جوانی رهبر معظم انقلاب؛ الگوی عملی جوانان انقلابی امروز

به گزارش گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، اگر به زندگینامه‌ رهبر معظم انقلاب اسلامی رجوع کنیم، به‌روشنی درمی‌یابیم که برای «جوان تراز انقلاب اسلامی» میتوان از سیره‌ی عملی زیست ایشان در جوانی الگو گرفت؛ جوانی که از تمامی فرصت‌ها به بهترین شکل بهره می‌برد و هیچ مقطعی از عمر خود را بی‌ثمر نمی‌گذاشت.

بخشی مهم از زندگی رهبر معظم انقلاب، به فعالیت‌های انقلابی ایشان در دوران جوانی و نقش‌آفرینی در نهضت امام خمینی (رحمة‌الله‌علیه) بازمی‌گردد. از جمله این فعالیت‌ها می‌توان به ایجاد تشکیلات‌های اثرگذار در قم، بازداشت به‌دلیل فعالیت‌های فرهنگی ـ سیاسی در مشهد و سایر شهرها، و نیز تبعید به مناطق دورافتاده اشاره کرد. در میانه نهضت کارهای تشکیلاتی متعددی توسط رهبر معظم انقلاب و همراهان ایشان انجام شده است.

از نخستین فعالیت‌های تشکیلاتی دوران جوانی رهبر معظم انقلاب در قم، می‌توان به «تشکیلات علما» اشاره کرد که با حضور و همفکری چهره‌های برجسته‌ای همچون آیات عظام حسینعلی منتظری، علی مشکینی، عبدالرحیم ربانی شیرازی، محمد یزدی و ابراهیم امینی شکل گرفت و آیین‌نامه‌ی آن با همکاری برادرشان تدوین شد. این تشکل، شمار قابل توجهی از علما را دربر می‌گرفت و امروزه با عنوان «جامعه مدرسین حوزه علمیه» شناخته می‌شود.(1)

همچنین می‌توان به فعالیت‌های «تیم یازده‌نفره» اشاره کرد؛ جمعی متشکل از شخصیت‌هایی نظیر آقایان هاشمی رفسنجانی، سید محمد خامنه‌ای، مصباح یزدی، امینی، مشکینی، منتظری، قدوسی، آذری قمی، حائری تهرانی و ربانی شیرازی که عناصر فعال انقلاب در آن حضور داشتند و ایشان به همراه این یاران، ضربه‌های قابل توجهی به حکومت طاغوت وارد ساختند.(2) (3)

از فعالیت‌های دوران تبعید رهبر انقلاب، می‌توان به حضور ایشان در ایرانشهر اشاره کرد؛ از جمله در دست گرفتن مسجد آل‌الرسول(ص)، احیای برنامه‌های تربیتی و دینی، و مهم‌تر از همه فراهم‌سازی زمینه‌ی برگزاری نماز جمعه که یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های سیاسی ـ عبادی آن شهر به‌شمار می‌رفت. همچنین بسیج مردم برای امدادرسانی در جریان سیل، نجات شهر و مسجد، و توزیع مواد غذایی میان مردم، از دیگر اقدامات شاخص ایشان در این دوره بود.(4) 

وقتی گفته می‌شود که ایشان از تمامی فرصت‌ها استفاده می‌کردند، منظور آن است که حتی در دوران حبس و بازداشت نیز از تبلیغ دین و «جهاد تبیین» دست نکشیدند. تشکیل نماز جماعت، منبر رفتن، تبیین مفاهیم انقلاب اسلامی و ذکر مصیبت حضرت اباعبدالله الحسین(علیه‌السلام)، از جمله فعالیت‌هایی بود که در سخت‌ترین شرایط نیز استمرار داشت.(5)

در کنار فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی، فعالیت‌های علمی ایشان نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. از جمله می‌توان به جلسات علمی ایشان در مشهد اشاره کرد. رهبر معظم انقلاب پس از دوره‌ای فعالیت در قم، به مشهد بازگشتند و با رویکردی نو و متناسب با نیازهای روز، فعالیت‌های فکری و فرهنگی تازه‌ای را با دانشجویان و طلاب آغاز کردند. در همین مسیر، تألیف کتاب‌هایی با محوریت فعالیت‌های فکری ـ سیاسی و تبیین مبانی انقلاب اسلامی را در دستور کار قرار دادند و این اندیشه‌ها را به جامعه منتقل کردند؛ اقدامی که به‌واسطه‌ی حساسیت‌های سیاسی و فضای خفقان آن دوران، از دشوارترین و پرهزینه‌ترین فعالیت‌ها به‌شمار می‌رفت.(6)

دلیل پایداری رهبر انقلاب بر این مواضع، با وجود تمامی مشقت‌ها و سختی‌ها، برخورداری از «دغدغه‌ی عمیق دینی و اجتماعی» بود؛ دغدغه‌ای که ثمره‌ی آن، شکل‌گیری انقلاب اسلامی شد. آنچه از یک جوان انقلابی انتظار می‌رود نیز همین روحیه است: داشتن دغدغه، ثبات قدم در مسئولیت‌ها، و الگو قرار دادن شخصیت‌هایی که فعالیت‌ها و مجاهدت‌های آنان، نتایج ماندگار و اثرگذاری در تاریخ به‌جا گذاشته است.

(1) هدایت‌الله بهبودی، شرح اسم، ص ۸۳–۸۵

(2) همان، ص۸۳_۸۵

(3) برخی از علما و نویسندگان، «هیئت مدرسین» و «گروه سری یازده‌نفره» را به‌عنوان یک تشکیلات واحد تلقی کرده‌اند؛ حال آن‌که برخی دیگر، از جمله آیت‌الله سید علی خامنه‌ای ـ که خود از مؤسسان گروه سری یازده‌نفره بوده‌اند ـ این گروه را تشکیلاتی مستقل و متمایز از هیئت مدرسین دانسته‌اند. (ر.ک: خون دلی که لعل شد، ص ۷۷–۸۰).

(4) آیت‌الله خامنه‌ای، خون دلی که لعل شد، ص ۲۷۷–۲۹۷

(5) همان، ص ۱۴۵–۱۵۲ 

(6) آیت‌الله خامنه‌ای، خون دلی که لعل شد، صص ۱۴۰–۱۴۱

نویسنده: مجتبی حسنی