رقابت سیاسی

به گزارش گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، اختصاصات یعنی ویژگی‌های منحصربه‌فرد یک شخص در تاریخ. مثلاً یکی از اختصاصات امیرالمؤمنین علیه‌السلام این است که در کعبه متولد شده‌است. در این سلسله مطالب به اختصاصاتِ رهبر شهید انقلاب اسلامی می‌پردازیم؛ یعنی ویژگی‌های استثنایی ایشان که در تاریخ حکمرانی این سرزمین نظیری ندارد. این اختصاصات بیشتر ناظر به داده‌های واقعی‌ زندگی ایشان است نه هندسه فکری آقای شهید. 

رقابت سیاسی

در دوره‌ی رهبری ایشان، رقابت‌های سیاسی و انتخاباتی تبدیل به یک عادت مألوف و پسندیده شد. به جز یک انتخابات، هیچ اعتراض ثبت‌شده‌ای از تقلّب یا دست‌کاری گسترده‌ی انتخابات گزارش نشد. در دوره‌ی رهبر شهید انقلاب، ۲۹ انتخابات سراسری در کشور برگزار شد. این غیر از هزاران انتخابات‌ میان‌دوره‌ای یا شورایاری‌ها یا رأی‌گیری‌های محلّی و مقطعی یا تخصّصی (مانند اتاق‌های بازرگانی یا فدارسیون‌های ورزشی) است. هیچ‌گاه هیچ گزارشی از جلسه یا توصیه‌ای از رهبری به دست نیامده است که در آن نسبت به انتخاب فرد یا گروه خاصّی نظری ابراز شود. (این را مقایسه کنید با ده‌ها توصیه و دست‌کاری در انتخابات در دوره‌ی پهلوی که از سوی شاه امر می‌شد.)

ایشان شخصاً صراحتاً بر نقش بی‌طرف خود در انتخابات تأکید می‌کردند. حدّاقل ده انتخابات در سال‌های رهبری آیت‌اللّه خامنه‌ای برگزار شده که به گفته‌ی مستقیم و غیر‌مستقیم منتقدان و مخالفان و دشمنان، آن رأی‌گیری‌ها رقابتی و سالم بوده است. آن انتخابات‌ها به شرح زیر است:

انتخابات ریاست جمهوری سال ۷۲؛ انتخابات ریاست جمهوری سال ۷۶؛ انتخابات مجلس سال ۷۸؛ انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۰؛ انتخابات شوراهای سال ۸۱ که در این انتخابات، حتّی افراد کم‌باور یا ناباور نسبت به آرمان نظام جمهوری اسلامی یا حتّی دین اسلام هم تأیید صلاحیّت شدند؛ انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴؛ انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ که در واقعی بودن رقابت این انتخابات، همین بس که فرد برگزیده تنها به میانجی هفت‌دهم درصد رأی بیشتر توانست رئیس‌جمهور شود و چنین دقّت‌هایی معمولاً در نظاماتِ سیاسیِ دموکراتیک، در دادگاه، مورد منازعه و مناقشه قرار می‌گیرد؛ انتخابات مجلس سال ۹۴؛ انتخابات شوراهای سال‌های ۷۷ و ۹۲ و ۹۶ نیز با معیارهای سخت‌گیرانه از رقابت، می‌توانند کشمکشی واقعی و غیر قابل پیش‌بینی به حساب بیایند.

امّا انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸؛ این انتخابات، سطح دیگری از آزادی و پیکار سنگین و واقعی سیاسی در جمهوری اسلامی را نشان داد. این روزها که ولیعهد پیشین ایران انتخابات در ایران را فرمایشی می‌داند، فراموش کرده است که خود او پس از انتخابات سال ۸۸ از یکی از نامزدهای حاضر در انتخابات حمایت کرده بود!‌ میزان واقعی بودن رقابت و تنش در انتخابات ریاست جمهوری در ایرانِ دوره‌ی آیت‌اللّه خامنه‌ای آن‌قدر بالا بود که حتّی فردی مثل رضا پهلوی هم وارد منازعه می‌شد و از یکی از طرف‌های درگیر در انتخابات حمایت می‌کرد! با وجود چنین سندی، چطور می‌توان انتخابات در جمهوری اسلامی را فرمایشی خواند؟ 

این تنها انتخاباتی بود که بحث تقلّب سراسری در آن مطرح شد و بر آن اساس، مردم به خیابان‌ها فراخوانده شدند که البتّه دو فرد معترض اصلی، هیچ وقت به نهادهای قانونی اعتراضی را تسلیم نکردند. صرف نظر از موضوع تقلّب، درگیری‌های خونین پس از انتخابات سال ۸۸ اتّفاقاً نشان می‌دهد که تا چه حد رأی‌گیری در این نظام، موضوعی واقعی و غیر‌تشریفاتی و حسّاسیّت‌برانگیز و سرنوشت‌ساز است.

در دوره‌ی رهبری آیت‌اللّه خامنه‌ای، بیش از تمام تاریخ انتخابات‌ها از ابتدای مشروطه، رأی‌گیری‌های رقابتی برگزار شد. به‌اضافه، رأی‌گیری‌های رقابتی در مشروطه یا در دوره‌ی پهلوی عموماً بر اثر مسلّط نبودن حاکم بر شرایط پیش می‌آمد؛ یعنی در یک آزادی‌ای که به هرج‌ومرج شباهت داشت، نوعی رقابت پدید می‌آمد. حال آنکه در دوره‌ی آیت‌اللّه خامنه‌ای، حتّی بیست یا سی سال پس از رهبری ایشان، باز هم انتخابات تا سرحدّ مرگ و زندگی تعیین‌کننده و سرشار از هیجان و جدال بوده است. انتخابات سالم و رقابتی بزرگ‌ترین دستاورد رهبری سیّدعلی خامنه‌ای است، آن هم در کشوری که درکی از آزادی سیاسی در تاریخ خود نداشته است. این مهم مدیون بیداری مردم و اعتماد رهبری به مردم است؛ همان‌طور که در بیستم فروردین ۱۳۹۴ اعلام شد: «بنده به تک‌تکِ این ملّت اعتماد دارم.»