بررسی نقش روحانیت در دوران اسارت
به گزارش خبرگزاری رسا، روحانیان و طلاب در بند رژیم بعث عراق نیز از رسالت حوزوی لحظهای غفلت نکردند و با همت دیگر اسیران در بند و وحدت حوزه و دانشگاه محیط اسارت را به نمونهای از انقلاب اسلامی تبدیل کرده بودند، بهگونهای که کمتر مناسبتهای مذهبی و انقلابی بود که برای آن برنامه تهیه و اجرا نکرده باشند.
برخی از کارآمدهای روحانیت در دوران سخت و طاقتفرسای اسارت عبارت است از: طراحی و نظارت بر برنامههای گوناگون مذهبی و انقلابی بهصورت مخفیانه؛ تشکیل کلاسهای آموزش قرآن و نهجالبلاغه؛ ایراد سخنرانی در مناسبتهای مختلف؛ دلجویی از اسیرانی که دچار غم و غصه میشدند؛ پاسداری از معنویت و حفاظت از ارزشهای اسلامی؛ تلاش در شاداب محیط اسارت؛ ارشاد برخی از سربازان عراقی و متحول کردن آنها، تقویت روحیه ایمان و مقاومت اسیران، جلوگیری تفرقه میان اسرا، دقت در نقشه شوم دشمن و خنثیسازی آنها، اقامه نماز جماعت بهصورت مخفیانه و با نگهبانی چند اسیر.
یادی از عالم وارسته و شجاع
مرحوم حجتالاسلامو المسلمین سید علیاکبر ابوترابی که در دوران پرفرازونشیب اسارت راهنمایی بزرگ؛ عالمی دوراندیش و خورشیدی فروزان بود.
شخصیت بزرگوار که رهبر معظم انقلاب در حادثه رحلتش فرمود: او پس از سالها در میدان مبارزه دشوار با نظام طاغوتی و پس از مشارکت شجاعان درصحنههای جنگ تحمیلی، سالهای درازی محنت اسارت در دست دشمن نابکار و فرومایه را چشید و مبارزهای دشوارتر از گذشته را در اردوگاههایی آغاز کرد که او در آنها، همچون خورشیدی بر دلهای اسیران مظلوم میتابید، چون ستاره درخشان؛ هدف و راه را به آنان نشان میداد و چون ابری فیاض، امید وایمان را بر آنان میبارید.
از نصایح این عالم بزرگوار در دوران سخت اسارت آمده است: پاک باش و خدمت گذار، در اصلاح نفس خود بکوش؛ در دستگیری از دیگران کوتاهی نکن. در حفظ آبروی دیگران اهمیتی بیشتر از آبروی خویش بدار؛ با اخلاص و در بندگی بکوش تا به اخلاص در خدمت بندگان دستیابی ک اخلاص در بندگی جز این نیست همه بندگان را خدمتگذاری صادق و بیطمع باشی، اگر مشتاق بندگی خدا هستی، با اشتیاق و شوق هر چه بیشتر بندگان خدا را پیشه خود قرار بده که عاشقان خدا بندگان شیفته خدمتاند. به خدا روی رویآور باش و در لحظههای پرفروغ عبادت، تعهد و پایداری خویش و سعادت انسانها را از او مسألت نما.
دو خاطره از اسارت
سال اول اسارت بود، تلویزیون عراق صحنههایی از نبرد و پیکر برخی از شهدای ما را نشان میداد و گوینده با زبان فارسی علیه زبان فارسی یاوهسرایی میکرد، وی در بخش از سخنانش میگفت: ای مادر ایرانی! این جگرگوشه توست! در بین اینها بچه آخوند نیست، بچه فلانی و فلانی نیست؛ این یاوهسراییها در حالی بیان میشد که تعدادی طلبه و فرزند در طلبه در بین اسرا وجود داشت.
بچهها بهعنوان مزاح به یکی از اسرا که فامیلیاش آخوندزاده بود، میگفتند: بااینکه تو آخوندزاده هستیای گویند در بین اسرا بچه آخوند وجود ندارد!
خاطره دوم
در همان سال اول اسارت یک از درجهداران سادهلوح عراقی وارد آسایشگاه شد و اعلام کرد هرکسی که روحانی است خود را معرفی کمند تا او را به کربلا برده و در اردوگاه امام جماعت باشد!
این بعثی مزدور به خیال خام خود میخواست روحانیان را شناسایی کند و در فرصت مناسب آنان را تحت شکنجه مضاعف قرار دهد.
اندوختههای حوزه از دفاع مقدس
حوزههای علمیه و روحانی، همچون دیگر اقشار ملت، در دفاع مقدس، دورهای سرشار از تجربه را گذاردند و بر اندوختههای تاریخ حوزه افزوده است؛ حوزه در جنگ تحمیلی توانست کارایی خود را به تودهها نشان دهد و اسوههایی نیکی را در چهره هزاران روحانی پاکباز و فداکار، به نمایش درآورد؛ روحانیت، فرمان و مقاومت صادر نمیکند و از مقرهای آسوده، دستور پایداری درنبرد نمیدهد.
رهبر معظم انقلاب، در روزگار دفاع مقدس، به این زاویه اشارهکرده و فایده حضور روحانی را در جبهه، از این نظر برشمردند: اگر روحانی در صف جلو بود، چند فایده عاید خواهد شد؛ اولین فایده، حفظ و افزایش حیثیت خود روحانیت است، معلوم میشود که ما به حرف خودمان عمل میکنیم که به مردم گفتیم برود، خودمان جلوی آنها حرکت کردهایم.
حضور روحانیت در میدانهای رزم، بصیرت و فقاهت را در روحانیان رزمنده، افزایش داد و میدان رزم، کارگاه علمی فقاهت شد و بینش و قدرت تحلیل فردی و جمعی حوزویان تکامل یافت.
رهبر معظم انقلاب درباره این برکتی در جنگ نصیب روحانیان شده است، فرماید:تفقه در دین در میدان جنگ برای انسان به وجود میآید؛ به همین خاطر است که آنکسانی که آگاهانه و بامعرفت، در میدانهای جنگ حضور پیدا کردند؛ واقعا ایمان و عقیده راسخی به حرکت و عمل پیدا میکنند که به هیچ قیمت نمیشود اینها را متوقفشان کرد و هیچ قیمت نمیشود و هیچ عاملی نمیتواند جلویشان را بگیرد، شما باید به رودید آر. پی.چی بزنید، غواصی بکنید، دیدهبانی بدهید، پای خمپاره بنشنید، هر کار ممکن است انجام بدهید، اما اینها را بهعنوان ذخیرهای در کولهبار خودتان از برای یک طلبه خوب شدن، یک روحانی عالیقدر شدن یک فقیه سازنده دین شدن، نگه دارید.
منبع: کتاب حماسه و خطابه (مجموعه مقالات برگزیده همایش روحانیت و دفاع مقدس)/998/ن602/ق