آرامش بعد از طوفان؛ ارمغان حب به ولی

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، روز دهم جنگ را هم گذراندیم. دیشب یکی از منحصر به فردترین حس ها را تجربه کردم.

 تجربه حس آرامش بعد از خوف و اضطراب. همان حسی که خداوند در قرآن آن را خاص مومنان می‌داند پس از تحمل مصائب و امتحانات. جنگ رمضان، سبب شده است حالا آیات قرآن را در ماه قرآن دیگرگونه ادراک کنیم.

 دیشب در اولین شب از لیالی قدر، در حالیکه بخش زیادی از ایرانیان غرق مناجات بودند و قلبهایمان سنگین و اندوهناک از غم از دست دادن ولی بود؛ خبر رهبریِ فرزند امام خامنه ای را شنیدیم.

این لحظه قطعا یکی از لحظات بی نظیر تاریخ آخرالزمانی سرزمین ایران است. چشم های اشک بار، پر از شوق شد اشکهایمان  رنگی دیگر به خود گرفت اشک اندوه بدل به اشک شوق شد. قلبهای‌مان دیگر سنگین نبود و آرامش و سبکی غیرقابل وصف را تجربه می‌کرد و همه این غوغای و دیگرگونی حالمان، در یک ندای جمعی خود را نشان داد: الله اکبر.

خدا بزرگ است. بزرگتر از کید و تزویر همه ظالمان. بزرگتر از دنیای صاحبان زر و زور. و چقدر جای حمد و سپاس دارد خدای بزرگ. سجده شکر به جا آوردیم برای نعمت با هم بودن، نفس‌کشیدن و تجربه‌کردن این روزهای شگرف. راستی چه بر سر قلبهای‌مان آمده که به یک‌باره آقا سید‌مجتبی خامنه‌ای (حفظه الله) - که هنوز او را خوب نمی شناسیم - شده است محبوب قلبهایمان؟ جز لطف خدای بزرگ که مقلب القلوب است، چه کسی میتواند چنین حادثه شگرفی را رقم بزند؟

ما دیگر  شنونده و حسرت به دلِ  روزهایی نیستیم که دیگران خلق کردند. ما اکنون به‌مثابه مبارزان جبهه حق داریم تاریخ می آفرینیم. آرزوی «یا لیتنا کنا معک» برآورده شد و چقدر باشکوه است این تجربه رشد و انسجام جمعیِ جامعه ایمانی؛ رشدی که مبدأش نه در قدرت فوکویی و نه در سودپرستی نئولیبرالیستی، بلکه در برهم زدن همه نظم های موجود و انقطاع از عالم ماده و دل سپردن به ولایت الله است.

باشد که این کنشها متفکرین و اندیشمندان عالم را به خود بیاورد و دفتری جدید باز کند از جهان ذهن، روان و کنش انسان مومن به غیب ...

حوریه بزرگی