شماره ششم رهنامه پژوهش منتشر شد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، ششمین شماره از فصلنامه رهنامه پژوهش با عنوان «قبله نمای بهار، نیاز محوری؛ جهت کلان تحول حوزه» از سوی معاونت پژوهش حوزه های علمیه کشور منتشر شده است.
در ابتدای مجله پس از سرمقاله بخش گفت و شنود است که شامل مصاحبه های ذیل است: «حساب یک ذره. دو ذره نیست»، «نیاز محور بودن، هویت، رسالت و هدف حوزه است»، «حوزه باید متحول گردد نه متبدل»، «گام اول، ترویج ادبیات نیاز سنجی»، «کارهای زمین مانده، زیاد داریم»، «دست یابی به هندسه نیازها، نیمه راه تحول است»، «صحیفه نور باید کتاب بالینی طلاب باشد».
در بخش کند و کاو چهار مقاله با عنوان: «کوتاه سخنی در باب نیاز محوری حوزه»، «الأهم فالأهم»، «مراحل طراحی شاخص های اولویت گذاری نیاز سنجی پژوهش در قلمرو دانش» و «آسیب شناسی نظام پژوهش حوزه» گنجانده شده است.
عنوان بخش بعدی این مجله، گشت و گذار است که شامل «آغازی مبارک»، «مدرسه ای برای کادر سازی»، «بهسازی حافظه»، «به لزوم ایجاد فضای مناسب برای شکوفایی استعداد ایمان لازم دارم» می شود.
و بالاخره در پایان، «امام بی مأمون»، «انسان، جامعه، سیاست»، «نظریات شهید صدر در مورد اقتصاد اسلامی» و «وقایع الأیام سید صدر»، مطالبی در مورد آیت الله شهید سید محمد باقر صدر است که در بخش سیره بزرگان آمده است.
در بخشی از این نشریه در مصاحبه با حجت الاسلام علیدوست آمده است: «یک مشکلی که ما در رده های بالا می بینیم این است که طلاب ارتباط با تراث ندارند و طلبه نمی تواند با متون گذشته ارتباط برقرار کند. یک تفسیر اگر ساده و فارسی باشد می فهمد ولی اگر بحث علمی داشته باشد متوجه آن نمی شود. در فقه اگر یک کتابچه ای باشد، احکام بانوان، احکام جوانان و نوجوانان باشد، دسته بندی باشد می فهمد ولی اگر بخواهد با مسالک، جواهر و یا تذکره مرتبط شود نمی تواند، در بحث کلام یک کتاب ساده را که به زبان عامیانه نوشته شده باشد می فهمد ولی اگر بخوهد با مواقف، با شرح تجرید یا کشف المراد ارتباط برقرار کند، نمی تواند. این را من تعبیر می کنم به آسیب قطع ارتباط با تراث که آسیب مهمی است. باید برنامه های حوزه به گونه ای سامان پیدا کند که طلبه بعد از هشت سال بتواند به راحتی با تراث ارتباط برقرار کند...
من فکر می کنم یکی از سنت های بسیار ممدوح ومحمود در گذشته، آزادی درس ها بود و در سایه این آزادی یک تنازع بقا و یک انتخاب صورت می گرفت، اگر ما می بینیم قوت عالمان و بزرگانمان را، یکی از علل یا علت عمده این بوده که انتخاب طبیعی بوده است. اولا طلبه مجبور نبود و خیلی از کارها را خودش انجام می داده است. به علاوه استاد را از بین اساتید انتخاب می کرده است. لذا شما می بینید یک درسی را اول سال، بیست نفر اعلام می کنند ولی چند تا از این درس ها تعطیل می شود. بعضی با یکی دو شاگرد بعضی با پنجاه شاگرد و بعضی با دویست و سیصد شاگرد ادامه می دهند و حرف اول را توان علمی استاد می زند. شاگرد مجبور نیست درس کسی برود و این باعث می شود که شما ببیند مثلا درسی دویست نفره با تمام مشکلات و بدون شهریه و حضور غیاب تشکیل می شود و از این دویست نفر شاید ده نفر غایب داشته باشد چون خودشان انتخاب کردند. چند سال پیش، مدیر مدرسه آیت الله العظی گلپایگانی به من گفت حدود پانزده هزار طلبه اینجا در روز به درس می آیند و می روند، از این پانزده هزار نفر ممکن است بعضی دو بار بیایند و بروند، برای آن جمعیت صدها کلاس نیاز است ولی جالب است بدانید کادری که این مدرسه دارد ظاهرا پنج نفر هم نیست. یعنی خارج از حوزه یا خارج از کشور که با حوزه آشنا نیستند شما بگویید که یک مرکزی است حدود روزانه سیصد کلاس برگزار می شود و چیزی حدود پانزده هزار نفر می روند و پنج کادر دارد، باور نمی کنند. این برای همین سیستم طبیعی و آزادی درس هاست.»
ششمین شمار نشریه علمی فرهنگی رهنامه پژوهش به صاحب امتیازی معاونت پژوهش حوزه های علمیه و مدیر مسؤولی سید علی عماد در 84 صفحه با قیمت 1200 تومان منتشر شده است/913/ ن601/ع