توشه مبلغ (12)
ده حدیث درباره ماه مبارک رمضان
برای شناخت ماه مبارک رمضان، نیاز به کلمات معصومین در این باره داریم. متنی که در پیش رو دارید مجموعه ده حدیث درباره ماه مبارک رمضان در کتاب «أمالی» اثر شیخ صدوق، ابو جعفر، محمد بن على بن حسین بن موسى بن بابویه قمى است. کتاب امالى از جلسههاى متعددى تشکیل شده که شیخ صدوق هفتهاى دو روز در روزهاى سه شنبه و جمعه از 18 رجب سال 367 هجرى تا روز 11 شعبان سال 368 هجرى در مشهد مقدس احادیثی را املاء فرموده و شاگردان ایشان نوشتهاند. امید است که این احادیث، در استفاده درست از ماه مبارک رمضان، همه ما را یاری دهد.
ده حدیث درباره ماه مبارک رمضان
برگرفته از کتاب «أمالی الصدوق»
1. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ :
شَعْبَانُ شَهْرِی وَ شَهْرُ رَمَضَانَ شَهْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ صَامَ یَوْماً مِنْ شَهْرِی کُنْتُ شَفِیعَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ مَنْ صَامَ یَوْمَیْنِ مِنْ شَهْرِی غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ مِنْ شَهْرِی قِیلَ لَهُ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ وَ مَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ فَحَفِظَ فَرْجَهُ وَ لِسَانَهُ وَ کَفَّ أَذَاهُ عَنِ النَّاسِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَعْتَقَهُ مِنَ النَّارِ وَ أَحَلَّهُ دَارَ الْقَرَارِ وَ قَبِلَ شَفَاعَتَهُ فِی عَدَدِ رَمْلِ عَالِجٍ مِنْ مُذْنِبِی أَهْلِ التَّوْحِید[1]
رسول خدا ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ فرمود:
شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه خداى عز و جل. هر که یک روز از ماه مرا روزه دارد من، روز قیامت شفیع او باشم و هر که دو روز از ماه مرا روزه دارد گناهانش آمرزیده گردد و هر که سه روز از ماه مرا روزه دارد به او گویند کار خود از سر گیر و هر کس ماه رمضان را روزه بدارد و شهوت و زبان خود را حفظ کند و آزار خود را از مردم باز دارد، خداوند گناهان گذشته و آیندهاش را مىبخشد و او را از آتش رها مىفرماید و شفاعت او را در مورد خطاکاران موحد به شمار ریگ زارها مىپذیرد.
(2) أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ إِذَا نَظَرَ إِلَى هِلَالِ شَهْرِ رَمَضَانَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ بِوَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ:« اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ وَ الْعَافِیَةِ الْمُجَلِّلَةِ وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ وَ دَفْعِ الْأَسْقَامِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ الْعَوْنِ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الصِّیَامِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ سَلِّمْهُ لَنَا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا حَتَّى یَنْقَضِیَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا.» ثُمَّ یُقْبِلُ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّاسِ فَیَقُولُ: «یَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِینَ إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَهْرِ رَمَضَانَ غُلَّتْ مَرَدَةُ الشَّیَاطِینِ وَ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ أَبْوَابُ الْجِنَانِ وَ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ وَ غُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ وَ اسْتُجِیبَ الدُّعَاءُ وَ کَانَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ کُلِّ فِطْرٍ عُتَقَاءُ یُعْتِقُهُمْ مِنَ النَّارِ وَ نَادَى مُنَادٍ کُلَّ لَیْلَةٍ هَلْ مِنْ سَائِلٍ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ اللَّهُمَّ أَعْطِ کُلَّ مُنْفِقٍ خَلَفاً وَ أَعْطِ کُلَّ مُمْسِکٍ تَلَفاً حَتَّى إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَوَّالٍ نُودِیَ الْمُؤْمِنُونَ أَنِ اغْدُوا إِلَى جَوَائِزِکُمْ فَهُوَ یَوْمُ الْجَائِزَةِ.»
ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ : أَمَا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ مَا هِیَ بِجَائِزَةِ الدَّنَانِیرِ وَ الدَّرَاهِم.[2]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود:
پیامبر ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ چون به هلال رمضان نظر مىکردند رو به قبله مىایستادند و چنین عرضه مىداشتند: «پروردگارا! این ماه را با امنیت و ایمان و سلامتى و اسلام و عافیت شایان و روزى فراخ و از میان رفتن بیمارىها و توفیق تلاوت قرآن و کمک به نماز و روزه بر ما در آور. پروردگارا! ما را براى رمضان و رمضان را براى ما سالم بدار. پروردگارا! ما را در این ماه سالم بدار، آن چنان که چون سپرى شود ما را عفو فرموده و آمرزیده باشى و مورد رحمت خویش قرار داده باشى.» آنگاه روى خویش را به مردم مىکرد و چنین مىفرمود: اى مردم! چون هلال ماه رمضان طلوع مىکند، شیطانهاى سرکش به زنجیر کشیده مىشوند و درهاى آسمان و بهشت و دروازههاى رحمت گشوده و درهاى دوزخ بسته مىشود.
دعا پذیرفته مىشود و خداوند متعال به هنگام هر افطار، گروهى از بندگان خویش را از آتش دوزخ نجات مىدهد و همه شب سروشى ندا مىدهد: «آیا سئوالکننده و آمرزش خواهى هست؟ پروردگارا! به هر کس که انفاق مىکند عطا فرماى و اموال هر بخیل و ممسک را نابود فرماى.» تا آن که هلال شوال طلوع مىکند، به مؤمنان ندا داده مىشود که: فردا بامداد براى دریافت پاداش هاى خود آماده باشید که روز پاداش است.
سپس امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: سوگند به کسى که جان من در دست اوست این پاداش درهم و دینار نیست.
(3) مُحَمَّدَ بْنَ مُسْلِمٍ الثَّقَفِیَّ یَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ الْبَاقِرَ یَقُولُ: إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى مَلَائِکَةً مُوَکَّلِینَ بِالصَّائِمِینَ یَسْتَغْفِرُونَ لَهُمْ فِی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ إِلَى آخِرِهِ وَ یُنَادُونَ الصَّائِمِینَ کُلَّ لَیْلَةٍ عِنْدَ إِفْطَارِهِمْ أَبْشِرُوا عِبَادَ اللَّهِ وَ قَدْ جُعْتُمْ قَلِیلًا وَ سَتَشْبَعُونَ کَثِیراً بُورِکْتُمْ وَ بُورِکَ فِیکُمْ حَتَّى إِذَا کَانَ آخِرُ لَیْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ نَادَوْهُمْ أَبْشِرُوا عِبَادَ اللَّهِ فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ قَبِلَ تَوْبَتَکُمْ فَانْظُرُوا کَیْفَ تَکُونُونَ فِیمَا تَسْتَأْنِفُون[3]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرموده است: همانا خداوند تبارک و تعالى را فرشتگانى است که بر روزه داران گماشتهاند و همه شب هنگام افطار به آنان مىگویند: اى بندگان خدا! مژده باد بر شما که اندکى گرسنگى کشیدید و فراوان سیر خواهید شد. شما فرخنده شدید و رقم فرخندگى بر شما زده شد و چون شب آخر رمضان فرا مىرسد، به آنان ندا مىدهند که اى بندگان خدا! بر شما مژده باد که خداوند شما را آمرزید و توبه شما را پذیرفت و بنگرید که در آینده چگونه خواهید بود.
(4) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ :« إِنَّ شَهْرَ رَمَضَانَ شَهْرٌ عَظِیمٌ یُضَاعِفُ اللَّهُ فِیهِ الْحَسَنَاتِ وَ یَمْحُو فِیهِ السَّیِّئَاتِ وَ یَرْفَعُ فِیهِ الدَّرَجَاتِ مَنْ تَصَدَّقَ فِی هَذَا الشَّهْرِ بِصَدَقَةٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ أَحْسَنَ فِیهِ إِلَى مَا مَلَکَتْ یَمِینُهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ حَسَّنَ فِیهِ خُلُقَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ کَظَمَ فِیهِ غَیْظَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ وَصَلَ فِیهِ رَحِمَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ.» ثُمَّ قَالَ :« إِنَّ شَهْرَکُمْ هَذَا لَیْسَ کَالشُّهُورِ إِنَّهُ إِذَا أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ أَقْبَلَ بِالْبَرَکَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ إِذَا أَدْبَرَ عَنْکُمْ أَدْبَرَ بِغُفْرَانِ الذُّنُوبِ هَذَا شَهْرٌ الْحَسَنَاتُ فِیهِ مُضَاعَفَةٌ وَ أَعْمَالُ الْخَیْرِ فِیهِ مَقْبُولَةٌ مَنْ صَلَّى مِنْکُمْ فِی هَذَا الشَّهْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ رَکْعَتَیْنِ یَتَطَوَّعُ بِهِمَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ.» ثُمَّ قَالَ:«إِنَّ الشَّقِیَّ حَقَّ الشَّقِیِّ مَنْ خَرَجَ مِنْهُ هَذَا الشَّهْرُ وَ لَمْ یُغْفَرْ ذُنُوبُهُ فَحِینَئِذٍ یَخْسَرُ حِینَ یَفُوزُ الْمُحْسِنُونَ بِجَوَائِزِ الرَّبِّ الْکَرِیم.»[4]
رسول خدا ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ فرمود: ماه رمضان ماه بزرگى است حقتعالى حسنات را در آن ماه مضاعف می گرداند و سیئات را در آن ماه محو می فرماید و درجات را در آن ماه بلند می گرداند هر کس در این ماه صدقه دهد حق تعالى او را بیامرزد و کسى که در این ماه به مملوک خود تخفیف دهد و احسان کند حق تعالى او را بیامرزد و کسى که در این ماه خلق و خوى خود را نیکو گرداند و یا اینکه به خلق خدا نیکى کند حق تعالى او را بیامرزد و کسى که در این ماه غیظ خود را نشاند او را بیامرزد و کسى که در این ماه صله رحم کند او را بیامرزد. (پس از آن فرمود:) به راستى این ماه شما چون ماه هاى دیگر نیست؛ چون به شما رو کند با برکت و رحمت آید و چون از شما برود با آمرزش گناهان برود. این ماهى است که حسنات در آن دو برابر شود و اعمال خیر در آن مقبول شود و هر کس در این ماه دو رکعت نماز مستحب به قصد قربت به خداوند خدا او را بیامرزد.( پس از آن فرمود:) نهایت شقاوت کسى دارد که این ماه بر او بگذرد و گناهان او آمرزیده نشود و در زیان باشد هنگامى که نیکو کرداران به عطاهاى خداوند کریم فایز شوند.
