۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۵:۵۰
کد خبر: ۶۷۹۲۷۱
پ
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن؛
با بی‌تدبیری‌هایی که رخ داد، حوزویان بیش از گذشته، هم مظلوم شدند و هم محروم. باید پاسخگوی همه باشند حتی شکم سیران سفره دولت و دریافت کنندگان حقوق های نجومی و رانت خواران!

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، حجت الاسلام حامد عبدالهی از طلاب و فضلای انقلابی حوزه علمیه قم در یادداشتی نسبت به فرافکنی دولت از سوء تدبیر در تامین معاش اقشار محروم خصوصا حوزویان انتقاد کرد.

متن این یادداشت بدین شرح است:

طلاب حوزه‌های علمیه، شهروندان کشور هستند و همانند دیگران باید از حقوق شهروندی بهره ببرند. معافیت تحصیلی از خدمت سربازی در دوران تحصیل یا دریافت بن معیشت، اندک کمک‌هزینه تحصیلی همانند دیگر اقشار جامعه به ویژه دانشجویان، خدمات درمانی و بیمه، چیزی نیست که کسی بتواند ادعا کند طلاب و روحانیان باید از آن محروم باشند! روحانی بودن به معنای جسمانی نبودن نیست و هر ایرانی از سرانه عمومی در کشور برخوردار است و باید از آن بهره ببرد.

حوزه‌های علمیه از دیرباز، سرباز دولت ها نبوده‌اند

 این که حوزه‌های علمیه از دیرباز، سربار حاکمیت نبوده‌اند و هزینه‌های عمومی خود را از طریق مراجع معظم تقلید و سهم مبارک امام زمان (عج) تأمین کرده اند، بخشی از تاریخ و واقعیت درخشان حوزه است اما خود مردم و نیز حکومت های گوناگون در حمایت مادی و اقتصادی از حوزویان، دریغ نداشته‌اند.

ساخت بسیاری از مدارس علمیه و یا حمایت مالی از تحقیقات علمی و شخصیت‌های حوزوی و حتی تضمین پرداخت سهمین به مراجع معظم تقلید از سوی تجار و کسبه، گواهی بر صدق این مدعا است که البته نشان از فهم بلند و آینده‌نگری آنان داشته است.

بجا است به همین بهانه نامی از یک شخصیت مؤثر را به نیکویی ببریم که متأسفانه هرگز نقش تاریخی وی و حقی که بر گردن حوزه های علمیه امروز دارد مطرح و ادا نشده است. مرحوم حاج محمد ابراهیم سکو «رئیس التجار» بازار تهران قدیم که در جلسه مهمی ضمانت تأمین مالی حوزه قم را به مرحوم آیت الله مؤسس داد و ایشان به واسطه همین کمک مالی توانست حوزه بی‌رونق قم را به یک حوزه کشوری تبدیل سازد که اندکی بعد به حوزه‌ای جهانی تبدیل شد و سپس از دل آن انقلاب شکوهمند اسلامی متولد گردید.

 آزادگی و استقلال حوزه در طول تاریخ تابناک آن هرگز در گرو حاکمان ظلم و عدل نبوده و دست روحانیت حتی در برابر مردم فقیر و غنی دراز نشده است و هر امداد و حمایتی از روی فهم و درک دینی و ملی افراد صورت گرفته است.

روشن است که در دوره حکومت اسلامی، حمایت از حوزه برای تقویت ارکان دین و فرهنگ جامعه و پشتوانه‌های معرفتی و سیاسی حاکمیت و پیش‌گیری از انحراف و فساد، امری واجب و بایسته است و نمی توان با تعارفات مزوّرانه یا عوام‌پسندانه از زیر بار این مسئولیت، شانه خالی کرد.

طلاب با نقش پیامبرگونه و هدایت گرانه‌ای که با میل و رغبت شخصی برگزیده‌اند و همه تلاش‌های جهادگونه‌ای که دارند و زندگی پر از قناعت و مناعت طبعی که از ایشان سراغ داریم، هرگز جیره‌خور هیچ کس نبوده‌اند و پذیرفته‌اند که این راه را باید به تنهایی و با اتکا به حضرت حق و عنایت حضرت حجت (عج) طی کنند و برای ادای این تکلیف روحانی و آسمانی، یک ریال حقوق از کسی طلب نکنند و حتی کمک هزینه (شهریه) مراجع معظم تقلید را هم حق خود ندانند؛ چه این که به هر دلیلی ممکن است آن را هم دریافت نکنند.

