۲۹ دی ۱۳۸۹ - ۱۱:۴۹
کد خبر: ۹۵۹۹۳

رساله لب اللباب به چاپ دوم رسید

خبرگزاری رسا ـ رساله لب اللباب به قلم علامه سید محمد حسین حسینی تهرانی به ضمیمه مصاحبات و سلوک سبز برای دومین بار به همت مؤسسه بوستان کتاب منتشر شد.
رساله لب اللباب


به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، موضوع رساله لب اللباب در مورد شیوه درست سیر و سلوک و مطابق با آموزه‌های شیعه است.

یکی از آثار ارزشمند و بی نظیر آیت الله تهرانی، رساله لب اللباب در سیر و سلوک اولی الالباب است که در واقع تقریر و تحریر مباحث ویژه علامه طباطبایی در ارائه طرق عرفان عملی است و این رساله بدون تردید، یک رساله نادر به جای مانده از استاد علامه است که اگر تقریر آیت الله تهرانی نبود، امروز علاقمندان از مطالعه آن محروم بودند. چون متأسفانه دیگر تلامذه سلوکی و خاص استاد علامه، تقریراتی در این زمینه ندارند و یا به دست چاپ و نشر نسپرده اند.

«طرح کلی سلوک الی الله»، «شرح تفصیلی عوالم مقدم بر عالم خواص»، «شرح اجمالی طریق و کیفیت سلوک الی الله»، «شرح تفصیلی طریق و کیفیت سلوک الی الله» فهرست موضوعات رساله لب اللباب است.

یکی دیگر از آثار آیت الله سید محمد حسین حسینی تهرانی مجموعه مصاحبات ایشان با علامه طباطبائی است که تحت عنوان : «مصاحبات تلمیذ و استاد» در بخش دوم کتاب مهر تابان نیز نقل شده است.

بحث های مطرح شده در این گفت گو های شاگرد و استاد، بسیار بدیع و عمیق و ارزشمند است و شاید در دیگر آثار علامه طباطبائی، این نکات به این وضوح و روشنی مطرح نشده است. این کتاب شامل مباحث متنوعی در زمینه های: قرآنی، فلسفی، علمی، تاریخی و عرفانی است که در جلسات خصوصی استاد و تلمیذ مطرح و تنظیم شده است.

پس از مصاحبات، رساله مختصر دیگری از مرحوم استاد علامه طباطبائی به کتاب افزوده شده که شامل پاسخ چند نامه در سیر و سلوک است و به تناسب موضوع این کتاب، تحت عنوان «سلوک سبز» آمده است.

مؤلف در رساله لب اللباب پس از تعریف مراقبه و آن عبارت است از آن که سالک در جمیع احوال مراقب و مواظب باشد تا از آن چه وظیفه اوست تخطی ننماید و از آن چه بر آن عازم شده تخلف نکند، می نویسد: «باید دانست که مراقبه از اهم شرایط سلوک است و مشایخ عظام را در آن تأکیداتی است و بسیاری آن را از لوازم حتمیه سیر و سلوک شمرده اند، چه آن به منزله حجر اساسی است و ذکر و فکر و سایر شرایط بر آن حجر بنا نهاده می شود؛ لذا تا مراقبه صورت نگیرد ذکر و فکر بدون اثر خواهد بود. مراقبه حکم پرهیز از غذای نا مناسب برای مریض را دارد و ذکر و فکر حکم دارو و تا وقتی که مریض مزاج خود را پاک ننماید و از آنچه مناسب او نیست پرهیز نکند دارو بی اثر خواهد بود و چه بسا گاهی اثر معکوس می دهد؛ لذا بزرگان و اساتید عظام این راه، سالک بدون مراقبه را از ذکر و فکر منع می کنند و ذکر و فکر را بر حسب درجات سالک انتخاب می نمایند.»

چاپ دوم رساله لب اللباب به قلم علامه سید حسین حسینی تهرانی در سال 1389 با شمارگان 1500 نسخه در 412 صفحه به همت مؤسسه بوستان کتاب انتشار یافته است./913/ن602/ع

ارسال نظرات
captcha