از خون دل، تا لعل جاودان

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، مدّت‌ها بود که مشتاق ورق‌زدنِ کتاب «خون دلی که لعل شد» - این روایتِ دگرگون‌ساز از حیاتِ پربرکتِ رهبرِ فرزانه انقلاب - بودم؛ امّا امواجِ خروشانِ روزمرّگی، هر بار مرا از این ساحلِ نور دور می‌کرد. تا اینکه در آستانه ماهِ رمضان، با خود عهدی بستم که نخستین روز این ماهِ خودسازی را با مطالعه این اثر همراه کنم و تا پایانِ ماه، در نفس‌گیرترین لحظاتِ کلماتش غرق شوم. از همان صفحاتِ نخستین، به‌ویژه آنجا که روایت بی‌واسطه از زبان مبارکِ ایشان جاری می‌گشت، هر کلمه چون شبنمی بر جانِ تشنه می‌نشست و دلم را به تماشای افق‌هایی فراتر از متن می‌برد.

امّا افسوس که هنوز برگ‌های کتاب به نیمه نرسیده، ماه رمضان در دهمین روزِ خود، شاهد سیاه‌ترین واقعه گشت؛ آنجا که شقی‌ترین و پست‌ترین انسان‌ها بر روی زمین، دست‌‌شان را آلوده به خونِ مطهرِ کسی کردند که تمام هستی‌اش برای آزادگی و سربلندیِ این ملت تپیده بود.

او خون دل بسیار خورد و تمام آن خون‌ها را به لعل‌هایی گرانقدر بدل ساخت، امّا اینک ما ماندیم و خونِ دلی که از این فراقِ جانسوز می‌خوریم. این خونِ دلِ ما چه تقدیری خواهد یافت؟ چگونه می‌توان این اندوهِ عظیم را از رکود و سکون خارج ساخت و به جوششی همیشه جاوید تبدیل کرد؛ جوششی چنان گرم و سوزان که حرارتش در دل تمامی آزادگان جهان، لعل‌هایی بپرورد به بلندای آزادگی، به عظمت کرامت انسانی، به وسعت تمامی افق‌هایی که او برایمان ترسیم کرده بود؟

زهرا صالحی‌فر دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه، دانشگاه باقرالعلوم