وحدت، انسجام و حضور

به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، در نوشتاری از دکتر مسعود پورفرد، عضو شورای علمی گروه سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی مطرح شد: هرکه گوید او منم  او من نشد، خوشه او، لایق خرمن نشد- من مشو، از من بشو تا من شوی ،  خوشه شو تا لایق خرمن شوی(مولانا)

آنچه ،بحران ها را تبدیل به فرصت می کند و فرصت ها را تبدیل به توانایی وتوانمندی می کند،حرکت جمعی در وحدت، انسجام وحضور در صحنه و بطن بحران است.

بعداز حمله نظامی امریکا و اسرائیل ، این هیولاهای فاسد و منفور که از غرور وتکبر سرمست شده اند،رهبر شجاع و مجاهد ما را ترور و به شهادت رساندند.

امام خامنه ای (ره) را حسینی وخود را یزیدی کردند . اینک ملت غیور و شریف ایران،با حرکت جمعی خود نه تنها امید و مبارزه را درافق این سرزمین بیکران بلکه به گستره منطقه وجهان اسلام به منصه ظهور رساندند و در حال تبلیغ و ترویج الگویی برای جهانیان شدند.

این  الگوی جدید ایرانیان(تشکل با اختیار تام) برخاسته از عاملیت جمعی و اراده آنان تلقی می شود.اکنون به عنوان یک تشکل فراگیر حتی بر تشکل هایی پیشرفته آزادی خواهی مانند کانتون های نیمه مختار سوئیسی [۱]در جهان پیشی گرفته اند .

وحدت و انسجام مردمی در امور اجتماعی و سیاسی به معنای اضمحلال تفکرها و یکی شدن آنان نیست بلکه بدین معناست که هر کسی باید گرایش ها و تفکرات خود را داشته باشد و بر این تفکر و اعتقاد راسخ بایستد ولی به دنبال مشترکات هم باشد ودر این بحران جنگ تحمیلی مدرن استکبار،نقطه اشتراکی بالاتر از حفظ کیان ایران اسلامی نیست.

در این چند روز جنگ مدرن جدید،بالاتر از حفظ کیان ایران اسلامی امیدی بخشدن بعداز شهادت رهبر وحدت و انسجام ملت ایران هر لحظه به دیگران نشاط و امید می بخشد.این تشکلات خود جوش دارای انسجام، روح خمینی وخامنه ای را در کالبد جامعه دمیده اند،   قرآن کریم با تعابیریمختلف به وحدت و انسجام در میان جامعه اسلامی اشاره کرده است.وحدت و همگرایی را ستایش کرده و درآیه شریفه(۱۰۳)-ال عمران ” وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ … ” ،به خوبی به انسجام و وحدت و پیامدهای آن اشاره کرده است.

در اینجا دو بار از نعمتی الهی یاد شده که مایه انس و الفت انسانها نسبت به هم شده و آنان را چون برادر به هم نزدیک ساخته،که به وحدت و انسجام تفسیر شده است.(سید قطب، فی ظلال القران، ۱/۴۴۲).

اینک در این تشکلات خود جوش منسجم” من” وحب نفسی  در کار نیست ،بلکه از خودگذشتگی ومحبت ورزی است  وهمه جا خدا را مشاهده می کنید. آری نجات و پیروزی  ایران عزیزمان منتظرحضور و نقش آفرینی بیشتر ماست. وبقول مولانا :از من بشو تا من شوی،  خوشه شو تا لایق خرمن شوی.