(5) أَبَا جَعْفَرٍ قَال: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: لَمَّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ ذَلِکَ لِثَلَاثٍ بَقِینَ مِنْ شَعْبَانَ قَالَ لِبِلَالٍ نَادِ فِی النَّاسِ فَجُمِعَ النَّاسُ ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ:
«أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الشَّهْرَ قَدْ حَضَرَکُمْ وَ هُوَ سَیِّدُ الشُّهُورِ فِیهِ لَیْلَةٌ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ تُغْلَقُ فِیهِ أَبْوَابُ النِّیرَانِ وَ تُفَتَّحُ فِیهِ أَبْوَابُ الْجِنَانِ فَمَنْ أَدْرَکَهُ فَلَمْ یُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ ... »[5]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: چون ماه مبارک رمضان فرا رسید، سه روز مانده از شعبان، رسول خدا ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ به بلال فرمود: «مردم را فراخوان» پس مردم گرد آمدند سپس بر منبر رفت و خداوند را حمد و ستایش کرد و فرمود:
«اى مردم، به راستى این ماه فرا رسید و آن سرور ماهها است. شبى در خود دارد که از هزار ماه بهتر است. درهاى جهنم در آن ماه بسته و درهاى بهشت گشوده مىشوند؛ پس اگر کسى آن را دریابد و بخشوده نشوند، خداوند [شرّش] را دور بدارد [نفرین الهى براو باد] ... ».
(6) ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ أَطْلَقَ کُلَّ أَسِیرٍ وَ أَعْطَى کُلَّ سَائِل.[6]
ابن عباس گفت: شیوه رسول خدا این بود که چون ماه رمضان می شد هر اسیرى را آزاد می کرد و به هر سائل عطا مىداد.
(7) عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ أَنَّهُ قَالَ:« لِکُلِّ شَیْءٍ رَبِیعٌ وَ رَبِیعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان.»[7]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: هر چیزى بهارى دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.
(8) قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ :« عَلَیْکُمْ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ بِکَثْرَةِ الِاسْتِغْفَارِ وَ الدُّعَاءِ فَأَمَّا الدُّعَاءُ فَیُدْفَعُ عَنْکُمْ بِهِ الْبَلَاءُ وَ أَمَّا الِاسْتِغْفَارُ فَتُمْحَى بِهِ ذُنُوبُکُم.» [8]
امیر المؤمنین ـ علیه السلام ـ فرمود: بر شما باد در ماه رمضان به کثرت استغفار و دعا؛ اما دعا، وسیله دفع بلا است و اما استغفار، وسیله محو گناهان شما است.
(9) عَبْدِ الْعَظِیمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّد: لَمَّا کَلَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ قَالَ مُوسَى: ... إِلَهِی فَمَا جَزَاءُ مَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ لَکَ مُحْتَسِباً؟
قَالَ: یَا مُوسَى أُقِیمُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مَقَاماً لَا یَخَافُ فِیهِ.
قَالَ: إِلَهِی فَمَا جَزَاءُ مَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ یُرِیدُ بِهِ النَّاسَ ؟
قَالَ: یَا مُوسَى ثَوَابُهُ کَثَوَابِ مَنْ لَمْ یَصُمْه.[9]
امام دهم علی بن محمد الهادی ـ علیه السلام ـ فرمودند: وقتی خداوند عزّ و جلّ با موسی بن عمران تکلم کرد، موسی عرضه داشت: ... معبودا! پاداش کسى که ماه رمضان را به خاطر تو روزه دارد چیست؟
خدا جواب داد: اى موسى او را در روز قیامت در جایگاهى محشور مىکنم که هیچ بیم در آن مقام نخواهد داشت.
موسی عرضه داشت: معبودا! پاداش کسى که ماه رمضان را به خاطر مردم روزه دارد چیست؟
خدا جواب داد: ثواب کسى دارد که آن را روزه نداشته است.
(10) عَنْ سَعِیدِ بْنِ جُبَیْرٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ مَا لِمَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ عَرَفَ حَقَّهُ قَالَ تَهَیَّأْ یَا ابْنَ جُبَیْرٍ حَتَّى أُحَدِّثَکَ بِمَا لَمْ تَسْمَعْ أُذُنَاکَ وَ لَمْ یَمُرَّ عَلَى قَلْبِکَ وَ فَرِّغْ نَفْسَکَ لِمَا سَأَلْتَنِی عَنْهُ فَمَا أَرَدْتَهُ فَهُوَ عِلْمُ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ قَالَ سَعِیدُ بْنُ جُبَیْرٍ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَتَهَیَّأْتُ لَهُ مِنَ الْغَدِ فَبَکَّرْتُ إِلَیْهِ مَعَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَصَلَّیْتُ الْفَجْرَ ثُمَّ ذَکَرْتُ الْحَدِیثَ فَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَیَّ فَقَالَ اسْمَعْ مِنِّی مَا أَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص یَقُولُ لَوْ عَلِمْتُمْ مَا لَکُمْ فِی رَمَضَانَ لَزِدْتُمْ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى شُکْراً إِذَا کَانَ أَوَّلُ لَیْلَةٍ غَفَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأُمَّتِیَ الذُّنُوبَ کُلَّهَا سِرَّهَا وَ عَلَانِیَتَهَا وَ رَفَعَ لَکُمْ أَلْفَیْ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ بَنَى لَکُمْ خَمْسِینَ مَدِینَةً وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ الثَّانِی بِکُلِّ خُطْوَةٍ تَخْطُونَهَا فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ عِبَادَةَ سَنَةٍ وَ ثَوَابَ نَبِیٍّ وَ کَتَبَ لَکُمْ صَوْمَ سَنَةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الثَّالِثِ بِکُلِّ شَعْرَةٍ عَلَى أَبْدَانِکُمْ قُبَّةً فِی الْفِرْدَوْسِ مِنْ دُرَّةٍ بَیْضَاءَ فِی أَعْلَاهَا اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ بَیْتٍ مِنَ النُّورِ وَ فِی أَسْفَلِهَا اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ أَلْفُ سَرِیرٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ حَوْرَاءُ یَدْخُلُ عَلَیْکُمْ کُلَّ یَوْمٍ أَلْفُ مَلَکٍ مَعَ کُلِّ مَلَکٍ هَدِیَّةٌ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الرَّابِعِ فِی جَنَّةِ الْخُلْدِ سَبْعِینَ أَلْفَ قَصْرٍ فِی کُلِّ قَصْرٍ سَبْعُونَ أَلْفَ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ خَمْسُونَ أَلْفَ سَرِیرٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ حَوْرَاءُ بَیْنَ یَدَیْ کُلِّ حَوْرَاءَ أَلْفُ وَصِیفَةٍ خِمَارُ إِحْدَاهُنَّ خَیْرٌ مِنَ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ یَوْمَ الْخَامِسِ فِی جَنَّةِ الْمَأْوَى أَلْفَ أَلْفِ مَدِینَةٍ فِی کُلِّ مَدِینَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَائِدَةٍ عَلَى کُلِّ مَائِدَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ قَصْعَةٍ وَ فِی کُلِّ قَصْعَةٍ سِتُّونَ أَلْفَ لَوْنٍ مِنَ الطَّعَامِ لَا یُشْبِهُ بَعْضُهَا بَعْضاً وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ السَّادِسِ فِی دَارِ السَّلَامِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِینَةٍ فِی کُلِّ مَدِینَةٍ مِائَةُ أَلْفِ دَارٍ فِی کُلِّ دَارٍ مِائَةُ أَلْفِ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ مِائَةُ أَلْفِ سَرِیرٍ مِنْ ذَهَبٍ طُولُ کُلِّ سَرِیرٍ أَلْفُ ذِرَاعٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ زَوْجَةٌ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ عَلَیْهَا ثَلَاثُونَ أَلْفَ ذُؤَابَةٍ مَنْسُوجَةٍ بِالدُّرِّ وَ الْیَاقُوتِ تَحْمِلُ کُلَّ ذُؤَابَةٍ مِائَةُ جَارِیَةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ السَّابِعِ فِی جَنَّةِ النَّعِیمِ ثَوَابَ أَرْبَعِینَ أَلْفَ شَهِیدٍ وَ أَرْبَعِینَ أَلْفَ صِدِّیقٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الثَّامِنِ عَمَلَ سِتِّینَ أَلْفَ عَابِدٍ وَ سِتِّینَ أَلْفَ زَاهِدٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ التَّاسِعِ مَا یُعْطِی أَلْفَ عَالِمٍ وَ أَلْفَ مُعْتَکِفٍ وَ أَلْفَ مُرَابِطٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْعَاشِرِ قَضَاءَ سَبْعِینَ أَلْفَ حَاجَةٍ وَ یَسْتَغْفِرُ لَکُمُ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الدَّوَابُّ وَ الطَّیْرُ وَ السِّبَاعُ وَ کُلُّ حَجَرٍ وَ مَدَرٍ وَ کُلُّ رَطْبٍ وَ یَابِسٍ وَ الْحِیتَانُ فِی الْبِحَارِ وَ الْأَوْرَاقُ عَلَى الْأَشْجَارِ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ أَحَدَ عَشَرَ ثَوَابَ أَرْبَعِ حِجَّاتٍ وَ عُمُرَاتٍ کُلُّ حِجَّةٍ مَعَ نَبِیٍّ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ وَ کُلُّ عُمْرَةٍ مَعَ صِدِّیقٍ أَوْ شَهِیدٍ وَ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ اثْنَیْ عَشَرَ أَنْ یُبَدِّلَ اللَّهُ سَیِّئَاتِکُمْ حَسَنَاتٍ وَ یَجْعَلَ حَسَنَاتِکُمْ أَضْعَافاً وَ یَکْتُبَ لَکُمْ بِکُلِّ حَسَنَةٍ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ مِثْلَ عِبَادَةِ أَهْلِ مَکَّةَ وَ الْمَدِینَةِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ بِکُلِّ حَجَرٍ وَ مَدَرٍ مَا بَیْنَ مَکَّةَ وَ الْمَدِینَةِ شَفَاعَةً وَ یَوْمَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ فَکَأَنَّمَا لَقِیتُمْ آدَمَ وَ نُوحاً وَ بَعْدَهُمَا إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَى وَ بَعْدَهُمَا دَاوُدَ وَ سُلَیْمَانَ وَ کَأَنَّمَا عَبَدْتُمُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَ کُلِّ نَبِیٍّ مِائَتَیْ سَنَةٍ وَ قَضَى لَکُمْ یَوْمَ خَمْسَةَ عَشَرَ حَوَائِجَ مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ مَا یُعْطِی أَیُّوبَ وَ اسْتَغْفَرَ لَکُمْ حَمَلَةُ الْعَرْشِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَرْبَعِینَ نُوراً عَشَرَةً عَنْ یَمِینِکُمْ وَ عَشَرَةً عَنْ یَسَارِکُمْ وَ عَشَرَةً أَمَامَکُمْ وَ عَشَرَةً خَلْفَکُمْ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ سِتَّةَ عَشَرَ إِذَا خَرَجْتُمْ مِنَ الْقَبْرِ سِتِّینَ حُلَّةً تَلْبَسُونَهَا وَ نَاقَةً تَرْکَبُونَهَا وَ بَعَثَ اللَّهُ إِلَیْکُمْ غَمَامَةً تُظِلُّکُمْ مِنْ حَرِّ ذَلِکَ الْیَوْمِ وَ یَوْمَ سَبْعَةَ عَشَرَ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنِّی قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ وَ لِآبَائِهِمْ وَ رَفَعْتُ عَنْهُمْ شَدَائِدَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ إِذَا کَانَ یَوْمُ ثَمَانِیَةَ عَشَرَ أَمَرَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ وَ حَمَلَةَ الْعَرْشِ وَ الْکَرُوبِیِّینَ أَنْ تَسْتَغْفِرُوا لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص إِلَى السَّنَةِ الْقَابِلَةِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ثَوَابَ الْبَدْرِیِّینَ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ التَّاسِعَ عَشَرَ لَمْ یَبْقَ مَلَکٌ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا اسْتَأْذَنُوا رَبَّهُمْ فِی زِیَارَةِ قُبُورِکُمْ کُلَّ یَوْمٍ وَ مَعَ کُلِّ مَلَکٍ هَدِیَّةٌ وَ شَرَابٌ فَإِذَا تَمَّ لَکُمْ عِشْرُونَ یَوْماً بَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْکُمْ سَبْعِینَ أَلْفَ مَلَکٍ یَحْفَظُونَکُمْ مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ رَجِیمٍ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ یَوْمٍ صُمْتُمْ صَوْمَ مِائَةِ سَنَةٍ وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ النَّارِ خَنْدَقاً وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ ثَوَابَ مَنْ قَرَأَ التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِیلَ وَ الزَّبُورَ وَ الْفُرْقَانَ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ رِیشَةٍ عَلَى جَبْرَئِیلَ عِبَادَةَ سَنَةٍ وَ أَعْطَاکُمْ ثَوَابَ تَسْبِیحِ الْعَرْشِ وَ الْکُرْسِیِّ- وَ زَوَّجَکُمْ بِکُلِّ آیَةٍ فِی الْقُرْآنِ أَلْفَ حَوْرَاءَ یَوْمَ أَحَدٍ وَ عِشْرِینَ یُوَسِّعُ اللَّهُ عَلَیْکُمُ الْقَبْرَ أَلْفَ فَرْسَخٍ وَ یَرْفَعُ عَنْکُمُ الظُّلْمَةَ وَ الْوَحْشَةَ وَ یَجْعَلُ قُبُورَکُمْ کَقُبُورِ الشُّهَدَاءِ وَ یَجْعَلُ وُجُوهَکُمْ کَوَجْهِ یُوسُفَ بْنِ یَعْقُوبَ ع وَ یَوْمَ اثْنَیْنِ وَ عِشْرِینَ یَبْعَثُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْکُمْ مَلَکَ الْمَوْتِ کَمَا یَبْعَثُ إِلَى الْأَنْبِیَاءِ وَ یَدْفَعُ عَنْکُمْ هَمَّ الدُّنْیَا وَ عَذَابَ الْآخِرَةِ وَ یَوْمَ ثَلَاثَةٍ وَ عِشْرِینَ تَمُرُّونَ عَلَى الصِّرَاطِ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ کَأَنَّمَا أَشْبَعْتُمْ کُلَّ یَتِیمٍ مِنْ أُمَّتِی وَ کَسَوْتُمْ کُلَّ عُرْیَانٍ مِنْ أُمَّتِی وَ یَوْمَ أَرْبَعَةٍ وَ عِشْرِینَ لَا تَخْرُجُونَ مِنَ الدُّنْیَا حَتَّى یَرَى کُلُّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ مَکَانَهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَ یُعْطَى کُلُّ وَاحِدٍ ثَوَابَ أَلْفِ مَرِیضٍ وَ أَلْفِ غَرِیبٍ خَرَجُوا فِی طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَعْطَاکُمْ ثَوَابَ عِتْقِ أَلْفِ رَقَبَةٍ مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِیلَ وَ یَوْمَ خَمْسَةٍ وَ عِشْرِینَ بَنَى اللَّهُ لَکُمْ تَحْتَ الْعَرْشِ أَلْفَ قُبَّةٍ خَضْرَاءَ عَلَى رَأْسِ کُلِّ قُبَّةٍ خَیْمَةٌ مِنْ نُورٍ یَقُولُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ أَنَا رَبُّکُمْ وَ أَنْتُمْ عَبِیدِی وَ إِمَائِی اسْتَظِلُّوا بِظِلِّ عَرْشِی فِی هَذِهِ الْقِبَابِ وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِیئاً فَ لا خَوْفٌ عَلَیْکُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی لَأَبْعَثَنَّکُمْ إِلَى الْجَنَّةِ یَتَعَجَّبُ مِنْکُمُ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ وَ لَأُتَوِّجَنَّ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ بِأَلْفِ تَاجٍ مِنْ نُورٍ وَ لَأُرْکِبَنَّ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ عَلَى نَاقَةٍ خُلِقَتْ مِنْ نُورٍ وَ زِمَامُهَا مِنْ نُورٍ وَ فِی ذَلِکَ الزِّمَامِ أَلْفُ حَلْقَةٍ مِنْ ذَهَبٍ فِی کُلِّ حَلْقَةٍ مَلَکٌ قَائِمٌ عَلَیْهَا مِنَ الْمَلَائِکَةِ بِیَدِ کُلِّ مَلَکٍ عَمُودٌ مِنْ نُورٍ حَتَّى یَدْخُلَ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسابٍ وَ إِذَا کَانَ یَوْمُ سِتَّةٍ وَ عِشْرِینَ یَنْظُرُ اللَّهُ إِلَیْکُمْ بِالرَّحْمَةِ فَیَغْفِرُ اللَّهُ لَکُمُ الذُّنُوبَ کُلَّهَا إِلَّا الدِّمَاءَ وَ الْأَمْوَالَ وَ قَدَّسَ بَیْنَکُمْ کُلَّ یَوْمٍ سَبْعِینَ مَرَّةً مِنَ الْغِیبَةِ وَ الْکَذِبِ وَ الْبُهْتَانِ وَ یَوْمَ سَبْعَةٍ وَ عِشْرِینَ فَکَأَنَّمَا نَصَرْتُمْ کُلَّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ وَ کَسَوْتُمْ سَبْعِینَ أَلْفَ عارى [عَارٍ وَ خَدَمْتُمْ أَلْفَ مُرَابِطٍ وَ کَأَنَّمَا قَرَأْتُمْ کُلَّ کِتَابٍ أَنْزَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أَنْبِیَائِهِ وَ یَوْمَ ثَمَانِیَةٍ وَ عِشْرِینَ جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ فِی جَنَّةِ الْخُلْدِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِینَةٍ مِنْ نُورٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ الْمَأْوَى مِائَةَ أَلْفِ قَصْرٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ الْفِرْدَوْسِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِینَةٍ فِی کُلِّ مَدِینَةٍ أَلْفُ حُجْرَةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ الْجَلَالِ مِائَةَ أَلْفِ مِنْبَرٍ مِنْ مِسْکٍ فِی جَوْفِ کُلِّ مِنْبَرٍ أَلْفُ بَیْتٍ مِنْ زَعْفَرَانٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ أَلْفُ سَرِیرٍ مِنْ دُرٍّ وَ یَاقُوتٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ زَوْجَةٌ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ تِسْعَةٍ وَ عِشْرِینَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَلْفَ أَلْفِ مَحَلَّةٍ فِی جَوْفِ کُلِّ مَحَلَّةٍ قُبَّةٌ بَیْضَاءُ فِی کُلِّ قُبَّةٍ سَرِیرٌ مِنْ کَافُورٍ أَبْیَضَ عَلَى ذَلِکَ السَّرِیرِ أَلْفُ فِرَاشٍ مِنَ السُّنْدُسِ الْأَخْضَرِ فَوْقَ کُلِّ فِرَاشٍ حَوْرَاءُ عَلَیْهَا سَبْعُونَ أَلْفَ حُلَّةٍ وَ عَلَى رَأْسِهَا ثَمَانُونَ أَلْفَ ذُؤَابَةٍ کُلُّ ذُؤَابَةٍ مُکَلَّلَةٌ بِالدُّرِّ وَ الْیَاقُوتِ فَإِذَا تَمَّ ثَلَاثُونَ یَوْماً کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ یَوْمٍ مَرَّ عَلَیْکُمْ ثَوَابَ أَلْفِ شَهِیدٍ وَ أَلْفِ صِدِّیقٍ وَکَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ عِبَادَةَ خَمْسِینَ سَنَةً وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ یَوْمٍ صَوْمَ أَلْفَیْ یَوْمٍ وَ رَفَعَ لَکُمْ بِعَدَدِ مَا أَنْبَتَ النِّیلُ دَرَجَاتٍ وَ کَتَبَ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ جَوَازاً عَلَى الصِّرَاطِ وَ أَمَاناً مِنَ الْعَذَابِ وَ لِلْجَنَّةِ بَابٌ یُقَالُ لَهُ الرَّیَّانُ لَا یُفْتَحُ ذَلِکَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ ثُمَّ یُفْتَحُ لِلصَّائِمِینَ وَ الصَّائِمَاتِ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص ثُمَّ یُنَادِی رِضْوَانُ خَازِنُ الْجَنَّةِ یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ هَلُمُّوا إِلَى الرَّیَّانِ فَیَدْخُلُ أُمَّتِی فِی ذَلِکَ الْبَابِ إِلَى الْجَنَّةِ فَمَنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فِی رَمَضَانَ فَفِی أَیِّ شَهْرٍ یُغْفَرُ لَهُ و لا حول و لا قوة إلا بالله و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیل.[10]
سعید بن جبیر مىگوید: از ابن عباس پرسیدم: پاداش کسى که رمضان را روزه بگیرد و حق آن را بشناسد چیست؟
گفت: اى پسر جبیر! آماده بشو تا حدیثى براى تو بگویم که گوش تو نشنیده و بر دل تو خطور نکرده باشد و در مورد این پرسش که از من کردى خود را آماده ساز و دل و جان خود را آسوده بدار (حواست را جمع کن) که در آنچه پرسیدى علم گذشتگان و آیندگان است.
