مأموریت این روزهای تشکیلات بهائیت در شماره جدید ماهنامه شفافیت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، بیست و سومین شماره ماهنامه خبری ـ تحلیلی شفافیت اولین نشریه تخصصی حمایت از قربانیان فرقه در ایران به همت مؤسسه مطالعاتی روشنگر منتشر شد.

در این شماره بعد از مطالب خبر در خبر و زیر ذره بین در بخش رایحه «عرفان و کلام اولیای ربانی»، «آخر الزمان، از زبان پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام» را می خوانید.

«دروغ تشکیلات بهائیت روستای ایول را سوزاند»، «هنوز هم هرکجا که می رویم، می پرسند مسلمانی یا بهائی»، «حکایت وارونه از تخریب قبرستان های بهائی»، «خانه های بهائیان بر اثر سرما و طوفان تخریب شد»، «بهائیان حسینیه روستای ایول را آتش زدند»، «زرین تاج یا طاهره کیست»، «مأموریت این روزهای تشکیلات بهائیت» در بخش بهائیت آمده است.

در پرونده ویژه می خوانید: «مسیحیت تبشیری چگونه وارد جوامع اسلامی شد»، «مسیحیت در جوامع اسلامی تمام حقایق و باورهایش را بازگو نمی کند»، «مسیحیت تبشیری با کتاب سرچشمه های فارسی به ایران آمد»، «سایت های مسیحی فارسی کجا اداره می شوند»، «حکم اعدام یوسف ندرجاتی به شرط توبه نقض می شود»، «فرقه اهل حق تناسخ را لازمه عدل خدا می داند»، «ادامه تحریف های تاریخی و توهین های مذهبی در "شاهزاده ایران"»، «پشت پرده عرفان های کاذب»،« آخر الزمان در سینمای غرب»، «امریکن آیدل، برنامه ای دیگر برای تبلیغ فراماسونری»، «فرماسونرهای درجه 33 ایرانی»، «درباره فرقه های مختلف شیطان پرستی بیشتر بدانید»، «جنگ نرم».

و در آخر پاسخ گویی به شبهات دینی و معرفی کتاب و گزارش تصویری را مشاهده می کنید.

در این شماره در بخشی از مطلب «دروغ تشکیلات بهائیت، روستای ایول را سوزاند» می خوانید: «قصه روستای ایول:
از آنجا که اساس تشکیلات بهائیت بر پایه تبلیغ استوار است، تشکیلات هر چند وقت یکبار تعدادی از خانوارهای بهائی را وادار می کندکه به مدت چند سال به مکان های مورد نظر آنها در شهرها و روستاهای مختلف بروند، درآنجا سکونت کرده و به تبلیغ مسلک از پایه ویرانشان بپردازند. این قانون در مورد روستای ایول نیز صدق می کرد. چند سال قبل از انقلاب، تشکیلات بهائیت به چند خانوار بهائی به سرکردگی عبدالباقی دستور می دهد که در ایول ساکن شوند و کارخود را آغاز کنند.

بهائیان این منطقه هم طبق دستور، شروع به تبلیغ و کار شکنی علیه مسلمانان ساکن روستا کردند. بماند که در این راه از هیچ کارشکنی فروگذار نکردند؛ شکستن و گرفتن بلندگوها در اعیاد و مراسم مذهبی مسلمانان، رها کردن آب فاضلاب خانه هایشان در تنها چشمه روستا و تشویق زنان و دختران به بی حجابی، تنها شمه ای از کارهای آنان بود. البته از آنجا که جاسوسی هم جزء مشاغل دائمی و ثابت بهائیان است، جاسوسی برای رژیم منحوس پهلوی و لو دادن جوانان روستا به دلیل مخالفت با شاه و سیاست هایش را به عنوان چاشنی کارهایشان هر از گاهی به خورد مردم مسلمان روستای ایول می دادند.

البته به برکت انقلاب، این روستا از لوث وجودشان پاک شد و بیش از30 سال است که آن
چند خانوار بهائی که شمار آن ها به زور به پنج خانوار می رسید، نه پنجاه خانوار! خانه های کاهگلی و سست خود را رها کرده و چتر تبلیغ شان را در جای دیگر باز کردند. خانه هایشان نیز بر اثر عوامل طبیعی همچون باد و ریزش برف و باران به مرور زمان تخریب شد.

