اختلاف برای بدست آوردن مناصب دولتی مطلوب نیست

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت‎الله عبدالله جوادی آملی، در درس تفسیر خود در مسجد اعظم به ادامه تفسیر سوره مبارکه قمر پرداخت و گفت: حرف همه انبیا یکی است؛ بنابراین قرآن وقتی قصه‎های انبیا را بیان می‎کند می‎فرماید هر پیامبری حرف پیامبر پیشین خود را تصدیق کرده است، البته وجود مبارک پیامبر اسلام(ص) غیر از تصدیق، نسبت به انبیای دیگر مهیمن هم هست، در خطوط کلی حرف‎های همه‎شان حق است البته آیه دیگر را هم می‎پذیریم که خداوند برخی از پیامبران را بر برخی دیگر برتری داد، یعنی این‎که انبیا درباره توحید و وحی و نبوت سخن گفته‎اند و حرف همه‎شان حق است.

وی با اشاره به داستان قوم ثمود و پیامبر ایشان حضرت صالح(ع)، افزود: انبیا و مرسلین از خودشان حرفی ندارند، منتها درجات وحی فرق دارد، در مسائل دینی همه انبیا از خودشان سخنی ندارند، بنابراین همه انبیا می‎گویند که از ما اطاعت کنید، یعنی از خدا و رسولش اطاعت کنید، « كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ»، یعنی قوم ثمود انذارهای حضرت صالح را تکذیب کردند و گفتند فردی است از جنس ما و با ما فرقی ندارد، تصورشان این بود که این‎ها انبیا هستند فقط بشری مثل ما است را دیدند و آن وحی شدن به او را ندیدند، « فَقَالُوا أَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَّفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ».

مفسر برجسته قرآن کریم با اشاره به آیه ««أَأُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ»، خاطرنشان کرد: همین ذات اقدس اله درباره وحی فرمود ما قرآن را به تو القا کردیم، پس قصد اهانت نبود و البته ممکن است برخی از آنان قصد اهانت هم داشته باشند، گفتند چون داعیه‎ای داری و دلیل نداری کذاب هستی، کذاب گاه صیغه مبالغه است و گاه حرفه است، یعنی پردروغ در معنای صیغه مبالغه است و دیگر این‎که شغل و حرفه‎اش این است، در ماجرای جعفر کذاب او فقط یک دروغ بزرگ گفت و شد کذاب، گاه یک نفر یک دروغ بزرگ و مهم می‎گوید و کذاب و افاک می‎شود.

وی بیان کرد: حضرت صالح(ع) به آنان فرمود که فردا مشخص می‎شود که چه کسی دروغ می‎گوید و کذاب کیست، شما هم کار مهمی را تکذیب کردید، «سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ»، خدا هم برای آنان ناقه را فرستاد و از همان کوهی که گفتند ناقه باید دربیاید ناقه را فرستادند و رسالت الهی را این ناقه بر عهده داشت و به آنان فرمود که مراقب این ناقه باشید، «إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ» و آب این منطقه را هم تقسیم کردند.

حضرت آیت‎الله جوادی آملی با تأکید بر این‎که معجزه مشابه نخواهد داشت؛ اما از بین رفتنی هست، اظهار کرد: اما مثل کعبه و قرآن کریم معجزه‎ای هست که خود خداوند وعده داده است که باقی می‎ماند، ممکن است که عصای موسی(ع) را بشکنند اما ممکن نیست که مثل آن بیاورند، معجزه هر پیامبری جهانی است، نه در گذشته مثل آن بود و نه در آینده خواهد بود، ولو این‎که آن پیامبر نبوتش محدود بود، ناقه حضرت صالح(ع) و عصای حضرت موسی(ع) و ید بیضا هم این چنین بود، قوم ثمود به دنبال آن بودند که این ناقه را از بین ببرند، و در سوره شمس هم جریان آنان را ذکر کرد.

وی ابراز کرد: برخی از بیانات امام علی(ع) با انقلاب تفسیر شد، به زحمت می‎شد این بیانات را تفسیر کرد ولی انقلاب آن را برای ما معنا کرد، در جنگی امام علی(ع) وجود ایشان دید که یکی از مجاهدان می‎گوید که ای کاش برادر من هم اینجا بود، چون صحنه جنگ پرفضیلت بود، حضرت به ایشان فرمود آیا خط فکری برادرت با ما هست؟ عرض کرد بله، امام علی(ع) فرمود او در تمام ثواب ما شریک است، ما این را می‎گفتیم اما معناش را نمی‎فهمیدیم، چطور در ثواب آنان شریک می‎شود، این را ما نمی‎فهمیدیم اما انقلاب خوب این را برای ما تفسیر کرده است.

استاد سطح عالی حوزه علمیه قم در ادامه به بیان چند مثالی جهت روشن شدن تفسیر این آیه قرآن پرداخت و گفت:  گاهی دو شخص که طلبه، یا دانشجو هستند، پس از سال ها تلاش و تحصیل در کنا هم به جایگاهی علمی و مسئولیتی می رسند، یکی سمتی پیدا می کند و دیگری چنین سمتی را پیدا نمی کند؛ اما اگر در خط فکری او باشد و به این کار او راضی باشد، این فرد در ثواب کار دوستش شریک است، اما اولین اختلاف، همین است که چرا من نباشم و او باشد؟ این چرا من نباشم و او باشد از بدترین غده‎ها است، زیرا کار را یک نفر انجام می‎دهد، شما آن کار دیگری که مانده است، انجام بدهید، اگر واقعا راضی باشیم که او کارش را انجام بدهد باید برایش دعا کنیم.

وی گفت: اگر انسان خودش را در این موضوعات قانع کرد؛ در این حال ثواب این فرد کمتر از دیگری نیست، دوتا روحانی یکی شده نماینده یکی شد یکی نشد، یکی شد امام جمعه و دیگری نشد، یا پست‎ها ی دیگر، دیگر اوضاع را به هم نمی‎زند، بدترین غده ما همان غده نفس است، ما یک دشمن درونی داریم و یک دشمن بیرونی، این دشمن بیرونی گاز و نفت و مملکت را می‎خواهد؛ اما دشمن درونی از ما ایمان و آبرو می‎خواهد، انسان را می‎خواهد خلع ید بکند، اول کفر و بعد می‎خواهد انسان را مصلوب‎الحیثیه بکند، در سوره شمس فرمود یک نفر ناقه را پی کرد اما همه قوم صالح(ع) در تمام عقاب شریک هستند./914/ ۲۰۲/ص