در جمهوری اسلامی نیز با این که جایگاه و محبوبیت روحانیت در پیروزی انقلاب و اداره کشور، برکسی پوشیده نبود اما هرگز سرفصل مالی یا نهادی دولتی و حکومتی، تأسیس یا تقویت نگردید. ولی فقیه هم با همه اختیارات حاکمیتی و خاستگاه حوزوی، هرگز اداره مالی حوزه را بر عهده نگرفته تا استقلال حوزه ها همچون گذشته باقی بماند.

دولت‌های مختلف در طول این سالیان هم گاهی از روی احساس وظیفه و شاید گاه برای اغراض دیگر، اندک حمایت هایی از حوزه داشته‌اند که البته بیشتر در قالب هزینه‌های عمرانی بوده است و می‌دانیم سرجمع همه این کمک‌ها به همه حوزه‌های کشور به اندازه هزینه یک دانشگاه دولتی نیست؛ چنانکه مساحت مدارس و نهادهای حوزوی نیز در مجموع به اندازه مساحت یک دانشگاه مطرح کشوری نیست! و تا همین چند سال پیش حتی طلاب حوزه از خدمات بیمه ای هم محروم بودند!

طلاب جهادی

به تازگی دولت کنونی به ریاست جناب شیخ حسن روحانی که در ماجرای کرونا و ضرر و آسیب‌هایی که به اقشار ضعیف و متوسط جامعه وارد شد و به برکت مدیریت مدبرانه حضرات نجومی بگیر، ارزاق عمومی به قیمت گزاف و در صفوف دهه شصتی به دست مردم رسید، تصمیم گرفت کمکی هم به طلبه‌ها داشته باشد. یعنی پس از حمایت‌های گوناگون مالی و تسهیلاتی از اقشار و صنوف مختلف، بالاخره طلاب هم در انتهای فهرست قرار گرفتند تا پس از دو سال، مبلغی با عنوان پرطمطراق افطاری دریافت کنند.

حتی اگر این اقدام دولت را با حس ظن تحلیل کنیم و آن را جبران غفلتی طولانی بدانیم که در حق طلاب جهادگر و از خودگذشته صورت گرفته، باز هم نمی‌توانیم از موقعیت زمانی و سوء ظن‌های پیش آمده غافل باشیم. طلابی که در سیل و زلزله، بی هیچ منت و درخواستی راهی اقصی نقاط کشور می‌شوند و در بیماری فراگیر کرونا خاضعانه در بیمارستان‌ها حاضر شده و جان برکف و تمام قد در کنار کادر درمان کشور ایستادند و فدایی ملت شدند، اکنون چرا باید با کاری این چنین آماج تهمت و افترای حسودان و بی خردان و خناثان قرار بگیرند؟ این مزد چیست که مستحق آن شده‌اند؟!‌

طلبه‌های غیر شاغلی که هیچ درآمد رسمی و مکفی ندارند، با سیلی صورت سرخ می کنند، اما درس و زندگی و جهاد و تکلیف را در هم آمیخته و بی‌هیچ اظهار نیازی در خدمت دولت و ملت هستند، چرا باید برای دریافت مبلغی جزئی که به دیگر اقشار نیز پرداخت شده، پاسخگوی عالم و آدم باشند!؟‌

البته از آن جا که اصل این پرداخت از خزانه بیت المال بوده، بزرگان و مسئولان حوزوی از ابتدا در جریان امر قرار گرفته و پس از هماهنگی های مقتضی، تصمیم بر آن می شود که همچون دیگر مسائل حمایتی، این پرداخت از طریق مرکز خدمات حوزه انجام شود لکن حسب شنیده‌ها یک خطای نرم افزاری باعث می شود این واریزی، خلاف شأن روحانیت صورت پذیرد و پیش از آن که طلاب از آن بهره‌مند گردند اغیار از آن آگاه شوند!

