«شهید محققی» مدیری پیشگام، گرهگشا و شایسته نعمت شهادت بود
به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، حجتالاسلام مهدی محسنی همرزم سردار شهید حاج محمدحسن محققی، در سیصد و هفتاد و ششمین محفل «شب خاطره» روایتی از سردار شهید حاج محمد حسن محققی که عصر دیروز در سالن سوره حوزه هنری تهران برگزار شد با روایتهایی از زندگی و مجاهدتهای سردار شهید محققی به تبیین ویژگیهای مدیریتی و شخصیتی این شهید اطلاعاتی پرداخت.
وی با اشاره به شاخصهای مدیر در نظام الهی و حکومت اسلامی اظهار داشت: در نظام اسلامی، مدیر باید آراسته به اخلاق و معارف دینی باشد و فرمانده کسی است که بیش از همه و دوشادوش نیروهای خود در انجام تکالیف محوله قدم برمیدارد.
همرزم شهید محققی افزود: شهید محققی از جمله مدیرانی بود که شاخصهای مدیر در نظام الهی و حکومت اسلامی را داشت و همواره جلوتر از نیروهای خود وارد صحنه میشد، خطرات را به جان میخرید و هیچگاه نیروهایش را تنها نمیگذاشت.
وی ابراز کرد: چنانکه در معارف اسلامی و سیره رسول گرامی اسلام(ص) و ائمه معصومان(ع) می بینیم فرمانده کسی است که بیش از همه و دوشادوش نیروهای خود در انجام تکالیف محوله قدم برمیدارد. شهید محققی یکی از آن فرماندهانی بود سیره ایشان مزین به معارف اسلامی بود.
حجتالاسلام محسنی افزود: شهید محققی از جمله مدیرانی بود که همواره جلوتر از نیروهای خود وارد صحنه میشد، خطرات را به جان میخرید و هیچگاه نیروهایش را تنها نمیگذاشت.

وی با تأکید بر روحیه مسئولیتپذیری شهید محققی بیان داشت: شهید محققی گرهگشا بود و همواره در پی حل مشکلات نیروهای تحت امر خود برمیآمد. این ویژگی، یکی از مهمترین شاخصههای مدیر تراز نظام اسلامی است که در شخصیت این شهید بهروشنی دیده میشد.
همرزم شهید محققی با اشاره به نگاه انسانی و شخصیت عاطفی شهید محققی تصریح کرد: این شهید لطف و عنایت ویژهای نسبت به خانوادههای معظم شهدا داشت و هرگاه مسیر مجاهدتی برای خود گشوده میشد، تلاش میکرد دیگران را نیز با خود همراه کند؛ نه اینکه تنها به نجات و هدایت فردی خود بیندیشد.
وی خاطرنشان کرد: بزرگترین نعمتی که نصیب شهید محققی شد، نعمت شهادت بود که سرانجام به دست شقیترین دشمنان خود، جام شهادت را نوشید.
حجتالاسلام محسنی در پایان خاطرنشان کرد: بزرگترین نعمتی که نصیب شهید محققی شد، نعمت شهادت بود و او سرانجام به دست شقیترین دشمنان خود، جام شهادت را نوشید و به فیض عظیم الهی نائل آمد.