زندگینامهٔ مرحوم آیتالله حاج شیخ علیآقا نجفی کاشانی
به گزارش خبرنگار خبرگاری رسا در کاشان، مرحوم آیتالله حاج شیخ علیآقا نجفی کاشانی، از عالمان برجسته و مفسران نامدار قرآن، در سال ۱۳۰۰ شمسی در کاشان دیده به جهان گشود. پس از گذراندن مقدمات علوم دینی در زادگاهش، راهی نجف اشرف شد و در محضر استادانی، چون آیتالله سید ابوالقاسم خویی به تحصیل فقه، اصول، ادبیات عرب، منطق، هیئت و نجوم قدیم و علوم حدیث پرداخت. شاگردانش او را استادی مسلط، آرام و دقیق توصیف کردهاند که در تدریس و پاسخ به مسائل علمی کمنظیر بود.
پس از بازگشت از نجف، سه سال در قم اقامت گزید و سپس به تهران رفت، اما به درخواست مردم مؤمن کاشان به این شهر بازگشت و همهٔ توان خود را صرف تفسیر قرآن و ترویج معارف اهلبیت (ع) کرد.
نزدیک به سی سال به برگزاری جلسات تفسیر قرآن پرداخت و دو دورهٔ کامل قرآن را با روشی اجتهادی و عمیق تفسیر نمود. دقت علمی او چنان بود که علامه طباطبایی (ره) در نامهای از نقدهای تفسیری وی بر المیزان قدردانی کرد. افزون بر آن، در شرح دعای کمیل و نهجالبلاغه نیز از جایگاهی ممتاز برخوردار بود.
وی در هدایت جوانان و روشنگری جامعه نقشی مؤثر داشت. مسجد میرنشانه محل تدریسش به پایگاهی برای دانشجویان، فرهنگیان و نیروهای متدین تبدیل شده بود و در دوران دفاع مقدس نیز بسیاری از رزمندگان از جلسات او بهره میبردند. فرزندش شهید مهدی نجفی در جریان عملیات بیت المقدس به شهادت رسید.
زهد، قناعت و سادهزیستی از برجستهترین ویژگیهای او بود. زندگی بیتکلف، پرهیز از تجمل و استقلال در امور شخصی، همواره در سیرهٔ او آشکار بود. در کنار ارادت عمیق به اهلبیت (ع)، با اهل سنت با احترام و سعهٔ صدر رفتار میکرد و همواره بر وحدت مسلمانان تأکید داشت.
ایشان از شهرت و ستایش گریزان بود و سراسر عمر خود را در خدمت قرآن سپری کرد. همواره با قرآن میزیست، از قرآن سخن میگفت و آن را راه نجات انسان میدانست. از ایشان آثار مکتوب فراوانی به جای مانده است.
سرانجام در عصر روز پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۶۵ شمسی، همزمان با شب جمعه و شب عرفه، دعوت حق را لبیک گفت و در مقبرهٔ دو مسجدان ابتدای خیابان ملاحبیبالله شریف کاشانی، در کنار پدر بزرگوارش، به خاک سپرده شد. /۱۳۰۷/
خبرنگار: محمد ملک آبادی