صف خرید مرغ در دولت روحانی

 آن چه در عمل شاهدیم این است که گویا در آستانه انتخابات و پایان عمر دولت تدبیر و امید! که هشت سال سرنوشت کشور را به مذاکرات کذایی گره زد و چیزی جز خفت و خسارتِ محض هم عایدش نشد، طلاب حوزه از دولت، حق السکوت و باج گرفته‌اند تا از خطاهای گاه خیانت‌بار دولت بگذرند و مردم را در انتخابات تنها بگذارند تا باز شماری غرب‌گرا هشت سال دیگر، مردم و کشور را به پابوسی کدخدایان بکشانند؛ یا آن که وعده های انتخاباتی دولت درباره درآمد سرشار مردم را فراموش کنند، یا صفوف طولانی برای دریافت ارزاق عمومی را در سال 92، صفوف طولانی برای تهیه گوشت در سال 97، صف مرغ و روغن در سالن 99 و سوء مدیریت مسکن و ازدواج جوانان را از یاد ببرند.

 اما در باره واکنش‌های درون حوزوی هم نکاتی هست که باید گفت. در این که عزت حوزه‌ها و طلاب، لکه دار شد تردیدی نیست اما نباید فراموش کرد که این مبلغ، حقی معوق از خزانه دولت است نه مال و ملک شخصی که کسی بتواند منتی بر حوزه داشته باشد. علی القاعده مسؤلان ارشد حوزه نیز در جریان این امر بوده اند و البته به جا است به جای شانه خالی کردن از مسئولیت خود، روشن و مستدل به شرح و توضیح مسئله بپردازند و از این نهراسند که از حق اولیه طلاب دفاع کنند و مقصران و سوء استفاده کنندگان را بنوازند.

طلاب حوزه نیز این حق را دارند که این مبلغ ناچیز را بپذیرند یا برگردانند یا صرف امور خیریه کنند لکن نباید سخنی گفت یا اقدامی کرد که گویا دولت اصلا نباید از اقشار مستضعف جامعه و طلابی که در هیچ نهادی شاغل نیستند اما بیش از شاغلان خدمت می کنند، حمایت کند. از جمله موارد مصرف بیت المال و از وظایف دولت ها، حمایت از اقشار آسیب پذیر در راستای تامین منافع عموم ملت می باشد.

ایراد و اشکال به شیوه و زمان این کار است وگرنه دولتی که نه در مدیریت آسیب های بهداشتی، روانی و مالی کرونا توانسته گلی بکارد و نه در اقتصاد شرطی شده کشور توانسته از مذاکرات بی اثرش ثمری برداشت کند، می بایست زودتر و بیش‌تر از این‌ها به داد ملت و طبقه کم‌برخوردار جامعه می‌رسید.

طلاب حوزه بیش از گذشته، هم مظلوم شدند و هم محروم

در این میان با بی‌تدبیری‌هایی که رخ داد، حوزویان بیش از گذشته، هم مظلوم شدند و هم محروم. همچون دیگر مردم بار مشکلات اقتصادی را بر دوش کشیدند اما در آخر صف که قرار شد اندک حمایتی بشوند باید پاسخگوی همه باشند حتی شکم سیران سفره دولت و دریافت کنندگان حقوق های نجومی و رانت خواران!

این نیز بگذرد اما طلبه‌ها هم خدایی دارند که عالم محضر او است و صاحبی دارند که ولی عصر(عج) است؛ پس شکایتی نیست اما تکلیف همچنان برقرار است. هشدار که مبادا در بزنگاه انتخابات، کوتاه بیاییم و حجت را بر مردم تمام نکنیم!

انتشار یافته: ۹
در انتظار بررسی: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
20:10 - 1400/02/08
این طلابی که می گویند افطاری رئیس را رد کرده اند و نگرفته اند یا آن را به مستحقان داده اند از کجا منبع درآمدشان است؟ اگر از محل دریافت شهریه مراجع تقلید زندگی می کنند به لحاظ شرعی پس از واریز شدن افطاری رئیس جمهور ، معادل آن مبلغ از شهریه را اجازه دریافت ندارند. یعنی طلبه علوم دینی که شهریه می گیرد این طلبه ای که افطاری رئیس جمهور را رد کند و بگوید آن را نمی گیرد یا آن را به فقرا می دهد به طریق اولی حق دریافت شهریه را نیز ندارد زیرا شهریه مراجع از محل وجوهات شرعی تامین شده و فقط به طلابی تعلق می گیرد که نیازمند هستند و اگر طلبه ای شهریه را می گیرد و نیازمند به آن است، ولی افطاری رئیس جمهور را نمی گیرد، مراجع تقلید می گویند اگر از جایی درآمد پیدا کردید حق ندارید معادل آن مبلغ از شهریه را بگیرید. بنابراین معنی ندارد طلبه ای بگوید من شهریه و وجوهات را می گیرم ولی افطاری رئیس جمهور را نمی گیرم مراجع تقلید که می گویند تا وقتی درآمد دارید حق دریافت معادل آن درامد از شهریه را ندارید، ولی این طلاب گویا افطاری رئیس جمهور را نمی گیرند و قصد دارند مبلغ افطاری را با دریافت شهریه جبران کنند آیا این کار شرعی است؟ مراجع تقلید می گویند اگر مبلغی مثل افطاری به دست شما آمد معادل آن از شهریه را حق دریافت ندارید. علاوه بر اینکه معاویه و خلفای غاصب و ستمگر به امام حسن ع و امامان شیعه پول هدیه می دادند و امامان ع نیز آن را می گرفتند. هم امام علی ع هم امام حسن ع و هم امام حسین ع از معاویه هدیه دریافت کردند ، خلفای بنی عباس به امامان هدیه می دادند و امامان ع آن را دریاف می کردند
ناشناس
Netherlands
10:49 - 1400/02/09
اشكركم على كلماتكم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
12:28 - 1400/02/09
...انتقاد از حسن روحانی
ناشناس
Netherlands
13:04 - 1400/02/09
تحلیل زیبایی بود.
آفرین به برادر حامد عبداللهی و رسای انقلابی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
02:28 - 1400/02/12
طلاب محترمی که می فرمایند که پول زیاد دارند و به این پولهای افطاری ناچیزی اصلاً نیاز ندارند و می خواهند آن را به خیریه بدهند. تا جائی که حقیر مطلع هستم در مدارس تخصصی فقهی در قم ، به طلاب مدارس مذکور علوم قضایی و حقوق و اقتصاد به طلاب تدریس می شود و سپس طلاب بعد از فارغ التحصیلی جذب موسسات پژوهشی می شوند. اگر این پول زیاد آمده است این پول را به اساتید این مدارس تخصصی فقهی بدهند و تا آن اساتید در جای دیگری مثل مدرسه فیضیه برای سایر طلاب که در آزمون ورودی این مدارس تخصصی فقهی قبول نشده اند، کلاس های اقتصاد و حقوق ... برگزار کنند. تا بعدها بتوانند در موسسات پژوهشی جذب شوند و امرار معاش کنند.
کدام لازم تر است؟ بهتر نیست که این طلاب که می فرمایند شاغل هستند و نیازی به این پولهای افطاری ندارند این پولها را به اساتید مدارس تخصصی فقهی بدهند تا آنها برای دیگر طلاب قم که در مدارس تخصصی فقهی نیستند کلاس اقتصاد، حقوق، علوم تربیتی و دیگر کلاس هایی که در این مدارس برگزار می شود را در اماکن دیگر مثل مدرسه فیضیه قم برگزار کنند. تا بعدها بتوانند از طریق آن امرار معاش کنند؟
در ایامی که کرونا در قم نبود حتی یک کتابخانه شبانه روزی در قم نبود و بنا هم نیست که باشد که طلاب درس بخوانند. کتابخانه شبانه روزی بیش از سی سال است که در تهران وجود دارد. این پول افطاری را که طلاب شاغل محترم می فرمایند نیازی ندارند را بهتر نیست طلاب مذکور به یک کتابخانه بدهند که بعد از اتمام کرونا بطور شبانه روزی باز باشد؟

ساخت کتابخانه تخصصی عظیم سیزده طبقه آیت الله سیستانی که قرار بود در جاده حرم تا حرم (حرم تا جمکران) ساخته شود به دلیل اختلاف مالی با شهرداری قم لغو شد بهتر نیست این مبلغ در جهت حل مشکل مالی ساخت این کتابخانه عظیم صرف شود.

