خیر مطلق در آیینه عرفان

به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، عروج شهید در رجوع الی الله است آنگاه که در میان بندگان خاص خدا به بهشت اندرونی او داخل می‌شود در حالی که راضی است و مورد رضایت است. 

نفس مطمئنه، نه از باب«انا لله»که از باب«عندالله» به جنت رضوان ورود می کند تا از «عند ربم یرزقون»باشد.

شهادت «نفس زکیه» فوق شهادت‌ها است که در تجارت خون با آب حیات، به مقام قرب «او ادنی» رسیده و از این رو است که فریاد یا لثارات آن منشاء ثاراللهی دارد.

درک این مقام و رتبه و درجه است که حکیم و مفسر ناطق قرآن، حضرت آیت الله جوادی را در اوج تواضع به بوسه بر عمامه امام شهید وا می دارد که گویی خیل ملکوتیان و صوت صبوحُ قدوس عرشیان را گرداگرد این ابدان مطهر می‌بیند و می‌شنود.

آنچه از تعابیر عالی و مضامین پر مغز و سخنان با بغض از شاگرد مکتب امام و علامه طباطبایی صادر شد نه نماز میت که صلات احیاء بود، با هلهله قدسیان و هقهق خاکیان.

بادا که این عظیم‌ترین تشییع جنازه تاریخ بشریت تا قیام قائم و منتقم آل محمد بر تارک جهان بتابد و شور برائت و انتقام را در قلب هر منتظری برانگیزد که امت مبعوث تا درفش پیروزی را بر سرزمین کفرِ دژخیمان فرو نکند از نفس نخواهد ایستاد.

 انا مِن المجرمینَ مُنتقمون

نویسنده: حامد عبداللهی