۱۱ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۳:۴۲
کد خبر: ۹۸۰۷

اعترافاتی از جنس اغتشاش

محمد علي ابطحي در دادگاه

دادگاه اغتشاش‌گران و اعترافات صریح و بی‌پرده شخصیت‌هایی چون ابطحی و عطریانفر گرچه دربردارنده نکات آموزنده‌ و ناگفته‌هایی از پشت صحنه اغتشاشات اخیر بود و بسیاری از کسانی را که خواسته و ناخواسته با دعوت رهبران اغتشاش به خیابان‌ها رفته‌ بودند دچار بهت کرد، لکن همانگونه که پیش بینی می‌شد اصلاح‌طلبان تندرو در اولین اقدام خود پس از شنیدن این واقعیت‌ها به حیله کهنه و قدیمی «شکنجه در اعتراف‌گیری» پناه بردند و ضمن تشکیک در شرایط اخذ اعتراف کوشیدند مشروعیت آن را زیر سؤال ببرند.
 
 اما با اندک درنگی می‌توان به این نکته پی برد که دادگاه علنی و با حضور اصحاب رسانه بهترین فرصت برای مجرمان سیاسی و علیه امنیت ملی است تا با گفتن عبارت «موارد اتهامی را قبول ندارم و اعترافاتم زیر شکنجه بوده است» همه مسایل را زیر سوال ببرند و حداقل یک علامت سؤال در اذهان ایجاد کنند، در حالیکه ابطحی نه تنها کیفرخواست و موارد بیان شده توسط دادستان را قبول کرد بلکه در شرایطی که هیچ‌گونه اجبار و اکراهی در کار نبود پرده از چهره بسیاری از عوامل پشت صحنه جریانات اخیر برداشت و نام از کسانی برد که پیش از این اصولگرایان به خاطر نام بردن از آنان از سوی همین اصلاح طلبان افراطی مورد حمله‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی قرار گرفته‌ بودند.

مدعیان عدم مشروعیت اعترافات باید ضمن اثبات مدعای خود به این پرسش نیز پاسخ دهند که چرا ابطحی در دادگاه آن سخنان را بر زبان راند در حالی که هیچ اجباری درکار نبود و با اختیار کامل سخن می‌گفت. اگر بر فرض این متهم در شرایط قانونی اعتراف نکرده، چرا در محضر دادگاه همه آنها را قبول کرد و مواردی را نیز بر آن افزود.

به هرحال اکنون زمان این‌گونه هوچی‌گری‌ها گذشته است و تندروهای افراطی باید برای بازگرداندن آبروی سیاسی از دست رفته‌شان فکر دیگری کنند که در این راستا به نظر می‌رسد بهترین گزینه تجدیدنظر در رفتارهای بیگانه‌پرستانه سیاسی و نوشتن نامه عذرخواهی خدمت مقام معظم رهبری و ملت شریف ایران و اظهار ندامت از عملکرد غرب‌پسند خود است.

ولی نکته دیگر، شکل ظاهری اظهارات ابطحی و ادبیات او در این اعترافات است که نه تنها برای اصلاح طلبان، بهت و حیرت به ارمغان آورد، اصولگرایان را نیز با پرسش‌هایی مواجه کرد:
چرا ابطحی از بزرگان اصلاحات مانند خاتمی و کروبی خرج کرد؟
چرا دوباره کوشید تا پای هاشمی رفسنجانی را در این دعوا به میان بکشاند؟
منظور ابطحی از مثلث هاشمی، موسوی، خاتمی و نوع ارتباط آن با مثلث ناامنی افغانستان، ایران، عراق چه بود؟ و دیگر سوالاتی که در این زمینه به نظر می‌رسد.

به هر حال با چیدن پازل کلمات ابطحی در دادگاه این احتمال نیز به ذهن می‌رسد که چنین سخنانی از قبل تهیه شده و این افراطیون با توجه به این که می‌دانستند دیر یا زود باید در برابر قانون پاسخ‌گوی عملکرد خود باشند می‌کوشند با اعترافاتی از این دست آن هم به طور هماهنگ، هاشمی را بیشتر در این گرداب بکشانند و او را مجبور به موضع‌گیری در برابر رهبری کنند، از این رو دادگاه متهمان به اغتشاشات را می‌توان آزمون دیگری برای رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام دانست تا با موضع‌گیری مناسب و انقلابی، قدردانی عملی خود را از رهبر معظم انقلاب و حمایت ایشان در نماز جمعه از وی اعلام کند.

روح الله عباسپور
 
ی/ 702
ارسال نظرات