شرط اصلی تبلیغ آگاهی و دانش است

حجت الاسلام سید حمید حسینی، رییس دانشکده مجازی علوم حدیث، در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری رسا، درباره اهمیت تبلیغ گفت: تبلیغ دین به عنوان وظیفه اصلی انبیای الهی از جایگاه مهمی در تحقق اهداف الهی و بیداری و هدایت انسان‌ها برخوردار است و بر اساس آیات و روایات می‌توان آن را وسیله زنده کردن افراد و جامعه دانست.

وی در ادامه افزود: بر این مبنا تلاش و اهتمام نسبت به موضوع تبلیغ یکی از مهم‌ترین مصادق یاری خداوند و دین او به شمار می‌آید.

حجت الاسلام حسینی، در مورد جایگاه مبلغ در اسلام بیان داشت: پاداش و فضیلت فراوانی که در قرآن و احادیث برای مبلغان دینی بیان شده است بر همین مبنا قابل تحلیل خواهد بود.

وی اظهار داشت: در احادیث پیشوایان معصوم (ع) از مبلغان دینی با عناوینی چون برترین افراد امت، جانشینان خدا در زمین، جانشینان رسول خدا(ص) و کسانی که در قیامت به صورت یک امت محشور خواهند شد مورد تجلیل قرار گرفته‌اند و عمل آنان از عبادت هزار عابد برتر دانسته شده است.

مدیر دانشکده مجازی علوم حدیث یاد آور شد: بر اساس آیه نفر و دیگر آیات و احادیثی که مسؤولیت تمامی افراد جامعه را در قبال گسترش آموزه‌های دینی مسئولیتی سنگین بیان می‌کند بر همه کسانی که در خود توان و استعداد لازم در زمینه تبلیغات دینی احساس می‌کنند واجب است در این راه قدم بردارند.

وی تأکید کرد: البته در این میان مسؤولیت اصلی متوجه حوزه‌های علمیه، علما و طلاب علوم دینی است؛ قرآن کریم فلسفه اصلی ضرورت تحصیل علوم دینی را تبلیغ و انذار مردم می‌داند.

حجت الاسلام حسینی تصریح کرد: اگر حوزه‌های علمیه و علمای دین اولویت دیگری غیر از تبلیغ را در دستور کار خود قرار دهند بر خلاف دستور صریح قرآن عمل کرده‌اند.

وی رسالت تبلیغ را یک رسالت مهم دانست و اضافه کرد: در میان دستورات دین، وظایف گوناگونی بر عهده خواص گذاشته شده است که انجام آنها جز از طریق تبلیغات دینی امکان‌پذیر نیست. مسئولیت‌‌هایی چون امر به معروف و نهی از منکر، بر انگیختن عقل و فطرت مردم، دعوت به اتحاد و الفت، سوق دادن مردم به فضائل اخلاقی و بسیاری دیگر از مسئولیت‌ها، رسالتی سنگین را بر دوش مبلغان دینی قرار داده است.

وی در پایان ابراز داشت: از آنجا که شرط اصلی تبلیغ، آگاهی و دانش است، بیشترین رسالت در زمینه تبلیغات دینی بر عهده علمای دین، حوزه‌های علمیه و در درجه بعد بر دوش سازمان‌ها و نهادهای فرهنگی است./ ت302