در این مدت برخی از ساکنان بهائی سابق به بهانه های مختلف، به روستای ایول می رفتند تا سر وگوشی آب بدهند و ببینند آیا مسلمانان چند هکتار زمین و چوب های باقی مانده از خانه های فرسایش یافته شان را تصرف کرده اند تا آن را پیراهن عثمان کنند و به اعتراض، مقابل سازمان حقوق بشر بست بنشینند؟ که البته داغ این فیلم بازی کردن را مسلمانان ایول به دلشان گذاشته اند چون معتقدند که بهائیان نجس هستند و مالشان حرام. آنها حتی حاضر نیستند از کنار زمین های بهائیان رد بشوند چه برسد به تصرف در آنها. چند خانواده بهائی هم که اوضاع را اینطور دیدند چند سال پیش تتمه چوب های باقی مانده از خانه هایشان را فروختند و به ساکنان ایول نیز رسید دادند که دیگر در این زمینه ادعایی ندارند.

داستان دروغین آتش سوزی

در ادامه داستان پردازی های تشکیلات، چند سال پیش، یکی از فعالان تشکیلاتی بهائیت به همراه تعدادی ازهم مسلکان خود از غیبت مردان روستا در فصل کار، سوء استفاده کرده و به روستا آمدند و شروع کردند به فیلم بازی کردن. آنها با فیلم گرفتن از خانه هایی که چند سال پیش بر اثر فرسایش تخریب شده بود و سردادن شیون و زاری که دیدید مسلمانان با خانه های ما چه کردند؟ برنامه خود را تکمیل کردند و به خیال خام خود که این فیلم را تحویل دایه های مهربان تر از مادرشان می دهند تا از حقوقشان دفاع کنند، در حال ترک روستا بودند که اهالی متوجه نقشه آن ها شدند و با همکاری مأموران مسئول، فیلم ضبط شد و آنها ماندند و دروغ های بی نتیجه شان.

این بازی ها همچنان ادامه داشت تا اینکه سال گذشته نقشه دیگری کشیدند. این بار گفتند مسلمانان ساکن ایول بیش از 50 خانه بهائیان را آتش زدند. نکته مهم، در کم حافظه بودن آدم دروغگو است. چون یادشان رفته بود مسلمانان خانه هایشان را تخریب کردند و هیچ اثری از آن باقی نمانده، حالا مسمانان چه چیز را آتش زده اند؟ الله اعلم. بعد هم که در بوق کردن ماجرا و کر کردن گوش فلک از اتفاقی که اصلا رخ نداده بود.

رفاقت گرمابه و گلستان بودن شبکه بی بی سی و بهائیان هم که دیگر بر کسی پوشیده نیست، به ساخت مستندی در این رابطه منجر شد و با دروغ های خود، شاخک های دشمنان نظام جمهوری اسلامی ایران را به حرکت واداشت!
حالا یک سال از این ماجرا می گذرد، ماجرای آتش سوزی دروغین و فیلم بی پایه ای که با مونتاژ و تدوین صحنه های آتش سوزی ساخته شده بود. در این مدت ساکنان مسلمان روستا در رفت و آمد به شهر و گرفتن اخبار از دوستان و آشنایان متوجه شدند که چگونه نام روستایشان در سایت ها و خبرگزاری های بیگانه این گونه دست خوش دروغ و ملعبه بهائیان قرار گرفته است.

ساکنانی که بعد از گذشت این همه سال، هنوز هم سایه شوم بهائیت را بر سر خویش احساس می کنند. هنوز هم در برخورد با دیگر همشهریان خود باید قسم بخورند که اگر اهل ایول هستند مسلمانند نه بهائی.
و بی شک عبارت (اللهم عجل لولیک الفرج) بر روی تابلوی رنگ و رو رفته (به روستای ایول خوش آمدید) با زبان بی زبانی می گویند: ساکنان این روستا مسلمانند و شیعه و به شیعه بودن خود افتخار می کنند.»

بیست و سومین شماره ماهنامه خبری ـ تحلیلی شفافیت به صاحب امتیازی مؤسسه مطالعاتی روشنگر و مدیر مسؤولی سید کاظم موسوی شهریور ماه 1390 در 73 صفحه منتشر شده است./913/ن601/ع