ده نکته پیرامون حجاب
به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، مسئله حجاب در ایران تنها یک انتخاب فردی یا سلیقه شخصی نیست؛ موضوعی ریشهدار، هویتی و تمدنی است که با امنیت فرهنگی، سلامت اجتماعی و انسجام خانواده پیوند خورده است.
مساله حجاب یک مساله دو بعدی است چون علاوه بر بعد فردی از بعد اجتماعی آن نیز نمیتوان غافل شد، بنابراین این مساله که حجاب یک مساله فردی است و نباید دیگران در آن دخالت کنند یک سخن کاملا غلط است.
زنان ایرانی در گستره تاریخ چند هزار ساله خود پیوسته زنانی عفیف و محجوب بوده اند و این عفاف پس از ورود اسلام به ایران رنگ و بوی الهی نیز پیدا کرد، بانوان ایران زمین بر اساس طبیعت عفیفانه خود از جلوهگری و نمایش اندام خود به مردان غریبه اجتناب می کردند لذا تلاش امروز پادوهای دشمن یا فریبخوردهها در ترویج بیحیایی و بیحجابی در جامعه ایرانی بر خلاف سنت دیرینه ملی ایرانیان است.
از اواسط قرن ۱۳ میلادی که رنسانس در اروپا آغاز شد هجمه بیسابقهای به دین و معنویت شروع شد، در این میان اولین قربانیان این دینستیزی خود غربیها بودند و به دنبال آن کیان خانواده و جایگاه زن رو به افول رفت، فیلمها و انیمیشنهای ۷۰ سال پیش در غرب و نوع پوشش زنان غربی و مقایسه آنها با فیلمها و انیمیشنهای امروز نشانگر این است که اولین قربانی دینزدایی از جوامع، زنان غربی هستند.
فلسفه حجاب از منظر اسلام شخصیت بخشیدن به زن در جامعه و جایگزینی نگاه انسانی و آسمانی به زن به جای نگاه جنسی و حیوانی به اوست و همین مساله یکی از جذابیتهای اسلام در بین زنان جوامع غربی است.
از دهه هفتاد، متأسفانه فرهنگ دینی از جمله مسأله عفاف و حجاب به مسلخ رقابتهای انتخاباتی رفت و برخی جریانهای سیاسی با توسل به تمایلات غریزی جوانان، به معنویت و دیانت جامعه تاختند تا از این رهگذر در بین بخشی از اقشار جامعه سبد رأی خود را بالا ببرند تا جاییکه پس از هر انتخابات، این، فرهنگ دینی مردم بود که مورد تاخت و تاز عدهای رهزن سیاستباز قرار گرفت و پس از به قدرت رسیدن آن جریان های مرموز، لبخند بر بیحجابی و اباحهگری نیز تبدیل به رویهای در بین مسئولان شد تا جاییکه جریان اباحهگر احساس کرد در بخشی از حاکمیت مدافعانی دارد که در بیمبالاتی و اباحه گری از آنها حمایت میکنند.
با توجه به آثار اجتماعی متعدد حجاب زنان و نقش آن در سلامت روانی و اخلاقی جامعه و تحکیم بنیان خانواده، بر مسئولان و مدیران جامعه اسلامی لازم است از یک طرف در فرهنگسازی بیشتر این فریضه واجب دینی همت بگمارند و از طرف دیگر با عوامل معاندی که با اشاره دشمنان، به دنبال قبحشکنی بیحیایی در جامعه هستند برخورد جدی و بازدارنده داشته باشند و البته مرعوب سر و صدای عده ای هوچیگر دینستیز یا عدهای سادهاندیش واداده که گاهی حتی در قامت دایههای دلسوزتر از مادر عرض اندام می کنند نشوند.
دشمنان استقلال و عزت ایران، برای تسلیم کردن مردم ایران تصمیم گرفتهاند حجاب که یکی از امتیازات مترقی بانوی مسلمان ایرانی است را از او بگیرند تا به دنبال آن غیرت مردان ایران زمین را از بین ببرند و طبیعی است که پس از آنکه مردان نسبت به ناموس خود بیتفاوت شدند به راحتی از مام میهن نیز میگذرند و دشمنان در چپاول ثروت این کشور دست بازتری پیدا میکنند.
امروز حجاب از یک مسأله فرهنگی فراتر رفته و تبدیل به یک مسأله سیاسی و امنیتی شده است. سرویسهای جاسوسی بیگانه در دهه ۹۰ و به ویژه پس از حوادث سال ۱۴۰۱ با تمرکز بر مساله حجاب به دنبال ایجاد دوقطبی در جامعه ایرانی و به دنبال آن استحاله فرهنگی جامعه میباشند لذا به تعبیر مقام معظم رهبری دشمن در مسأله حجاب با برنامه ورود کرده و ما هم باید با برنامه ورود کنیم، بنابراین تقلیل دادن حجاب به یک مسأله صرفا فرهنگی و غفلت از توطئههای پیچیده دشمنان در حجاب زدایی از جامعه خطایی راهبردی است.
امروز در جبهه انقلاب، عده ای در باب حجاب کاملا منفعل و ناامید شده اند و دست تسلیم خود را بالا برده اند و عده ای دیگر نیز با عجله کردن، طرحها و برنامه هایی ارائه میدهند که معلوم نیست ثمره خاصی داشته باشد. آنچه که در عرصه مسائل فرهنگی به ویژه فرهنگ عفاف و حجاب باید مورد توجه قرار گیرد این است که زیرساخت فرهنگی جامعه ایرانی همچنان زیرساخت عفیف و اصیل است و امیدوارانه و برنامه محور باید در جهت ترویج فرهنگ عفاف و حجاب برنامه ریزی، اقدام و استقامت نمود.
حجاب زنان یک جامعه دینی پرچم برافراشته تدین و تشرع آن جامعه است و با لطف الهی این پرچم توسط میلیونها زن و دختر عفیف ایرانی همچنان برافراشته است لکن دشمن فکر می کند با سرنگونی این پرچم، اصل دیانت مردم را دچار فروپاشی کرده است غافل از اینکه اسلام در ایران ریشهدارتر و عمیقتر از این است که با چنین توطئههایی به چالش کشیده شود و دچار کاستی و ضعف گردد بنابراین در عین برنامهریزی دقیق و جامع برای تقویت و ترویج حجاب اسلامی در جامعه، نباید نسبت به مشاهده ناهنجاری ها نیز ناامید شد.
محمد استوار میمندی