گزارشی از نشست بررسی حذف ارز ترجیحی در قیمت کالاهای اساسی

در ادامه دکتر تولکی با بیان اینکه طرف‌داران حذف ارز ترجیحی دو ادعا دارند، گفت: نخستین ادعا این است که با حذف ارز ترجیحی، عدالت را در جامعه بین تمام اقشار جامعه، بر قرار ساختند.

این اقتصاددان دومین ادعا را سیاست تک نرخی کردن ارز دانست و افزود: حال ما با سوالی اساسی مطرح هستیم که آیا اساسا ارز ترجیحی قابل حذف است یا خیر؟

وی در مقام پاسخ گفت: ابتدا برای پاسخ به این سوال بایستی ارز ترجیحی را تعریف کنیم که اصلا به چه معنا است؟ ارز ترجیحی ارزی است که یک ارز دیگری با قیمت بالاتری نسبت به این ارز، وجود داشته باشد. با این تعریف می‌توان گفت که هیچگاه نتوان ارز ترجیحی را از حذف کرد چرا که در ایران یک بازار دیگری به نام بازار آزاد وجود دارد که همیشه ارز دومی با قیمت بالاتری از این ارز اولی وجود خواهد داشت.

دکتر توکلی این ادعا را که « پرداخت های دولت به حلقه اول زنجیره، هیچ نتیجه‌ای جز رانت نداشته است» را واضح البطلان دانست و افزود: بالوجدان باید گفت که این یارانه های پنهان، دارای اثر بوده و موجب کاهش قیمت ها و رشد تولید شده‌اند چرا که وقتی که فردا روزی که اعلام می‌شود که ارز ترجیحی قرار است حذف شود، قیمت کالا های اساسی، رشد چشم‌گیری داشته‌اند که همین امر، نشان از تاثیر گذار بودن یارانه پنهان، در قیمت گذاری کالا های اساسی داشته است.

وی مقدار تاثیر گذاری را بحث جداگانه‌ای خواند و ادامه داد: دولت به دنبال شوک درمانی است که قرار است با حذف ارز ترجیحی از حلقه اول زنجیره، به دنبال تحقق آن باشد، لکن ثمرات سوءِ این روش را می‌توان در تورم کالا های اساسی، تورم وارداتی و تورم داخلی دانست که موجب افزایش شدید قیمت ها و کاهش تولید خواهد بود.