر کسى به جاى استحکام وحدت ملى، دائم در فکر تفرقه است، یقین بدانید مى‌خواهد نفوذ دشمن را زمینه‌سازى کند.
 
پس این شخص نمى‌تواند ادعا کند که طرفدار وحدت ملى و مصالح ملى است. این بسیار بد است که در نظام اسلامى عده‌اى دل به دشمن بدهند؛ اکتفا به این هم نکنند، به تکرار حرفهاى دشمن بپردازند؛ به این هم اکتفا نکنند، مقدسات نظام را زیر سؤال ببرند؛ به این هم اکتفا نکنند، همان کارى را که دشمن مى‌خواهد، عینا انجام دهند؛ یعنى آن ایمان را - که شرط اولى بود - در مردم متزلزل کنند؛ آن شجاعت و اعتماد به نفس را در دل جوانها از بین ببرند؛ تیشه بردارند به دیواره‌ى این نظام بزنند، تا رخنه ایجاد کنند! این کارها را بکنند، بعد نظام با آنها برخورد کند و طبق قوانین، مجرمشان بشناسد؛ که مجرم شدن در نظام اسلامى، یک لکه‌ى ننگ ابدى است، مگر آن‌که «الا الذین تابوا و اصلحوا و بینوا»؛ کسى توبه کند؛ چیزى را که افساد کرده، اصلاح کند؛ ابهامى را که ایجاد کرده، تبدیل به تبیین کند؛ خطاى گذشته‌ى خودش را روشن کند؛ آن وقت خداى متعال از او خواهد گذشت و جرمش تبدیل به صلاح مى‌شود. ولى مادامى که این کارها را نکرده، یک مجرم است؛ آن وقت کسانى برخلاف قانون، به حمایت از این مجرم بپردازند که این جزو بدترین کارهاست!(4)

13آبان مربوط به جوانان است
سیزدهم آبان به عنوان روز مبارزه‌ى ملى با استکبار جهانى، اساسا به صورت تاریخى مسأله‌اى مربوط به جوانان است. از ابتدا این موضوع با حضور جوانان شکل گرفته است، با حضور آنها تداوم پیدا کرده است و امروز هم بیش از همه وابسته به جوانان است؛ در آینده هم ان‌شاءالله همین‌طور خواهد بود.

از اول تا آخر قضیه - یعنى از شروع ماجراى سیزدهم آبان، تا کامل شدن آن به صورت یک مسأله‌ى چندجانبه - پانزده سال طول کشید. در تمام این مراحل، جوانان دست‌اندرکار بودند. امروز هم این قضیه بیشتر به شما جوانان متوجه است؛ چه جوانان دانشجو، چه جوانان دانش‌آموز و چه بقیه‌ى جوانان کشور.

هر چیزى که متکى به قشر جوان باشد و از آنها مایه بگیرد و به دست آنها باشد، آن چیز در جامعه همیشه با طراوت و ماندگار خواهد بود. لذا قضیه‌ى مبارزه‌ى با استکبار و تعیین روز سیزدهم آبان به این مناسبت، یک قضیه‌ى ماندگار است و همیشه هم با طراوت خواهد ماند؛ چون روى دوش جوانان است.

همه روز و همه جا سنگر مبارزه با استکبار است
روز سیزدهم آبان، روز مبارزه با استکبار معین شده است؛ اما عزیزان من! شما بدانید که براى ملت ایران، هر روز، روز مبارزه با استکبار، و همه‌جا سنگر مبارزه با استکبار است. کلاس درس هم سنگر است، کارگاه هم سنگر است، مزرعه هم سنگر است. کار دولتى و علمى و تحقیقى هم سنگر است.
 
هر کس هر کارى براى پیشرفت این کشور مى‌کند، یک حرکت اساسى براى استقلال این کشور مى‌کند، که مشتى بر دهان امریکا و همه‌ى زورگویان عالم است. خداوند به کسانى که در راه او حرکت مى‌کنند، وعده‌ى کمک فرموده است و تا به حال بحمدالله به این وعده هم عمل کرده است، که همه‌ى ما آن را مشاهده کرده‌ایم و دیده‌ایم؛ بعد از این هم خواهد بود.(5)
 
چرا شعار مرگ بر آمریکا
اساسا شعارها در یک کشور و در یک نظام، اهمیت زیادى دارند و برخورد با شعارهاى مختلف در هر کشورى، از ظرافت و حساسیت خاصى برخوردار است. اگر یک ملت یا مسؤولان آن، چگونگى برخورد با شعارها را درست ندانند، به خسارتهاى بزرگى دچار خواهند شد.

