سرنوشت هر ستمگری، سرنگونی و رسوایی است
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت‌الله عبدالله جوادی آملی، در درس خارج تفسیر خود که در مسجد اعظم قم برگزار شد،به تفسیر بخش پایانی سوره مبارکه احقاف پرداخت و گفت: خداوند میفرماید ما این زمین و آسمان را با حق آفریدیم، این حق غیر از نظم است، نظم بیشتر مربوط به بحثهای ریاضی آن میشود، اما بالحق بحث ساختار است، یعنی این ساختار حق باطل را بالا میآورد، یک وقت در ساختار بدن انسان میگویند معده و روده انسان به صورت نظم دقیق پزشکی خلق شد اما یک وقت میگویند این بدن به حق خلق شد، آن نظم پزشکی حساب دیگری است.
وی افزود: وقتی میگویند این بدن به حق خلق شد یعنی چیزی که به حال این بدن ضرر دارد، این بدن آن را بالا میآورد، این غیر از نظم است، این را حق میگویند، آن یک نظم پزشکی دارد، یعنی این غذای سمی را بالا میآورد، ساختار خلقت باطل را بالا میآورد، این جا جا برای باطل نیست، هر کس آمد و کار خلاف کرد این طور نیست که جهان آن را هضم کند، هر ظالمی سرنگون میشود و هر انسان باطلگویی رسوا میشود و آن که میماند انبیا و اولیا هستند.
مفسر برجسته قرآن کریم با بیان این که بین نظم و حق فرق است، ادامه داد: فرمود هاضمه جهان خلقت باطل را بالا میآورد، هیچ ظالم و هیچ ستمی در جهان ماندنی نیست، هیچ حرف باطلی در جهان نمیماند، دوام باطلها تاریخ معینی دارد و این اجل مسمی نزد خداوند است.
وی با قرائت آیه «أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ‌ٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَلَمْ يَعْىَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰٓ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٣٣﴾»، خاطرنشان کرد: در این آیه که خداوند فرمود آیا ندیدند که خداوند آسمانها و زمین را خلق کرد، دعوت به نگریستن در عالم خلقت میکند، متأسفانه آنها که باید آگاهتر باشند، نابیناتر هستند، امام حسین(ع) در دعای مبارک عرفه فرمود کور است چشمی که خداوند را نبیند، این نفرین نیست، بلکه این حقیقت است، عدهای واقعا کور هستند و نمیبینند، این آسمانها و زمین بسته بودند و خداوند آنها را از هم گشود و هر موجود زندهای از آب مدد میگیرد، اینها انسان را تشویق میکند تا انسان نظام هستی را از نظر مبدأ و اثبات مبدأ بررسی کند.
حضرت آیت‌الله جوادی آملی با اشاره به آیه «وَيَوْمَ يُعْرَضُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ عَلَى ٱلنَّارِ أَلَيْسَ هَـٰذَا بِٱلْحَقِّ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٤﴾»، اظهار کرد: فرمود یک روزی فرامیرسد که کفار را بر آتش عرضه میکنند، به آنها میگویند شما طیبات خودتان را پشت سر گذاشتید و مناسب بود که آنها را همراه خود میآوردید، ما به شما عمر و فکر و وقت دادیم که رهتوشه بردارید اما شما هر چه داشتید گذاشتید و با دست خالی آمدید، این عذاب محصول کار شما است، کار خودتان را کاملا میبینید و ما چیز بیگانهای از جای دیگر نیاوردیم، چیزی به همراهتان نیاوردید، آن که به همراه میآورید از آن شما است، فاصله بین دنیا و آخرت یک لحظه است، چون انسان ممکن است 70 سال یا 80 سال را طولانی به حساب بیاورد، اما در برابر جریان ابد که سال و ماه مطرح نیست، آن یک لحظه میشود.
وی با اشاره به آیه «فَٱصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْعَزْمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةًۭ مِّن نَّهَارٍۭ ۚ بَلَـٰغٌۭ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿٣٥﴾»، گفت: فرمود ما قصص انبیا را برای تسلی خاطر پیامبر اکرم(ص) نقل کردیم، فرمود همچون پیامبران اولوالعزم صبر کن، اما در جای دیگر فرمود همچون حضرت یونس(ع) نباش، برخی بر آن هستند که تمام انبیا صاحب عزم و اراده قطعی هستند، این به یک معنا است، اما آن که در روایات ما هست، انبیای اولوالعزم در روایات ما پنج نفر هستند، فرمود حالا شتابزده عمل نکن، زیرا کفار کاری نمیتوانند بکنند، فرمود کسی که حرف خدا را گوش نداد در این حلقه هست و او کجا میتواند از این نظام هستی بیرون برود./914/پ202/ج1