سعید مىگوید: از پیش ابن عباس رفتم و فرداى آن روز، صبح بسیار زود پیش او برگشته، نخست نماز صبح گزاردم و آنگاه سؤال خود را یاد آورى کردم.
ابن عباس روى خود را به طرف من کرد و گفت: از من بشنو که چه مىگویم. شنیدم، پیامبر خدا مىفرمودند: اگر شما بدانید چه خیرى در ماه رمضان براى شما است، همانا براى خداوند بیشتر سپاس گزارى مىکردید:
شب اول رمضان خداوند گناهان آشکار و نهان امت مرا مىبخشد و براى شما دو هزار هزار درجه مىافزاید و براى شما پنجاه شهر بر پا مىکند و مىسازد.
و چون شب دوم فرا مىرسد به هر گامى که برداشته باشید عبادت یک سال و پاداش یکى از پیامبران را و پاداش یک سال روزه را براى شما مىنویسد.
و خداوند متعال در روز سوم در قبال هر تار مویى از بدن شما قبهیى در فردوس از مروارید سپید به شما ارزانى مىدارد که بر فراز هر قبه، دوازده هزار خانه نورانى است و در پایین آن هم همین مقدار خانه است و بر هر خانه هزار سریر است و بر هر سریرى فرشتهیى و در هر روز، هزار فرشته به حضور شما مىآیند که همراه هر یک از ایشان هدیهاى است.
روز چهارم، خداوند متعال در جنت خلد، هفتاد هزار کاخ به شما ارزانى مىدارد که در هر کاخ هفتاد هزار حجره و در هر حجره پنجاه هزار تخت و بر هر تخت حوریهاى است که برابر هر حوریه هزار خدمتکار ایستادهاند که روسرى هر یک از ایشان بهتر از دنیا و هر چه در آن است مىباشد.
و خداوند روز پنجم، در جنت (جنة الماوى) هزار شهر به شما عطا مىکند که در هر شهر هفتاد هزار سفره گسترده است که بر هر سفره هفتاد هزار کاسه نهاده شده که در هر یک از آن کاسهها شصت هزار نوع خوراکى است که هیچ یک شبیه به دیگرى نیست.
روز ششم، در دار السلام یک صد هزار شهر را به شما عطا مىکند که در هر شهر یک صد هزار خانه است و در هر خانه، صد هزار حجره و در هر حجره، یک صد هزار تخت زرین است که طول هر یک هزار ذراع است و بر هر سریر همسرى از حور العین است که بر آن سى هزار زلف بافته با در و یاقوت است که هر یک از آن زلفها را صد کنیزک بر دوش مىکشند.
روز هفتم، در بهشت نعیم خداوند پاداش چهل هزار شهید و چهل هزار صدیق را براى شما مقرر مىفرماید.
روز هشتم، به شما پاداش شصت هزار عابد و شصت هزار زاهد را ارزانى مىدارد.
و روز نهم، پاداشى را که به هزار عالم و هزار معتکف و هزار جنگجو عنایت مىکند براى شما مقرر مىدارد.
و روز دهم، خداوند هفتاد هزار حاجت شما را بر مىآورد و خورشید و ماه و ستارگان و جنبندگان و پرندگان و درندگان و همه سنگها و کلوخها و هر چیز خشک و تر و همه ماهیان در دریاها و همه برگها بر درختان براى شما استغفار مىکنند.
روز یازدهم، خداوند براى شما پاداش چهار حج و چهار عمره مقرر مىدارد که هر یک از حجها را همراه پیامبرى از پیامبران و هر عمره را همراه صدیق یا شهیدى گزارده باشید.
روز دوازدهم، خداوند متعال خطاهاى شما را به حسنات مبدل مىفرماید و پاداش حسنات شما را دو چندان مىکند و در قبال انجام هر کار پسندیده یک میلیون حسنه براى شما مقرر مىفرماید.
روز سیزدهم براى شما پاداشى معادل عبادت مردم مکه و مدینه مىنویسد و خداوند به شمار همه سنگ و کلوخى که میان مکه و مدینه است به شما حق شفاعت عنایت مىکند.
روز چهاردهم، آن چنان است که گویى شما با آدم و نوح و پس از آن دو با ابراهیم و موسى و پس از ایشان با سلیمان و داود علیهم السلام ملاقات کردهاید و پاداش شما چنان است که با هر پیامبر دویست سال خدا را عبادت کرده باشید.
روز پانزدهم، خداوند حوائج دنیا و آخرت شما را برمىآورد و پاداشى که به ایوب عنایت کرده است به شما ارزانى مىدارد و دعاى شما را مستجاب مىفرماید و فرشتگان حامل عرش براى شما طلب آمرزش مىکنند و خداى در روز قیامت به شما چهل نور عنایت مىکند، ده نور از جانب چپ و ده نور پشت سر شما خواهد بود.
روز شانزدهم به شما این عنایت را مبذول مىدارد که چون از گور خویش بیرون مىآیید شصت جامه به شما داده مىشود که بپوشید و ابرى بر سر شما سایه خواهد انداخت تا از گرماى آن روز در امان باشید.
روز هفدهم که فرا مىرسد، خداى عز و جل مىفرماید من آنان و پدران ایشان را آمرزیدم و سختىهاى روز قیامت را از ایشان برداشتم.
روز هیجدهم، خداوند متعال به جبریل و میکائیل و اسرافیل و فرشتگان حامل عرش و کرسى و کروبیان فرمان مىدهد تا سال آینده براى امت محمد (ع) استغفار کنند و روز قیامت پاداش شرکتکنندگان در جنگ بدر را به شما عنایت مىفرماید.
و چون روز نوزدهم فرا رسد هیچ فرشتهیى در آسمان و زمین باقى نمىماند مگر این که از خداوند اجازه مىگیرد که همه روز به زیارت گورهاى شما بیاید و با هر فرشته هدیهاى و آشامیدنى اى است.
و چون بیست روز کامل شود، خداوند هفتاد هزار فرشته را مىگمارد که شما را از شر هر شیطان رانده شده حفظ کنند و خداوند در قبال هر روزى که روزه گرفتهاید براى شما پاداش روزه صد ساله مىنویسد و میان شما و دوزخ خندقى قرار مىدهد و پاداش کسانى که تورات و انجیل و زبور و فرقان خواندهاند براى شما مقرر مىفرماید و به شمار پرهاى جبریل عبادت سالیانه بر شما مىنویسد و پاداش آنان را که بر گرد عرش و کرسى تسبیح مىکنند براى شما منظور مىفرماید و در قبال هر آیه که در قرآن است براى شما هزار حوریه را به همسرى در مىآورد.
روز بیست و یکم خداى گور را بر شما به اندازه هزار فرسنگ گشاده مىکند و ظلمت و وحشت را از شما بر مىدارد و گورهاى شما را همچون گور شهیدان قرار مىدهد و چهرههاى شما را در زیبایى چون چهره یوسف پسر یعقوب مىکند.
روز بیست و دوم، خداوند فرشته مرگ را به حضور شما مىفرستد. همان گونه که به حضور پیامبران او را گسیل مىدارد و بیم سؤال منکر و نکیر از شما برداشته مىشود و اندوه این جهان و آن جهان را از شما مرتفع مىفرماید.
روز بیست و سوم، از صراط همراه پیامبران و صدیقان و شهیدان و صالحان مىگذرید و چنان پاداشى به شما داده مىشود که گویى همه یتیمان امت مرا سیر کرده و بر همه برهنگان امت من جامه پوشاندهاید.
روز بیست و چهارم از دنیا بیرون نخواهید رفت مگر این که هر یک از شما جایگاه خویش را در بهشت خواهد دید و به هر یک از شما پاداش هزار بیمار و هزار غریب که در راه فرمانبردارى از خدا از دیار خویش بیرون آمده باشند و پاداش آزاد کردن هزار بنده از نسل اسماعیل عنایت مىفرماید.
روز بیست و پنجم، خداوند براى شما زیر عرش، هزار قبه سبز که بر سر هر یک خیمهیى از نور است بنا مىکند و خداوند تبارک و تعالى مىفرماید: اى امت احمد! من پروردگار شمایم و شما بندگان و کنیزکان من هستید. در سایه عرش من، در این قبهها سایه بگیرید و گوارا بخورید و بیاشامید و نه بیمى بر شما است و نه اندوهگین باشید. اى امت محمد! سوگند به عزت و جلال خودم شما را به بهشت مىفرستم، آن چنان که همگان شگفت کنند و به هر یک از شما هزار تاج نور مىبخشم و هر یک از شما را بر ناقهیى که از نور آفریده شده است سوار مىکنم که لگام آن هم از نور است و در آن لگام هزار حلقه زرین است و کنار هر حلقه، فرشتهاى بر پا است که عمودى از نور در دست اوست و بدون حساب وارد بهشت مىشود.
روز بیست و ششم، خداوند با رحمت به شما مىنگرد و همه گناهان شما جز خون و اموال را مىبخشد و خانههاى شما را هر روز هفتاد بار از غیبت و دروغ و بهتان پاک مىفرماید.
چون روز بیست و هفتم فرا مىرسد، پاداش شما چنان است که گویى هر زن و مرد مؤمنى را یارى دادهاید و هفتاد هزار برهنه را جامه پوشاندهاید و هزار جنگجوى در راه خدا را یارى دادهاید و تمام کتاب هایى را که بر پیامبران خود فرو فرستاده است خواندهاید.
روز بیست و هشتم، خداوند براى شما در بهشت خلد صد هزار شهر نور قرار مىدهد و در جنة الماوى هزار کاخ سیمین براى شما مىدهد و در بهشت نعیم صد هزار خانه که از عنبر رخشان است مىبخشد و در بهشت فردوس صد هزار شهر که در هر یک هزار حجره است به شما ارزانى مىفرماید و در بهشت خلد (جلال) صد هزار منبر از مشک عنایت مىکند که در داخل هر منبر، هزار حجره از زعفران است و در هر حجره، هزار تخت از یاقوت و مروارید است و بر هر تختى حوریهیى است.
چون روز بیست و نهم فرا رسد، خداوند هزار هزار محله را به شما مخصوص مىدارد که درون هر یک قبهیى سپید است و در هر قبه تختى از کافور سپید است و بر هر تخت، هزار بستر از سندس سبز است و بر هر بستر، حوریهیى است که هفتاد هزار حله بر تن دارد و بر سرش هشتاد هزار زلف که هر یک آراسته به مروارید و یاقوت است.