در حدیثی از امام باقر علیه السلام می خوانیم :
إنَّ الحَسَنَ وَ الحُسَینَ علیهماالسلام كانا یغمِزانِ مُعاوِیةَ وَ یقولانِ فیهِ وَ یقبَلانِ جَوائِزَهُ .
منبع : دانشنامه امام حسین(ع)، ج ۳، ص ۳۸-۳۹
حسن و حسین علیهماالسلام از معاویه عیب می گرفتند و از او انتقاد می كردند ؛ ولی عطایایش را می پذیرفتند .
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
09:34 - 1400/02/13
البته مجلس محترم شورای اسلامی پس از پایان سال و تصویب بودجه 1400 بودجه را دستکاری کرده است به صورتی که در سایتهای خبری می بیند گویا محل اعتراض شده است زیرا در این دستکاری مبلغ صد میلیارد تومان به بودجه .. اضافه شده است ..انتقاد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
08:08 - 1400/02/14
اگر این پول شبهه ناک است که با آن نمی توان کار خیر کرد. باید آن را به حساب خزانه کشور واریز کنید، مانند مال سرقتی که حرام است، مگر با مال سرقتی می توان صدقه داد؟ مال سرقتی باید به مالک پس داده شود. اگر این پول شائبه دارد جایز نیست انفاق کنید باید آن را به حساب خزانه کشور پس بدهید. مثل مال سرقتی که به مالک اصلی مال بازپس داده می شود.

شهید مطهری در کتاب داستان راستان جلد اول داستانی تحت عنوان شهرت عوام نقل می کند که خلاصه آن به شرح ذیل است:

در عصر امام صادق (ع) مردی به تقدس و تقوا شهرت یافته بود، اطوار عوام فریبانه او امام(ع) را متوجه کرد و روزی به تعقیب ایشان پرداخت تا اعمال او را از نزدیک ببیند امام (ع) ملاحظه فرمود که این مرد 2 قرص نان و 2 عدد انار دزدید و سپس آنها را صدقه داد امام (ع) خود را به او نشان داده و توضیح خواست. آن مرد گفت: من 4 گناه و 40 ثواب کرده ام و به آیه 160 سوره انعام تمسک جست « مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا ۖ وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَا » و چون 4 از 40 کم کنیم برای من 36 ثواب خالص می ماند.

امام (ع) فرمود: إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقینَ « سوره مائده، آیه 27 » شما چهار معصیت مرتکب شده ای که دزدی کرده ای و 4 گناه دیگر که بدون اذن صاحب اموال آنها را صدقه داده ای و این مجموعاً 8 گناه می شود بدون هیچ حسنه ای. و بعد از این گفتار امام او را رها کرد و رفت و چشمان آن مرد خیره مانده بود.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
13:31 - 1400/02/14
از دو وجه خارج نیست یا این پول افطاری حرام و شبهه ناک است یا اینکه حلال است ولی به دلیل خطر سوء استفاده سیاسی دشمنان نباید مصرف شود.

اگر حرام و شبهه ناک است که نمی توان آن را صرف کار خیریه کرد زیرا با پول حرام کار خیریه نه جایز است و نه ثوابی دارد. مثل اینکه با پول سرقتی نمی توان صدقه داد.

ولی اگر حلال است ولی به دلیل خطر سوء استفاده دشمن نباید مصرف کرد، مشکل خیلی بزرگتر است زیرا عموم مراجع تقلید شرط مصرف شهریه و دریافت وجوهات شرعی توسط طلاب را نیازمند بودن طلبه اعلام کرده اند زیرا شهریه از وجوهات شرعی تأمین می شود. و شرط استفاده از آن این است که طلبه هیچ راه دیگری برای امرار معاش نداشته باشد. بنابراین اگر طلبه ای با مصرف افطاری حلال یک ماه نیاز مالی اش برطرف می شود دیگر حق ندارد آن ماه را شهریه بگیرد.
بنابراین این طور نیست که طلبه ای بگوید من افطاری حلال را نمی گیرم زیرا با دریافت وجوهات شرعی و شهریه، امرار معاش می کنم.
بلکه برعکس است. و مراجع تقلید گفته اند اگر یک ماه با دریافت پولی مثل افطاری می توانید نیاز مالی آن ماه را تأمین کنید، نباید آن ماه را شهریه بگیرید.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
11:38 - 1400/02/16
اگر این طلاب محترم پول را در همان حساب قرض الحسنه «خدمات کارت» باقی می گذاشتند و آن را به حساب دیگری منتقل نمی کردند. بطور اتوماتیک مبلغ مذکور به مصرف کار خیر می رسید و کار خیر را انجام داده بودند و نیازی به اهدای این مبلغ به فرد یا حساب دیگری نبود و نیست.

