۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۷:۵۷
کد خبر: ۸۱۳۷۲۶
در مکتب رهبر شهید؛

مبشر مدنیتی نو

مبشر مدنیتی نو
از فراز زمان به افق دور نگریست، جهانی دید که اندک اندک به از هم پاشیدن و به فرود رفتن و افول آغاز نهاده است. آن‌چه دید تیرگی انبوه بود، فساد عریان، شرارت و ظلمت!

به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، از فراز زمان به افق دور نگریست، جهانی دید که اندک اندک به از هم پاشیدن و به فرود رفتن و افول آغاز نهاده است. آن‌چه دید تیرگی انبوه بود، فساد عریان، شرارت و ظلمت!

به حسب مسئولیتی که بر دوش عالمان و زمامداران نهاده شده و به مثابه مرشدی دلسوز که از مدرسه آل‌الله برخاسته، بر این تیرگی فراگیر هشدار داد و قلوب اهل اندیشه و فرهنگ، خاصه جوانان را در آن گیتی سرد و ظلمانی مخاطب ساخت تا هشیارشان سازد و شهد شیرین پیام آسمانی را بر کامشان بنشاند.

او خود را برابر حجت و برهان روشن این مکتب وحیانی مسئول دانست؛ چنان‌که پیامبر خدا فرمود: «أَلَا کُلُّکُمْ رَاعٍ وَ کُلُّکُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ فَالْأَمِیرُ عَلَى النَّاسِ رَاعٍ وَ هُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ» (۱) آگاه باشید! همه شما مسئول هستید و همه شما در برابر مردم خود مسئولید: امیر بر مردم، سرپرست و نسبت به آنان مسئول است.

با تعهد به این ارزش‌ها و با علم به این برهان روشن و با ایمانی برای خدا و در راه او همه عمرش را وقف جهاد نمود و همواره مبشر نصرت و گشودن مدنیت نو بر بنای توحید و فضائل اخلاقی بود که پژواک این صلاح و سداد بر خاسته از جان پاکش همواره در جهان طنین‌انداز خواهد بود تا راه را برای جهانی نو و زیست نو بگشاید. او به درستی حیات جاوید و پاک را در پیوند با خالق حیات یافت بدان از عنق جان باور داشت که: «الحیاةُ مِن رَبّی الخُلد».

بر این باور و مبنا، از بلندای ایران اسلامی و از فراز نشانه‌های نمادین آسمان در زمین و از سرچشمه آرمان‌های اخلاقی در اسلام، به زندگی نوینی نگریست که سرشار از معنا و انسانیت و زیست الهی و انسانی بود و مبشر فضیلت‌هایی الهی که خداوند وعده کرده است اما به تحقق شرایطی دست‌یافتنی خواهد بود. چنان‌که فرمود: «خداوند متعال برای آن کسانی که وعده‌ی نصرت داده است، شرطی مقرّر فرموده است: «وَ إِنَّ اللهَ عَلی نَصرِهِم لَقَدیر؛ اَلَّذینَ إِن مَکَّنَّاهُم فِی الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَ آتَوُا الزَّکَاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ». (۲)

خداوند متعال چهار شاخص را در این آیه‌ی شریفه برای آن مؤمنانی که قدرت در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد و از زیر سلطه‌ی قدرتمندان جائر خارج می‌شوند، معیّن کرده و وعده کرده است که «إِنَّ اللهَ عَلی نَصرِهِم لَقَدیر»؛ خدای متعال قادر است که چنین ملّتی را نصرت کند و یقیناً هم نصرت خواهد کرد. از این چهار شرط، یکی نماز است، یکی زکات است، یکی امر به معروف است و دیگری نهی از منکر. هرکدام از این چهار خصوصیت و شاخص‌ها، جنبه‌ای فردی و شخصی دارند، لکن در کنار آن، جنبه‌ای اجتماعی و تأثیر در نظام‌سازی اجتماعی [هم] دارند.

آن همه راز و رمزی که در حقیقت نماز نهفته است که معراج هر مؤمن است، «قُربانُ کُلِّ تَقی» است، وسیله‌ی فوز و سعادت است، از همه‌ی اعمال برتر و بالاتر است، جنبه‌ی اجتماعی نماز این است که یکایک مسلمانان به‌وسیله‌ی نماز با یک مرکز واحدی در تماس می‌شوند. در آنِ واحد در وقت نماز، همه‌ی مسلمانان در همه‌ی نقاطی که دنیای اسلام گسترده است، دل را به یک مرکز واحدی متصل می‌کنند؛ این اتصال همه‌ی دل‌ها به یک مرکز واحد، یک مسئله‌ی اجتماعی است، یک مسئله‌ی نظام‌ساز است، معیّن‌کننده و شکل‌دهنده‌ی هندسه‌ی نظام اسلامی است.

زکات که دارای جنبه‌های فردی است و گذشت و اعطای «ما یُحب» را به انسان می‌آموزد که خود این یک تجربه و آزمون بسیار مهم است، اما یک ترجمان اجتماعی دارد؛ زکات در استعمالات قرآنی، به معنی مطلق انفاقات است. (۳)

در این راه، پرچم رهایی‌بخش الهی را در جنگ با باطل، تجاوز، فساد و جنایت، بر دوش گرفت و نستوه و بی‌وقفه در این نبرد، پایداری و پایمردی کرد و برهان پروردگارش راهنما و حجت او بود که فرمود: «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ کُلُّهُ لِلَّهِ». (۴)

هر تلاش و جنبش و مقاومتی علیه فساد و ستم جهانی در راه آوردن همه دین برای خدا، فرمانی است که به همه داده شده است؛ و آن مجاهد نستوه بر این برهان و خط الهی استوار ماند و پس از جهادی عظیم و سخت و پس از طنین‌انداز کردن ندای حق در جهان با گل‌واژه‌هایی که از حلقوم پاکش بر جهان فرهنگ و جان‌های حقیقت‌جو نشست و سرود آزادی‌خواهان شد، برای شهادت بر زمین غلتید و با خون پاکش بر این برهان و راه مهر نهاد.

خونش در خاک پاک میهن روان شد تا معبری پاک و پایدار در جهاد با دشمن این ملک و ملت بگشاید و در راه ستم و ستم‌گران، خار برویاند و پیروزی را بر اهل استقامت و ایمان هموار سازد. این وعده خداوند است که وعده او تخلف‌ناپذیر است: «وَعْدَاللهِ لَا یُخْلِفُ‌اللهُ وَعْدَهُ». (۵)

(۱) تنبیه الخواطر ج۱، ص۶.
(۲) حج، ۴۱.
(۳) سخنرانی امام شهید در ۱۳۹۴/۱.
(۴) انفال، ۳۹.
(۵) روم، ۶.

حجت الاسلام حمید احمدی

ارسال نظرات