و چون سى روز کامل شود، خداوند براى شما در قبال هر روز که گذشته است پاداش هزار شهید و هزار صدیق و عبادت پنجاه ساله مقرر مىدارد و در قبال هر روز روزه، پاداش دو هزار روز مىنویسد و براى شما به شمار تمام رستنىها که از آب رود نیل رسته است، درجه مقرر مىفرماید و براى شما، برات آزادى از دوزخ و گذشتن از پل صراط و امان از عذاب نوشته مىشود. و بهشت را درى است که نامش ریان (سیراب) است و تا روز رستاخیز گشوده نمىشود. در قیامت، براى مردان و زنان روزه گیر که از امت محمد (ص) باشند گشوده مىشود و رضوان گنجور بهشت ندا مىدهد که اى امت محمد! از این در بسوى بهشت درآیید و امت من از این در به بهشت در مىآیند، و هر کس که در ماه رمضان آمرزیده نشود پس در کدام ماه باید آمرزیده شود؛ و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظیم.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . شیخ صدوق، ابو جعفر، محمد بن على بن حسین بن موسى بن بابویه؛ أمالی الصدوق، ص19؛ اعلمى - بیروت، پنجم، 1400ق.
[2] . أمالی الصدوق، ص 47.
[3] . أمالی الصدوق، ص 54.
[4] . أمالی الصدوق، ص54- 55 .
[5] . أمالی الصدوق، ص 58.
[6] . أمالی الصدوق، ص 59.
[7] . أمالی الصدوق، ص 59.
[8] . أمالی الصدوق، ص61.
[9] . أمالی الصدوق، ص 207- 209.
[10] . امالی الصدوق، ص48- 53 .
ده حدیث درباره ماه مبارک رمضان
برگرفته از کتاب «أمالی الصدوق»
1. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ :
شَعْبَانُ شَهْرِی وَ شَهْرُ رَمَضَانَ شَهْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ صَامَ یَوْماً مِنْ شَهْرِی کُنْتُ شَفِیعَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ مَنْ صَامَ یَوْمَیْنِ مِنْ شَهْرِی غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ مِنْ شَهْرِی قِیلَ لَهُ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ وَ مَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ فَحَفِظَ فَرْجَهُ وَ لِسَانَهُ وَ کَفَّ أَذَاهُ عَنِ النَّاسِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَعْتَقَهُ مِنَ النَّارِ وَ أَحَلَّهُ دَارَ الْقَرَارِ وَ قَبِلَ شَفَاعَتَهُ فِی عَدَدِ رَمْلِ عَالِجٍ مِنْ مُذْنِبِی أَهْلِ التَّوْحِید[1]
رسول خدا ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ فرمود:
شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه خداى عز و جل. هر که یک روز از ماه مرا روزه دارد من، روز قیامت شفیع او باشم و هر که دو روز از ماه مرا روزه دارد گناهانش آمرزیده گردد و هر که سه روز از ماه مرا روزه دارد به او گویند کار خود از سر گیر و هر کس ماه رمضان را روزه بدارد و شهوت و زبان خود را حفظ کند و آزار خود را از مردم باز دارد، خداوند گناهان گذشته و آیندهاش را مىبخشد و او را از آتش رها مىفرماید و شفاعت او را در مورد خطاکاران موحد به شمار ریگ زارها مىپذیرد.
(2) أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ إِذَا نَظَرَ إِلَى هِلَالِ شَهْرِ رَمَضَانَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ بِوَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ:« اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ وَ الْعَافِیَةِ الْمُجَلِّلَةِ وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ وَ دَفْعِ الْأَسْقَامِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ الْعَوْنِ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الصِّیَامِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ سَلِّمْهُ لَنَا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا حَتَّى یَنْقَضِیَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا.» ثُمَّ یُقْبِلُ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّاسِ فَیَقُولُ: «یَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِینَ إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَهْرِ رَمَضَانَ غُلَّتْ مَرَدَةُ الشَّیَاطِینِ وَ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ أَبْوَابُ الْجِنَانِ وَ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ وَ غُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ وَ اسْتُجِیبَ الدُّعَاءُ وَ کَانَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ کُلِّ فِطْرٍ عُتَقَاءُ یُعْتِقُهُمْ مِنَ النَّارِ وَ نَادَى مُنَادٍ کُلَّ لَیْلَةٍ هَلْ مِنْ سَائِلٍ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ اللَّهُمَّ أَعْطِ کُلَّ مُنْفِقٍ خَلَفاً وَ أَعْطِ کُلَّ مُمْسِکٍ تَلَفاً حَتَّى إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَوَّالٍ نُودِیَ الْمُؤْمِنُونَ أَنِ اغْدُوا إِلَى جَوَائِزِکُمْ فَهُوَ یَوْمُ الْجَائِزَةِ.»
ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ : أَمَا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ مَا هِیَ بِجَائِزَةِ الدَّنَانِیرِ وَ الدَّرَاهِم.[2]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود:
پیامبر ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ چون به هلال رمضان نظر مىکردند رو به قبله مىایستادند و چنین عرضه مىداشتند: «پروردگارا! این ماه را با امنیت و ایمان و سلامتى و اسلام و عافیت شایان و روزى فراخ و از میان رفتن بیمارىها و توفیق تلاوت قرآن و کمک به نماز و روزه بر ما در آور. پروردگارا! ما را براى رمضان و رمضان را براى ما سالم بدار. پروردگارا! ما را در این ماه سالم بدار، آن چنان که چون سپرى شود ما را عفو فرموده و آمرزیده باشى و مورد رحمت خویش قرار داده باشى.» آنگاه روى خویش را به مردم مىکرد و چنین مىفرمود: اى مردم! چون هلال ماه رمضان طلوع مىکند، شیطانهاى سرکش به زنجیر کشیده مىشوند و درهاى آسمان و بهشت و دروازههاى رحمت گشوده و درهاى دوزخ بسته مىشود.
دعا پذیرفته مىشود و خداوند متعال به هنگام هر افطار، گروهى از بندگان خویش را از آتش دوزخ نجات مىدهد و همه شب سروشى ندا مىدهد: «آیا سئوالکننده و آمرزش خواهى هست؟ پروردگارا! به هر کس که انفاق مىکند عطا فرماى و اموال هر بخیل و ممسک را نابود فرماى.» تا آن که هلال شوال طلوع مىکند، به مؤمنان ندا داده مىشود که: فردا بامداد براى دریافت پاداش هاى خود آماده باشید که روز پاداش است.
سپس امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: سوگند به کسى که جان من در دست اوست این پاداش درهم و دینار نیست.
(3) مُحَمَّدَ بْنَ مُسْلِمٍ الثَّقَفِیَّ یَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ الْبَاقِرَ یَقُولُ: إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى مَلَائِکَةً مُوَکَّلِینَ بِالصَّائِمِینَ یَسْتَغْفِرُونَ لَهُمْ فِی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ إِلَى آخِرِهِ وَ یُنَادُونَ الصَّائِمِینَ کُلَّ لَیْلَةٍ عِنْدَ إِفْطَارِهِمْ أَبْشِرُوا عِبَادَ اللَّهِ وَ قَدْ جُعْتُمْ قَلِیلًا وَ سَتَشْبَعُونَ کَثِیراً بُورِکْتُمْ وَ بُورِکَ فِیکُمْ حَتَّى إِذَا کَانَ آخِرُ لَیْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ نَادَوْهُمْ أَبْشِرُوا عِبَادَ اللَّهِ فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ قَبِلَ تَوْبَتَکُمْ فَانْظُرُوا کَیْفَ تَکُونُونَ فِیمَا تَسْتَأْنِفُون[3]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرموده است: همانا خداوند تبارک و تعالى را فرشتگانى است که بر روزه داران گماشتهاند و همه شب هنگام افطار به آنان مىگویند: اى بندگان خدا! مژده باد بر شما که اندکى گرسنگى کشیدید و فراوان سیر خواهید شد. شما فرخنده شدید و رقم فرخندگى بر شما زده شد و چون شب آخر رمضان فرا مىرسد، به آنان ندا مىدهند که اى بندگان خدا! بر شما مژده باد که خداوند شما را آمرزید و توبه شما را پذیرفت و بنگرید که در آینده چگونه خواهید بود.
(4) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ :« إِنَّ شَهْرَ رَمَضَانَ شَهْرٌ عَظِیمٌ یُضَاعِفُ اللَّهُ فِیهِ الْحَسَنَاتِ وَ یَمْحُو فِیهِ السَّیِّئَاتِ وَ یَرْفَعُ فِیهِ الدَّرَجَاتِ مَنْ تَصَدَّقَ فِی هَذَا الشَّهْرِ بِصَدَقَةٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ أَحْسَنَ فِیهِ إِلَى مَا مَلَکَتْ یَمِینُهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ حَسَّنَ فِیهِ خُلُقَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ کَظَمَ فِیهِ غَیْظَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ وَصَلَ فِیهِ رَحِمَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ.» ثُمَّ قَالَ :« إِنَّ شَهْرَکُمْ هَذَا لَیْسَ کَالشُّهُورِ إِنَّهُ إِذَا أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ أَقْبَلَ بِالْبَرَکَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ إِذَا أَدْبَرَ عَنْکُمْ أَدْبَرَ بِغُفْرَانِ الذُّنُوبِ هَذَا شَهْرٌ الْحَسَنَاتُ فِیهِ مُضَاعَفَةٌ وَ أَعْمَالُ الْخَیْرِ فِیهِ مَقْبُولَةٌ مَنْ صَلَّى مِنْکُمْ فِی هَذَا الشَّهْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ رَکْعَتَیْنِ یَتَطَوَّعُ بِهِمَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ.» ثُمَّ قَالَ:«إِنَّ الشَّقِیَّ حَقَّ الشَّقِیِّ مَنْ خَرَجَ مِنْهُ هَذَا الشَّهْرُ وَ لَمْ یُغْفَرْ ذُنُوبُهُ فَحِینَئِذٍ یَخْسَرُ حِینَ یَفُوزُ الْمُحْسِنُونَ بِجَوَائِزِ الرَّبِّ الْکَرِیم.»[4]
رسول خدا ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ فرمود: ماه رمضان ماه بزرگى است حقتعالى حسنات را در آن ماه مضاعف می گرداند و سیئات را در آن ماه محو می فرماید و درجات را در آن ماه بلند می گرداند هر کس در این ماه صدقه دهد حق تعالى او را بیامرزد و کسى که در این ماه به مملوک خود تخفیف دهد و احسان کند حق تعالى او را بیامرزد و کسى که در این ماه خلق و خوى خود را نیکو گرداند و یا اینکه به خلق خدا نیکى کند حق تعالى او را بیامرزد و کسى که در این ماه غیظ خود را نشاند او را بیامرزد و کسى که در این ماه صله رحم کند او را بیامرزد. (پس از آن فرمود:) به راستى این ماه شما چون ماه هاى دیگر نیست؛ چون به شما رو کند با برکت و رحمت آید و چون از شما برود با آمرزش گناهان برود. این ماهى است که حسنات در آن دو برابر شود و اعمال خیر در آن مقبول شود و هر کس در این ماه دو رکعت نماز مستحب به قصد قربت به خداوند خدا او را بیامرزد.( پس از آن فرمود:) نهایت شقاوت کسى دارد که این ماه بر او بگذرد و گناهان او آمرزیده نشود و در زیان باشد هنگامى که نیکو کرداران به عطاهاى خداوند کریم فایز شوند.