مبلغ افطاری رئیس جمهور، به هیچ عنوان به حساب شخصی بانکی طلاب واریز نشده بود.
مرکز خدمات حوزه شماره حساب بانکی شخصی تمام طلاب را در اختیار دارد، ولی عامدانه از واریز وجه افطاری به شماره حساب شخصی طلاب خودداری کرد. و پول افطاری به هیچ عنوان به شماره حساب شخصی طلاب واریز نشد.
این مبلغ به یک شماره حساب خیریه قرض الحسنه تحت عنوان «خدمات کارت» طلاب حوزه علمیه واریز شده است.

کسانی که کارمند باشند یا در هر جائی حقوق بگیر باشند مطلع هستند که برخی سازمان ها برای کارگران یا کارمندان یک حساب خیریه قرض الحسنه در بانک افتتاح می کنند که ویژگی خاصی دارد. یک شماره حساب است ولی هزاران کارت بانکی مستقل به همان شماره حساب خیریه قرض الحسنه متصل می شود.
یعنی به تعداد کارمندان یک کارت بانکی جداگانه صادر می شود که همه آنها به یک حساب مشترک قرض الحسنه مربوط می شوند. مثلاً اگر ده هزار نفر کارمند باشند برای هر کدام از این ده هزار نفر یک کارت بانکی با رمز عبور و شماره مستقل صادر شده است که می توانند از آن در عابربانکها استفاده کنند. ولی تمام این ده هزار کارت بانکی متصل به یک حساب بانکی قرض الحسنه هستند با بتوان موجودی هر ده هزار کارت را یکجا جمع کرد.
به این ترتیب مبلغ موجودی کارت بانکی تمام این ده هزار نفر کارمند در سیستم بانک روی هم جمع شده و در یک حساب بانکی محاسبه شده و بر اساس موجودی عظیمی که جمع می شود می توان به این ده هزار نفر وام قرض الحسنه خیریه داد. چیزی شبیه یک صندوق های قرض الحسنه خیریه خانگی .

هدف مرکز خدمات حوزه و دیگر سازمانها از این شیوه کار خیریه است، مثل همان کار صندوق های قرض الحسنه خانگی یعنی دادن وام قرض الحسنه خیریه به اعضای یک صندوق قرض الحسنه.

بنابراین اگر این طلاب محترم پول را در همان حساب قرض الحسنه «خدمات کارت» باقی می گذاشتند و آن را به حساب دیگری منتقل نمی کردند. بطور اتوماتیک مبلغ مذکور به مصرف کار خیر می رسید و کار خیر را انجام داده بودند و نیازی به اهدای این مبلغ به فرد یا حساب دیگری نبود و نیست.


به تمام طلاب مجرد و متأهل در دو ماه گذشته کمک کالایی معیشتی ایام کرونا از قبیل کیسه برنج، مرغ، روغن حیوانی، روغن نباتی و حبوبات ... توسط همین مرکز خدمات حوزه اختصاص یافت و در بین تمام طلاب توزیع شده است و مشخص نیست چرا دریافت کالاهای معیشتی ایام کرونا مثل کیسه برنج و مرغ و روغن حیوانی و روغن نباتی و حبوبات از مرکز خدمات حوزه بدون اشکال بود ولی پرداخت نقدی همان کمک معیشتی کرونا تحت نام افطاری شبهه ناک اعلام شده است. این کمک های معیشتی کالایی ایام کرونا که با بودجه دولتی مرکز خدمات حوزه تأمین نشده بود زیرا جزء برنامه ریزی بودجه ای قبلی مرکز خدمات حوزه نبود چون هیچ کس پیش بینی نمی کرد که بیماری کرونا بیاید لذا این مسأله در بودجه مرکز خدمات پیش بینی نشده بود بنابراین مثل همین افطاری بطور ویژه خارج از بودجه سالانه مرکز خدمات هزینه آن دریافت و توسط مرکز خدمات حوزه این سبدهای کالایی معیشتی ایام کرونا تأمین شده بود. این بسته های معیشتی بطور مثال در شهر قم در فروشگاه رضوان قم در نزدیکی امامزاده سید علی توزیع می شد و به طلاب از طریق پیامک ارسالی توسط مرکز خدمات زمان مراجعه به فروشگاه اعلام می شد.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص،قومیت‌ها باشد و یا با قوانین کشور و آموزه های دینی مغایرت داشته باشدمنتشر نخواهد شد.
پرطرفدارترین