موشکهای نقطهزن و روایتهای فرهنگی سرگردان/ راز وارونگی برخی مواضع علمای سکولار جهان اسلام چیست؟
به گزارش گروه فرق و ادیان خبرگزاری رسا، در حالی که ایران با رهبری جبهه مقاومت، در برابر جبهه کفر و استکبار ایستاده است تا جهان اسلام راباز لوث وجود شیاطین و دشمنان کینه توز اسلام عزیز پاک نماید، دانشگاه الازهر مصر بیانیهای صادر میکند که از ایران خویشتنداری خواسته و ایران اسلامی را متهم به آتش افروزی کرده است.
در یادداشت زیر حجتالاسلام احمد کوثری به تحلیل عوامل بروز این واقعه و صدور چنین پیامی پرداخته است و برای برون رفت نیز راهبردهایی ارائه میکند.
موشکهای نقطهزن و روایتهای فرهنگی سرگردان
امروز در میدانی ایستادهایم که آسمانِ منطقه در تسخیر اراده و اقتدار نظامی ماست و ملتهای آزاده جهان به پشتیبانی از ما برخاستهاند، اما متأسفانه زمینِ ذهنها و افکار برخی مجامع بظاهر مذهبی اما سکولار جهان اسلام، مثل آنچه دربیانیه خفت بار الازهر مصر دیدیم و مواضع برخی شیوخ حاشیه خلیج فارس، در غیاب یک آفندِ قدرتمند فرهنگی، در محاصره روایتهای باطل دشمن درآمده است که در ادامه به این مساله می پردازیم:
غفلت از فرمان امام شهید؛ خلأ مرگبار «پیوست فرهنگی»
امام شهید امت سالها پیش قاعدهای طلایی را در حکمرانی وضع کردند: «الزامِ تدوین پیوست فرهنگی برای تمامی طرحهای کلان». منطق این فرمان روشن است؛ وقتی احداث یک سد یا یک کارخانه نیازمند پیوست فرهنگی است تا اثرات شناختی و اجتماعی آن مدیریت شود، آیا شلیک موشکهای بالستیک و عملیاتهای عظیم نظامی در عمق استراتژیک منطقه، نیازمند یک «پیوستِ قدرتمندِ فرهنگی و رسانهای» و جهاد تبیین نیست؟
امروز بُرد موشکهای ما به هزاران کیلومتر میرسد و با خطای صفر به هدف میخورند و کفار آمریکایی و صهیونیستی را مستاصل نموده است، اما بُردِ پیام نهادهای فرهنگی که مسئولیت بین المللی در زمینه ارتباط با علما و نخبگان جهان اسلام دارند، مثل #مجمع_جهانی_تقریب، #مجمع_جهانی_اهلبیت (علیهم السلام)، #سازمان_فرهنگ_و_ارتباطات_اسلامی، #حوزههای_علمیه_قم و امثالهم چقدر است؟ چرا صدای این قرارگاههای علمی-فرهنگی همپای غرش موشکهای هوافضا، لرزه بر اندام اردوگاه کفر نمیاندازد و در همان تراز در قلب مجامع جهان اسلام نفوذ نمیکند؟
تناقضی دردناک؛ طلبکاریِ بجای عمل به رسالت
نتیجهی مستقیمِ این عقبماندگیِ نهادهای متولی ارتباطات اسلامی، خلق یک فاجعهی شناختی در جهان اسلام است. موشکهای ما، با دقتی بینظیر، تنها و تنها پایگاههای نظامی، اتاقهای عملیات و لانههای جاسوسیِ آمریکای اشغالگر را در کشورهای منطقه (نظیر سعودی، بحرین، کویت، امارات و قطر) هدف قرار میدهند؛ همان پایگاههایی که مبدأ شلیک و توطئه علیه ملت ما و امت اسلام هستند. ما صراحتاً با «سرزمینهای اسلامی» کاری نداریم، بلکه با «غدههای سرطانیِ کفر» در این سرزمینها میجنگیم.
اما فاجعه آنجاست که به دلیل فقدان همان «پیوست قوی فرهنگی»، برخی علمای جهان عرب توجیه نیستند. آنها که به واسطهی دوری از حقیقتِ قرآن و اسارت در ماشینِ رسانهایِ دشمن، از درک میدان عاجز ماندهاند، به جای عمل به رسالت الهیِ خود، طلبکار هم شدهاند!
چرا مجامع اسلامی و علمایی که باید با استناد به نص صریح قرآن کریم و قاعدهی نفی سبیل:
وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا
حکمِ «جهاد برای اخراج کفار از بلاد اسلامی» را صادر کنند و فریاد برآورند که چرا سرزمین وحی به پایگاه سنتکام تبدیل شده است، در چرخشی تلخ، نوک پیکان نصیحت خود را به سمت ایران (که در حال پاکسازی این بلاد از لوث وجود کفار آمریکایی است) نشانه میرود؟ این وارونگی، تاوانِ سنگینِ کمکاریِ نهادهای فرهنگی ما در تبیینِ مستمر، تهاجمی و هوشمندانه است.
فراخوانِ قیام؛ وقتِ شلیکِ «موشکهای شناختی» است
نهادهای علمی، حوزوی و تقریبی باید بدانند که دورانِ نامهنگاریهای اداری، همایشهای تشریفاتی و دیپلماسیِ کند و سنتی به سر آمده است.
مجمع جهانی تقریب، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مجمع جهانی اهلبیت (علیهم السلام): باید ساختار خود را از «سازمانهای اداری» به «قرارگاههای عملیاتی نقطهزن» تغییر دهند. پیام شما باید پیش از اصابتِ موشکها، به ذهن و قلب علمای جهان اسلام اصابت کرده و به آنها اثبات کند که نبرد ایران، نبردِ دفاع از کیانِ کل امت اسلام در برابر کفر جهانی است.
حوزههای علمیه و متولیان فرهنگی کشور: باید «طهرانیمقدمِ» میدانِ فرهنگ و اندیشه تربیت کنند. باید ادبیات قرآنیِ استکبارستیزی را چنان در شبکههای ارتباطیِ جهان اسلام پمپاژ کنند که جای «جلاد آمریکایی» و «مدافع اسلامی» عوض نشود.
کلام آخر
تا زمانی که نهادهای علمی و فرهنگی ما همتراز با نیروی هوافضا و بخشهای نظامی، «آفندی، شبانهروزی و نقطهزن» عمل نکنند، شمشیرِ بُرندهی جبهه حق در میدان نبرد، در باتلاقِ روایتهای باطلِ دشمن کُند خواهد شد. زمانِ آن فرا رسیده است که این نهادها به وظیفهی تاریخی خود در «جهاد تبیین» عمل کنند و «پیوست فرهنگیِ» اقتدارِ جمهوری اسلامی که همان اقتدار قرآن و اسلام ناب محمدی است را با صلابت، به گوشِ خوابآلودهی برخی مجامع و علمای غافل جهان اسلام برسانند.