امید بستن به دشمن، جامعه اسلامی را از نصرت الهی دور میکند
به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، حجت الاسلام مهدی پناهی مدیر ارتباط با سازمان ها و نهادهای حاکمیتی حوزه های علمیه به تحلیل برخی از دیدگاه های معطوف به مذاکره با دشمن برای حل مشکلات از نگاه قرآن کریم پرداخت.
وی افزود: نکته کلیدی اینجاست که ما باید مرز بین «تدبیر» و «تکیه بر دشمن» را بشناسیم. قرآن کریم صراحتاً در آیه ۱۱۳ سوره هود میفرماید: وَ لَا تَرْکَنُوا إِلَی الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ»؛ یعنی «به کسانی که ستم کردهاند تکیه نکنید که آتش(دوزخ) به شما میرسد.
حجت الاسلام پناهی خاطرنشان کرد: وقتی دشمنی که عامل اصلی مشکلات، تحریمها و فشارهای اقتصادی است را به عنوان «طرفِ مذاکره برای گشایش» میبینیم، در واقع نوعی «رکون» یا تکیه و اعتماد در قلب ایجاد شده است. این تکیه، نه تنها مشکلی را حل نمیکند، بلکه طبق همین آیه، باعث میشود که آتشِ ذلت و خسران دنیوی و اخروی، دامنگیرِ جامعه اسلامی شود.
وی با اشاره به استدلال برخی از حامیان مذاکره با دشمن که ما با این کار، به دنبال حل عقلانی مشکلات هستیم، افزود: عقلانیت بدونِ توکل، در فرهنگ اهلبیت (ع) «تلاش بینتیجه» است. خداوند در سوره آلعمران آیه ۱۶۰ میفرماید: «إِن یَنصُرکُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَکُم وَ إِن یَخْذُلْکُم فَمَن ذَا الَّذی یَنصُرُکُم مِن بَعدِهِ»؛ یعنی «اگر خدا شما را یاری کند، هیچکس بر شما پیروز نخواهد شد و اگر دست از یاری شما بردارد، چه کسی میتواند شما را یاری کند؟»
حجت الاسلام پناهی تأکید کرد: وقتی ما امیدِ واقعی خود را از خدا و اهلبیت(ع) میبریم و به «لبخندِ دشمن» گره میزنیم، خودمان، خودمان را از دایره نصرت الهی خارج کردهایم. روایت داریم که «مَنِ اسْتَنْصَرَ بِغَیْرِ اللَّهِ خَذَلَهُ اللَّهُ»؛ هر کس از غیر خدا یاری طلبد، خداوند او را خوار و تنها میگذارد. خداوند «غیور» است؛ وقتی میبیند بندهاش به جای دست دراز کردن به سوی او، دستِ نیاز به سوی قاتل و غارتگرِ خود دراز کرده، طبق سنتهای الهی، آن جامعه را به همان دشمن واگذار میکند تا طعم تلخِ اعتماد به ظالم را بچشد.
مدیر ارتباط با سازمان ها و نهادهای حاکمیتی حوزه های علمیه در باب راهکار برون رفت از فتنه های امروز دشمن بیان کرد: راهکار همان است که خداوند در سوره محمد (ص) آیه ۳۵ بیان میکند: «فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَکُمْ»؛ پس سستی نکنید و (دشمن را) به صلح دعوت نکنید در حالی که شما برترید و خدا با شماست.
حجت الاسلام پناهی خاطرنشان کرد که ما باید بدانیم که ایستادگی در برابر ظلم، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک «تکلیفِ ایمانی» است. هر گامی که به سمت دشمن برمیداریم، در واقع یک قدم از ولایتِ خدا دور میشویم. عزتِ یک ملت در گرو «بندگیِ خدا» و «نترسیدن از طاغوت» است. اگر به خدا امید ببندیم و در برابر دشمنِ مستکبر ایستادگی کنیم، همانطور که بارها تجربه کردیم، خداوند راههایی را برای ما باز میکند که از گمانِ ما خارج است: «وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ». خلاصه سخن اینکه امید به دشمن، سرابی است که نه تنها عطش ما را برطرف نمیکند، بلکه ما را در بیابانِ بیپناهیِ رهاشدن از سوی خدا، تنها میگذارد.