هیچ شعری توان ترسیم حقیقت امیرالمؤمنین را ندارد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در تبریز، حجت‌الاسلام والمسلمین احمد مطهری‌اصل، نماینده ولی‌ فقیه در آذربایجان شرقی، در آیین اختتامیه پنجمین جشنواره بین‌المللی شعر «همای رحمت» با اشاره به ناتوانی زبان و بیان از ترسیم حقیقت امیرالمؤمنین علی(ع) اظهار داشت: حقیقت وجودی انسان کامل، فراتر از آن است که در قالب واژه‌ها، شعر یا حتی ادراک متعارف بشری توصیف شود.

وی با بیان اینکه «انسانِ غیرکامل، توان درک و تعریف حقیقت انسان کامل را ندارد»، افزود: همان‌گونه که شاگردی ابتدایی نمی‌تواند استاد بزرگ را آن‌گونه که هست توصیف کند، همه توصیف‌های ما از امیرالمؤمنین(ع) نیز بازتاب ظرفیت محدود معرفتی خود ماست، نه حقیقت تام آن حضرت.

امیرالمؤمنین(ع)، تجلی جامع اضداد

امام جمعه تبریز با اشاره به جامعیت شخصیت حضرت علی(ع) تصریح کرد: امیرالمؤمنین(ع) در اوج شجاعت، صلابت و قدرت در میدان نبرد، هم‌زمان مظهر کامل رأفت، عطوفت و انسان‌دوستی بود؛ تا جایی که از کنار هیچ یتیمی بی‌تفاوت عبور نمی‌کرد و رنج محرومان، آرامش را از او می‌گرفت.

وی خاطرنشان کرد: جمع میان قاطعیت در حق و نهایت مهربانی با خلق، از ویژگی‌های نادر انسان کامل است که در وجود امیرالمؤمنین(ع) به عالی‌ترین مرتبه خود رسیده است.

حقیقت ولایت، فراتر از بیان

حجت‌الاسلام والمسلمین مطهری‌اصل با اشاره به جایگاه رفیع ولایت در معارف اسلامی گفت: حتی آیات قرآن کریم و الفاظ انسانی نیز تنها تا اندازه ظرفیت فهم بشر می‌توانند حقیقت را بیان کنند و از همین روست که در عبادات، پیش از حمد الهی، به تسبیح دعوت شده‌ایم؛ چرا که خداوند و اولیای الهی، فراتر از توصیف‌های بشری هستند.

وی با اشاره به مقام معرفتی سلمان فارسی افزود: پیامبر اکرم(ص) سلمان را «از اهل‌بیت» معرفی کردند، زیرا به مراتبی از علم و معرفت دست یافته بود که تحمل آن برای بسیاری ممکن نبود؛ با این حال حتی سلمان نیز در شناخت حقیقت امیرالمؤمنین(ع)، مأمور به توقف در حد کلیات شد، چرا که درک جزئیات مقام ولایت، تنها در شأن خداوند و رسول اوست.

شعر آیینی؛ زبان عشق و اظهار عجز

نماینده ولی‌فقیه در آذربایجان شرقی با تجلیل از جایگاه شعر آیینی و جشنواره «همای رحمت» تأکید کرد: شعر، زبان عشق و ارادت است، نه ابزار احاطه بر حقیقت. شاعران آیینی با سرودن در وصف امیرالمؤمنین(ع)، در واقع از ظرفیت روحی و معرفتی خود سخن می‌گویند و همین اظهار محبت و عجز، خود بزرگ‌ترین فضیلت است.

وی در پایان تصریح کرد: هرچه معرفت انسان افزایش می‌یابد، ناتوانی او در شناخت حقیقت ولایت آشکارتر می‌شود و این همان معنای حقیقی «تسبیح» است؛ اعتراف به اینکه حقیقت، فراتر از ادراک ماست.