(5) أَبَا جَعْفَرٍ قَال: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: لَمَّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ ذَلِکَ لِثَلَاثٍ بَقِینَ مِنْ شَعْبَانَ قَالَ لِبِلَالٍ نَادِ فِی النَّاسِ فَجُمِعَ النَّاسُ ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ:
«أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الشَّهْرَ قَدْ حَضَرَکُمْ وَ هُوَ سَیِّدُ الشُّهُورِ فِیهِ لَیْلَةٌ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ تُغْلَقُ فِیهِ أَبْوَابُ النِّیرَانِ وَ تُفَتَّحُ فِیهِ أَبْوَابُ الْجِنَانِ فَمَنْ أَدْرَکَهُ فَلَمْ یُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ ... »[5]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: چون ماه مبارک رمضان فرا رسید، سه روز مانده از شعبان، رسول خدا ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ به بلال فرمود: «مردم را فراخوان» پس مردم گرد آمدند سپس بر منبر رفت و خداوند را حمد و ستایش کرد و فرمود:
«اى مردم، به راستى این ماه فرا رسید و آن سرور ماهها است. شبى در خود دارد که از هزار ماه بهتر است. درهاى جهنم در آن ماه بسته و درهاى بهشت گشوده مىشوند؛ پس اگر کسى آن را دریابد و بخشوده نشوند، خداوند [شرّش] را دور بدارد [نفرین الهى براو باد] ... ».
(6) ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ أَطْلَقَ کُلَّ أَسِیرٍ وَ أَعْطَى کُلَّ سَائِل.[6]
ابن عباس گفت: شیوه رسول خدا این بود که چون ماه رمضان می شد هر اسیرى را آزاد می کرد و به هر سائل عطا مىداد.
(7) عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ أَنَّهُ قَالَ:« لِکُلِّ شَیْءٍ رَبِیعٌ وَ رَبِیعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان.»[7]
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: هر چیزى بهارى دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.
(8) قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ :« عَلَیْکُمْ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ بِکَثْرَةِ الِاسْتِغْفَارِ وَ الدُّعَاءِ فَأَمَّا الدُّعَاءُ فَیُدْفَعُ عَنْکُمْ بِهِ الْبَلَاءُ وَ أَمَّا الِاسْتِغْفَارُ فَتُمْحَى بِهِ ذُنُوبُکُم.» [8]
امیر المؤمنین ـ علیه السلام ـ فرمود: بر شما باد در ماه رمضان به کثرت استغفار و دعا؛ اما دعا، وسیله دفع بلا است و اما استغفار، وسیله محو گناهان شما است.
(9) عَبْدِ الْعَظِیمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّد: لَمَّا کَلَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ قَالَ مُوسَى: ... إِلَهِی فَمَا جَزَاءُ مَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ لَکَ مُحْتَسِباً؟
قَالَ: یَا مُوسَى أُقِیمُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مَقَاماً لَا یَخَافُ فِیهِ.
قَالَ: إِلَهِی فَمَا جَزَاءُ مَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ یُرِیدُ بِهِ النَّاسَ ؟
قَالَ: یَا مُوسَى ثَوَابُهُ کَثَوَابِ مَنْ لَمْ یَصُمْه.[9]
امام دهم علی بن محمد الهادی ـ علیه السلام ـ فرمودند: وقتی خداوند عزّ و جلّ با موسی بن عمران تکلم کرد، موسی عرضه داشت: ... معبودا! پاداش کسى که ماه رمضان را به خاطر تو روزه دارد چیست؟
خدا جواب داد: اى موسى او را در روز قیامت در جایگاهى محشور مىکنم که هیچ بیم در آن مقام نخواهد داشت.
موسی عرضه داشت: معبودا! پاداش کسى که ماه رمضان را به خاطر مردم روزه دارد چیست؟
خدا جواب داد: ثواب کسى دارد که آن را روزه نداشته است.
(10) عَنْ سَعِیدِ بْنِ جُبَیْرٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ مَا لِمَنْ صَامَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ عَرَفَ حَقَّهُ قَالَ تَهَیَّأْ یَا ابْنَ جُبَیْرٍ حَتَّى أُحَدِّثَکَ بِمَا لَمْ تَسْمَعْ أُذُنَاکَ وَ لَمْ یَمُرَّ عَلَى قَلْبِکَ وَ فَرِّغْ نَفْسَکَ لِمَا سَأَلْتَنِی عَنْهُ فَمَا أَرَدْتَهُ فَهُوَ عِلْمُ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ قَالَ سَعِیدُ بْنُ جُبَیْرٍ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَتَهَیَّأْتُ لَهُ مِنَ الْغَدِ فَبَکَّرْتُ إِلَیْهِ مَعَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَصَلَّیْتُ الْفَجْرَ ثُمَّ ذَکَرْتُ الْحَدِیثَ فَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَیَّ فَقَالَ اسْمَعْ مِنِّی مَا أَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص یَقُولُ لَوْ عَلِمْتُمْ مَا لَکُمْ فِی رَمَضَانَ لَزِدْتُمْ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى شُکْراً إِذَا کَانَ أَوَّلُ لَیْلَةٍ غَفَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأُمَّتِیَ الذُّنُوبَ کُلَّهَا سِرَّهَا وَ عَلَانِیَتَهَا وَ رَفَعَ لَکُمْ أَلْفَیْ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ بَنَى لَکُمْ خَمْسِینَ مَدِینَةً وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ الثَّانِی بِکُلِّ خُطْوَةٍ تَخْطُونَهَا فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ عِبَادَةَ سَنَةٍ وَ ثَوَابَ نَبِیٍّ وَ کَتَبَ لَکُمْ صَوْمَ سَنَةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الثَّالِثِ بِکُلِّ شَعْرَةٍ عَلَى أَبْدَانِکُمْ قُبَّةً فِی الْفِرْدَوْسِ مِنْ دُرَّةٍ بَیْضَاءَ فِی أَعْلَاهَا اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ بَیْتٍ مِنَ النُّورِ وَ فِی أَسْفَلِهَا اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ أَلْفُ سَرِیرٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ حَوْرَاءُ یَدْخُلُ عَلَیْکُمْ کُلَّ یَوْمٍ أَلْفُ مَلَکٍ مَعَ کُلِّ مَلَکٍ هَدِیَّةٌ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الرَّابِعِ فِی جَنَّةِ الْخُلْدِ سَبْعِینَ أَلْفَ قَصْرٍ فِی کُلِّ قَصْرٍ سَبْعُونَ أَلْفَ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ خَمْسُونَ أَلْفَ سَرِیرٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ حَوْرَاءُ بَیْنَ یَدَیْ کُلِّ حَوْرَاءَ أَلْفُ وَصِیفَةٍ خِمَارُ إِحْدَاهُنَّ خَیْرٌ مِنَ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ یَوْمَ الْخَامِسِ فِی جَنَّةِ الْمَأْوَى أَلْفَ أَلْفِ مَدِینَةٍ فِی کُلِّ مَدِینَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَائِدَةٍ عَلَى کُلِّ مَائِدَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ قَصْعَةٍ وَ فِی کُلِّ قَصْعَةٍ سِتُّونَ أَلْفَ لَوْنٍ مِنَ الطَّعَامِ لَا یُشْبِهُ بَعْضُهَا بَعْضاً وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ السَّادِسِ فِی دَارِ السَّلَامِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِینَةٍ فِی کُلِّ مَدِینَةٍ مِائَةُ أَلْفِ دَارٍ فِی کُلِّ دَارٍ مِائَةُ أَلْفِ بَیْتٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ مِائَةُ أَلْفِ سَرِیرٍ مِنْ ذَهَبٍ طُولُ کُلِّ سَرِیرٍ أَلْفُ ذِرَاعٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ زَوْجَةٌ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ عَلَیْهَا ثَلَاثُونَ أَلْفَ ذُؤَابَةٍ مَنْسُوجَةٍ بِالدُّرِّ وَ الْیَاقُوتِ تَحْمِلُ کُلَّ ذُؤَابَةٍ مِائَةُ جَارِیَةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ السَّابِعِ فِی جَنَّةِ النَّعِیمِ ثَوَابَ أَرْبَعِینَ أَلْفَ شَهِیدٍ وَ أَرْبَعِینَ أَلْفَ صِدِّیقٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الثَّامِنِ عَمَلَ سِتِّینَ أَلْفَ عَابِدٍ وَ سِتِّینَ أَلْفَ زَاهِدٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ التَّاسِعِ مَا یُعْطِی أَلْفَ عَالِمٍ وَ أَلْفَ مُعْتَکِفٍ وَ أَلْفَ مُرَابِطٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْعَاشِرِ قَضَاءَ سَبْعِینَ أَلْفَ حَاجَةٍ وَ یَسْتَغْفِرُ لَکُمُ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الدَّوَابُّ وَ الطَّیْرُ وَ السِّبَاعُ وَ کُلُّ حَجَرٍ وَ مَدَرٍ وَ کُلُّ رَطْبٍ وَ یَابِسٍ وَ الْحِیتَانُ فِی الْبِحَارِ وَ الْأَوْرَاقُ عَلَى الْأَشْجَارِ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ أَحَدَ عَشَرَ ثَوَابَ أَرْبَعِ حِجَّاتٍ وَ عُمُرَاتٍ کُلُّ حِجَّةٍ مَعَ نَبِیٍّ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ وَ کُلُّ عُمْرَةٍ مَعَ صِدِّیقٍ أَوْ شَهِیدٍ وَ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ اثْنَیْ عَشَرَ أَنْ یُبَدِّلَ اللَّهُ سَیِّئَاتِکُمْ حَسَنَاتٍ وَ یَجْعَلَ حَسَنَاتِکُمْ أَضْعَافاً وَ یَکْتُبَ لَکُمْ بِکُلِّ حَسَنَةٍ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ یَوْمَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ مِثْلَ عِبَادَةِ أَهْلِ مَکَّةَ وَ الْمَدِینَةِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ بِکُلِّ حَجَرٍ وَ مَدَرٍ مَا بَیْنَ مَکَّةَ وَ الْمَدِینَةِ شَفَاعَةً وَ یَوْمَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ فَکَأَنَّمَا لَقِیتُمْ آدَمَ وَ نُوحاً وَ بَعْدَهُمَا إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَى وَ بَعْدَهُمَا دَاوُدَ وَ سُلَیْمَانَ وَ کَأَنَّمَا عَبَدْتُمُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَ کُلِّ نَبِیٍّ مِائَتَیْ سَنَةٍ وَ قَضَى لَکُمْ یَوْمَ خَمْسَةَ عَشَرَ حَوَائِجَ مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ مَا یُعْطِی أَیُّوبَ وَ اسْتَغْفَرَ لَکُمْ حَمَلَةُ الْعَرْشِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَرْبَعِینَ نُوراً عَشَرَةً عَنْ یَمِینِکُمْ وَ عَشَرَةً عَنْ یَسَارِکُمْ وَ عَشَرَةً أَمَامَکُمْ وَ عَشَرَةً خَلْفَکُمْ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ سِتَّةَ عَشَرَ إِذَا خَرَجْتُمْ مِنَ الْقَبْرِ سِتِّینَ حُلَّةً تَلْبَسُونَهَا وَ نَاقَةً تَرْکَبُونَهَا وَ بَعَثَ اللَّهُ إِلَیْکُمْ غَمَامَةً تُظِلُّکُمْ مِنْ حَرِّ ذَلِکَ الْیَوْمِ وَ یَوْمَ سَبْعَةَ عَشَرَ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنِّی قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ وَ لِآبَائِهِمْ وَ رَفَعْتُ عَنْهُمْ شَدَائِدَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ إِذَا کَانَ یَوْمُ ثَمَانِیَةَ عَشَرَ أَمَرَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ وَ حَمَلَةَ الْعَرْشِ وَ الْکَرُوبِیِّینَ أَنْ تَسْتَغْفِرُوا لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص إِلَى السَّنَةِ الْقَابِلَةِ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ثَوَابَ الْبَدْرِیِّینَ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ التَّاسِعَ عَشَرَ لَمْ یَبْقَ مَلَکٌ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا اسْتَأْذَنُوا رَبَّهُمْ فِی زِیَارَةِ قُبُورِکُمْ کُلَّ یَوْمٍ وَ مَعَ کُلِّ مَلَکٍ هَدِیَّةٌ وَ شَرَابٌ فَإِذَا تَمَّ لَکُمْ عِشْرُونَ یَوْماً بَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْکُمْ سَبْعِینَ أَلْفَ مَلَکٍ یَحْفَظُونَکُمْ مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ رَجِیمٍ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ یَوْمٍ صُمْتُمْ صَوْمَ مِائَةِ سَنَةٍ وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ النَّارِ خَنْدَقاً وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ ثَوَابَ مَنْ قَرَأَ التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِیلَ وَ الزَّبُورَ وَ الْفُرْقَانَ وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ رِیشَةٍ عَلَى جَبْرَئِیلَ عِبَادَةَ سَنَةٍ وَ أَعْطَاکُمْ ثَوَابَ تَسْبِیحِ الْعَرْشِ وَ الْکُرْسِیِّ- وَ زَوَّجَکُمْ بِکُلِّ آیَةٍ فِی الْقُرْآنِ أَلْفَ حَوْرَاءَ یَوْمَ أَحَدٍ وَ عِشْرِینَ یُوَسِّعُ اللَّهُ عَلَیْکُمُ الْقَبْرَ أَلْفَ فَرْسَخٍ وَ یَرْفَعُ عَنْکُمُ الظُّلْمَةَ وَ الْوَحْشَةَ وَ یَجْعَلُ قُبُورَکُمْ کَقُبُورِ الشُّهَدَاءِ وَ یَجْعَلُ وُجُوهَکُمْ کَوَجْهِ یُوسُفَ بْنِ یَعْقُوبَ ع وَ یَوْمَ اثْنَیْنِ وَ عِشْرِینَ یَبْعَثُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْکُمْ مَلَکَ الْمَوْتِ کَمَا یَبْعَثُ إِلَى الْأَنْبِیَاءِ وَ یَدْفَعُ عَنْکُمْ هَمَّ الدُّنْیَا وَ عَذَابَ الْآخِرَةِ وَ یَوْمَ ثَلَاثَةٍ وَ عِشْرِینَ تَمُرُّونَ عَلَى الصِّرَاطِ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ کَأَنَّمَا أَشْبَعْتُمْ کُلَّ یَتِیمٍ مِنْ أُمَّتِی وَ کَسَوْتُمْ کُلَّ عُرْیَانٍ مِنْ أُمَّتِی وَ یَوْمَ أَرْبَعَةٍ وَ عِشْرِینَ لَا تَخْرُجُونَ مِنَ الدُّنْیَا حَتَّى یَرَى کُلُّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ مَکَانَهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَ یُعْطَى کُلُّ وَاحِدٍ ثَوَابَ أَلْفِ مَرِیضٍ وَ أَلْفِ غَرِیبٍ خَرَجُوا فِی طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَعْطَاکُمْ ثَوَابَ عِتْقِ أَلْفِ رَقَبَةٍ مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِیلَ وَ یَوْمَ خَمْسَةٍ وَ عِشْرِینَ بَنَى اللَّهُ لَکُمْ تَحْتَ الْعَرْشِ أَلْفَ قُبَّةٍ خَضْرَاءَ عَلَى رَأْسِ کُلِّ قُبَّةٍ خَیْمَةٌ مِنْ نُورٍ یَقُولُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ أَنَا رَبُّکُمْ وَ أَنْتُمْ عَبِیدِی وَ إِمَائِی اسْتَظِلُّوا بِظِلِّ عَرْشِی فِی هَذِهِ الْقِبَابِ وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِیئاً فَ لا خَوْفٌ عَلَیْکُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی لَأَبْعَثَنَّکُمْ إِلَى الْجَنَّةِ یَتَعَجَّبُ مِنْکُمُ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ وَ لَأُتَوِّجَنَّ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ بِأَلْفِ تَاجٍ مِنْ نُورٍ وَ لَأُرْکِبَنَّ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ عَلَى نَاقَةٍ خُلِقَتْ مِنْ نُورٍ وَ زِمَامُهَا مِنْ نُورٍ وَ فِی ذَلِکَ الزِّمَامِ أَلْفُ حَلْقَةٍ مِنْ ذَهَبٍ فِی کُلِّ حَلْقَةٍ مَلَکٌ قَائِمٌ عَلَیْهَا مِنَ الْمَلَائِکَةِ بِیَدِ کُلِّ مَلَکٍ عَمُودٌ مِنْ نُورٍ حَتَّى یَدْخُلَ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسابٍ وَ إِذَا کَانَ یَوْمُ سِتَّةٍ وَ عِشْرِینَ یَنْظُرُ اللَّهُ إِلَیْکُمْ بِالرَّحْمَةِ فَیَغْفِرُ اللَّهُ لَکُمُ الذُّنُوبَ کُلَّهَا إِلَّا الدِّمَاءَ وَ الْأَمْوَالَ وَ قَدَّسَ بَیْنَکُمْ کُلَّ یَوْمٍ سَبْعِینَ مَرَّةً مِنَ الْغِیبَةِ وَ الْکَذِبِ وَ الْبُهْتَانِ وَ یَوْمَ سَبْعَةٍ وَ عِشْرِینَ فَکَأَنَّمَا نَصَرْتُمْ کُلَّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ وَ کَسَوْتُمْ سَبْعِینَ أَلْفَ عارى [عَارٍ وَ خَدَمْتُمْ أَلْفَ مُرَابِطٍ وَ کَأَنَّمَا قَرَأْتُمْ کُلَّ کِتَابٍ أَنْزَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أَنْبِیَائِهِ وَ یَوْمَ ثَمَانِیَةٍ وَ عِشْرِینَ جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ فِی جَنَّةِ الْخُلْدِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِینَةٍ مِنْ نُورٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ الْمَأْوَى مِائَةَ أَلْفِ قَصْرٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ الْفِرْدَوْسِ مِائَةَ أَلْفِ مَدِینَةٍ فِی کُلِّ مَدِینَةٍ أَلْفُ حُجْرَةٍ وَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ الْجَلَالِ مِائَةَ أَلْفِ مِنْبَرٍ مِنْ مِسْکٍ فِی جَوْفِ کُلِّ مِنْبَرٍ أَلْفُ بَیْتٍ مِنْ زَعْفَرَانٍ فِی کُلِّ بَیْتٍ أَلْفُ سَرِیرٍ مِنْ دُرٍّ وَ یَاقُوتٍ عَلَى کُلِّ سَرِیرٍ زَوْجَةٌ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ تِسْعَةٍ وَ عِشْرِینَ أَعْطَاکُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَلْفَ أَلْفِ مَحَلَّةٍ فِی جَوْفِ کُلِّ مَحَلَّةٍ قُبَّةٌ بَیْضَاءُ فِی کُلِّ قُبَّةٍ سَرِیرٌ مِنْ کَافُورٍ أَبْیَضَ عَلَى ذَلِکَ السَّرِیرِ أَلْفُ فِرَاشٍ مِنَ السُّنْدُسِ الْأَخْضَرِ فَوْقَ کُلِّ فِرَاشٍ حَوْرَاءُ عَلَیْهَا سَبْعُونَ أَلْفَ حُلَّةٍ وَ عَلَى رَأْسِهَا ثَمَانُونَ أَلْفَ ذُؤَابَةٍ کُلُّ ذُؤَابَةٍ مُکَلَّلَةٌ بِالدُّرِّ وَ الْیَاقُوتِ فَإِذَا تَمَّ ثَلَاثُونَ یَوْماً کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ یَوْمٍ مَرَّ عَلَیْکُمْ ثَوَابَ أَلْفِ شَهِیدٍ وَ أَلْفِ صِدِّیقٍ وَکَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ عِبَادَةَ خَمْسِینَ سَنَةً وَ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بِکُلِّ یَوْمٍ صَوْمَ أَلْفَیْ یَوْمٍ وَ رَفَعَ لَکُمْ بِعَدَدِ مَا أَنْبَتَ النِّیلُ دَرَجَاتٍ وَ کَتَبَ عَزَّ وَ جَلَّ لَکُمْ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ جَوَازاً عَلَى الصِّرَاطِ وَ أَمَاناً مِنَ الْعَذَابِ وَ لِلْجَنَّةِ بَابٌ یُقَالُ لَهُ الرَّیَّانُ لَا یُفْتَحُ ذَلِکَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ ثُمَّ یُفْتَحُ لِلصَّائِمِینَ وَ الصَّائِمَاتِ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص ثُمَّ یُنَادِی رِضْوَانُ خَازِنُ الْجَنَّةِ یَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ هَلُمُّوا إِلَى الرَّیَّانِ فَیَدْخُلُ أُمَّتِی فِی ذَلِکَ الْبَابِ إِلَى الْجَنَّةِ فَمَنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فِی رَمَضَانَ فَفِی أَیِّ شَهْرٍ یُغْفَرُ لَهُ و لا حول و لا قوة إلا بالله و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیل.[10]
سعید بن جبیر مىگوید: از ابن عباس پرسیدم: پاداش کسى که رمضان را روزه بگیرد و حق آن را بشناسد چیست؟
گفت: اى پسر جبیر! آماده بشو تا حدیثى براى تو بگویم که گوش تو نشنیده و بر دل تو خطور نکرده باشد و در مورد این پرسش که از من کردى خود را آماده ساز و دل و جان خود را آسوده بدار (حواست را جمع کن) که در آنچه پرسیدى علم گذشتگان و آیندگان است.