البته گاهى شنیده مى‌شود که بعضى بر زبان مى‌آورند، امروز روز شعار نیست؛ روز عمل است. این، حرف درست نیست؛ اگرچه بعضى از کسانى که این حرف را ادا مى‌کنند، نیّت درستى دارند و مى‌خواهند بگویند فقط با شعار دادن، نمى‌شود کشور را اداره کرد، که حرف درستى است.

با شعار دادن، نه یک کشور را، بلکه یک دِه را هم نمى‌شود درست کرد و اداره و آباد نمود. در کنار شعار، عمل لازم است؛ ولى بعضى از روى ساده‌لوحى، بعضى هم شاید از روى غرض، این حرف را طور دیگرى معنا مى‌کنند. گویا این طور مى‌خواهند وانمود کنند که شعار را باید کنار گذاست. این، غلط است. شعار، مثل عَلَم، راهنما و نشانه است. عملِ بدون شعار هم، مثل شعارِ بدون عمل است.

یک ملت، براى این‌که بداند کجا مى‌رود و چه کار باید بکند، باید شعارهاى خود را به طور صریح و روشن حفظ کند. اگر شعارها از بین برود، مثل این است که جمعیت کثیرى در بیابانى، بدون نشانه حرکت کنند و یک وقت مى‌بینید که از جاى دیگر سر در مى‌آورند. شعار، خصوصیتش این است که نمى‌گذارد یک ملت و یک کشور، راه را عوضى برود. پس، خود این هم، یک شعار باشد که بگوییم: هم شعار، هم عمل؛ شعار در کنار عمل، عمل در سایه‌ى شعار.

شعار عمده‌ى ملت ایران، شعار «استقلال» و «آزادى» بود که به شعار «جمهورى اسلامى» منتهى شد. در گذشتِ زمان، هر چه انقلاب جلو رفت، شعار «استقلال» و «آزادى»، روشنتر و واضحتر شد. یعنى از آن شعارها، شعارهاى تازه‌اى به وجود آمد که راه را مشخّص کرد. یکى از آن شعارها، همین شعار مبارزه‌ى با استکبار است.(6)

در میان ایام‌الله انقلاب، پیام های 13آبان بنیانی تر است
در میان ایام‌الله انقلاب که یادگارهاى دوران مبارزه‌ى بیست‌وچندساله‌ى ملت شجاع و پیروز ما و هرکدام حامل خاطره‌یى و پرتوى از امام راحل عظیم ماست، سیزدهم آبان، داراى ابعادى متنوعتر و پیامهایى عمیقتر و بنیانى‌تر است.
 
صف‌آرایى دو جبهه‌ى مبارزه‌یى خونین، جبهه‌ى ظالم و جبهه‌ى مظلوم، جبهه‌ى استکبار و سلطه و پیشاپیش آن امریکا، و جبهه‌ى حق و عدل و مشعلدار و امام آن - خمینى کبیر - در این یوم‌الله بوضوح دیده مى‌شود و در هر سه مناسبت این روز، آشکار و روشن، خودنمایى مى‌کند و نسلهاى امروز و فردا را به تأمل و تدبر وا مى‌دارد.(7)

پی نوشت ها:
(1)بیانات در دیدار دانش‌آموزان و دانشجویان به مناسبت «روز ملى مبارزه با استکبار» 12/08/1372
(2)بیانات در خطبه‌هاى نماز عید سعید فطر 13/08/1384
(3)بیانات در دیدار دانشجویان و دانش‌آموزان به مناسبت گرامیداشت سالروز 13 آبان13/08/1381
(4)بیانات در دیدار گروه کثیرى از پاسداران، جانبازان، دانشجویان و دانش‌آموزان 11/08/1379
(5)بیانات در دیدار با دانش‌آموزان، دانشجویان و اقشار مختلف مردم به مناسبت سیزده آبان 14/08/1376
(6)بیانات به مناسبت روز مبارزه با استکبار جهانى 09/08/1375
(7)پیام به مناسبت روز ملى مبارزه با استکبار جهانى 13/08/1369
ارسال نظرات