سعید مىگوید: از پیش ابن عباس رفتم و فرداى آن روز، صبح بسیار زود پیش او برگشته، نخست نماز صبح گزاردم و آنگاه سؤال خود را یاد آورى کردم.
ابن عباس روى خود را به طرف من کرد و گفت: از من بشنو که چه مىگویم. شنیدم، پیامبر خدا مىفرمودند: اگر شما بدانید چه خیرى در ماه رمضان براى شما است، همانا براى خداوند بیشتر سپاس گزارى مىکردید:
شب اول رمضان خداوند گناهان آشکار و نهان امت مرا مىبخشد و براى شما دو هزار هزار درجه مىافزاید و براى شما پنجاه شهر بر پا مىکند و مىسازد.
و چون شب دوم فرا مىرسد به هر گامى که برداشته باشید عبادت یک سال و پاداش یکى از پیامبران را و پاداش یک سال روزه را براى شما مىنویسد.
و خداوند متعال در روز سوم در قبال هر تار مویى از بدن شما قبهیى در فردوس از مروارید سپید به شما ارزانى مىدارد که بر فراز هر قبه، دوازده هزار خانه نورانى است و در پایین آن هم همین مقدار خانه است و بر هر خانه هزار سریر است و بر هر سریرى فرشتهیى و در هر روز، هزار فرشته به حضور شما مىآیند که همراه هر یک از ایشان هدیهاى است.
روز چهارم، خداوند متعال در جنت خلد، هفتاد هزار کاخ به شما ارزانى مىدارد که در هر کاخ هفتاد هزار حجره و در هر حجره پنجاه هزار تخت و بر هر تخت حوریهاى است که برابر هر حوریه هزار خدمتکار ایستادهاند که روسرى هر یک از ایشان بهتر از دنیا و هر چه در آن است مىباشد.
و خداوند روز پنجم، در جنت (جنة الماوى) هزار شهر به شما عطا مىکند که در هر شهر هفتاد هزار سفره گسترده است که بر هر سفره هفتاد هزار کاسه نهاده شده که در هر یک از آن کاسهها شصت هزار نوع خوراکى است که هیچ یک شبیه به دیگرى نیست.
روز ششم، در دار السلام یک صد هزار شهر را به شما عطا مىکند که در هر شهر یک صد هزار خانه است و در هر خانه، صد هزار حجره و در هر حجره، یک صد هزار تخت زرین است که طول هر یک هزار ذراع است و بر هر سریر همسرى از حور العین است که بر آن سى هزار زلف بافته با در و یاقوت است که هر یک از آن زلفها را صد کنیزک بر دوش مىکشند.
روز هفتم، در بهشت نعیم خداوند پاداش چهل هزار شهید و چهل هزار صدیق را براى شما مقرر مىفرماید.
روز هشتم، به شما پاداش شصت هزار عابد و شصت هزار زاهد را ارزانى مىدارد.
و روز نهم، پاداشى را که به هزار عالم و هزار معتکف و هزار جنگجو عنایت مىکند براى شما مقرر مىدارد.
و روز دهم، خداوند هفتاد هزار حاجت شما را بر مىآورد و خورشید و ماه و ستارگان و جنبندگان و پرندگان و درندگان و همه سنگها و کلوخها و هر چیز خشک و تر و همه ماهیان در دریاها و همه برگها بر درختان براى شما استغفار مىکنند.
روز یازدهم، خداوند براى شما پاداش چهار حج و چهار عمره مقرر مىدارد که هر یک از حجها را همراه پیامبرى از پیامبران و هر عمره را همراه صدیق یا شهیدى گزارده باشید.
روز دوازدهم، خداوند متعال خطاهاى شما را به حسنات مبدل مىفرماید و پاداش حسنات شما را دو چندان مىکند و در قبال انجام هر کار پسندیده یک میلیون حسنه براى شما مقرر مىفرماید.
روز سیزدهم براى شما پاداشى معادل عبادت مردم مکه و مدینه مىنویسد و خداوند به شمار همه سنگ و کلوخى که میان مکه و مدینه است به شما حق شفاعت عنایت مىکند.
روز چهاردهم، آن چنان است که گویى شما با آدم و نوح و پس از آن دو با ابراهیم و موسى و پس از ایشان با سلیمان و داود علیهم السلام ملاقات کردهاید و پاداش شما چنان است که با هر پیامبر دویست سال خدا را عبادت کرده باشید.
روز پانزدهم، خداوند حوائج دنیا و آخرت شما را برمىآورد و پاداشى که به ایوب عنایت کرده است به شما ارزانى مىدارد و دعاى شما را مستجاب مىفرماید و فرشتگان حامل عرش براى شما طلب آمرزش مىکنند و خداى در روز قیامت به شما چهل نور عنایت مىکند، ده نور از جانب چپ و ده نور پشت سر شما خواهد بود.
روز شانزدهم به شما این عنایت را مبذول مىدارد که چون از گور خویش بیرون مىآیید شصت جامه به شما داده مىشود که بپوشید و ابرى بر سر شما سایه خواهد انداخت تا از گرماى آن روز در امان باشید.
روز هفدهم که فرا مىرسد، خداى عز و جل مىفرماید من آنان و پدران ایشان را آمرزیدم و سختىهاى روز قیامت را از ایشان برداشتم.
روز هیجدهم، خداوند متعال به جبریل و میکائیل و اسرافیل و فرشتگان حامل عرش و کرسى و کروبیان فرمان مىدهد تا سال آینده براى امت محمد (ع) استغفار کنند و روز قیامت پاداش شرکتکنندگان در جنگ بدر را به شما عنایت مىفرماید.
و چون روز نوزدهم فرا رسد هیچ فرشتهیى در آسمان و زمین باقى نمىماند مگر این که از خداوند اجازه مىگیرد که همه روز به زیارت گورهاى شما بیاید و با هر فرشته هدیهاى و آشامیدنى اى است.
و چون بیست روز کامل شود، خداوند هفتاد هزار فرشته را مىگمارد که شما را از شر هر شیطان رانده شده حفظ کنند و خداوند در قبال هر روزى که روزه گرفتهاید براى شما پاداش روزه صد ساله مىنویسد و میان شما و دوزخ خندقى قرار مىدهد و پاداش کسانى که تورات و انجیل و زبور و فرقان خواندهاند براى شما مقرر مىفرماید و به شمار پرهاى جبریل عبادت سالیانه بر شما مىنویسد و پاداش آنان را که بر گرد عرش و کرسى تسبیح مىکنند براى شما منظور مىفرماید و در قبال هر آیه که در قرآن است براى شما هزار حوریه را به همسرى در مىآورد.
روز بیست و یکم خداى گور را بر شما به اندازه هزار فرسنگ گشاده مىکند و ظلمت و وحشت را از شما بر مىدارد و گورهاى شما را همچون گور شهیدان قرار مىدهد و چهرههاى شما را در زیبایى چون چهره یوسف پسر یعقوب مىکند.
روز بیست و دوم، خداوند فرشته مرگ را به حضور شما مىفرستد. همان گونه که به حضور پیامبران او را گسیل مىدارد و بیم سؤال منکر و نکیر از شما برداشته مىشود و اندوه این جهان و آن جهان را از شما مرتفع مىفرماید.
روز بیست و سوم، از صراط همراه پیامبران و صدیقان و شهیدان و صالحان مىگذرید و چنان پاداشى به شما داده مىشود که گویى همه یتیمان امت مرا سیر کرده و بر همه برهنگان امت من جامه پوشاندهاید.
روز بیست و چهارم از دنیا بیرون نخواهید رفت مگر این که هر یک از شما جایگاه خویش را در بهشت خواهد دید و به هر یک از شما پاداش هزار بیمار و هزار غریب که در راه فرمانبردارى از خدا از دیار خویش بیرون آمده باشند و پاداش آزاد کردن هزار بنده از نسل اسماعیل عنایت مىفرماید.
روز بیست و پنجم، خداوند براى شما زیر عرش، هزار قبه سبز که بر سر هر یک خیمهیى از نور است بنا مىکند و خداوند تبارک و تعالى مىفرماید: اى امت احمد! من پروردگار شمایم و شما بندگان و کنیزکان من هستید. در سایه عرش من، در این قبهها سایه بگیرید و گوارا بخورید و بیاشامید و نه بیمى بر شما است و نه اندوهگین باشید. اى امت محمد! سوگند به عزت و جلال خودم شما را به بهشت مىفرستم، آن چنان که همگان شگفت کنند و به هر یک از شما هزار تاج نور مىبخشم و هر یک از شما را بر ناقهیى که از نور آفریده شده است سوار مىکنم که لگام آن هم از نور است و در آن لگام هزار حلقه زرین است و کنار هر حلقه، فرشتهاى بر پا است که عمودى از نور در دست اوست و بدون حساب وارد بهشت مىشود.
روز بیست و ششم، خداوند با رحمت به شما مىنگرد و همه گناهان شما جز خون و اموال را مىبخشد و خانههاى شما را هر روز هفتاد بار از غیبت و دروغ و بهتان پاک مىفرماید.
چون روز بیست و هفتم فرا مىرسد، پاداش شما چنان است که گویى هر زن و مرد مؤمنى را یارى دادهاید و هفتاد هزار برهنه را جامه پوشاندهاید و هزار جنگجوى در راه خدا را یارى دادهاید و تمام کتاب هایى را که بر پیامبران خود فرو فرستاده است خواندهاید.
روز بیست و هشتم، خداوند براى شما در بهشت خلد صد هزار شهر نور قرار مىدهد و در جنة الماوى هزار کاخ سیمین براى شما مىدهد و در بهشت نعیم صد هزار خانه که از عنبر رخشان است مىبخشد و در بهشت فردوس صد هزار شهر که در هر یک هزار حجره است به شما ارزانى مىفرماید و در بهشت خلد (جلال) صد هزار منبر از مشک عنایت مىکند که در داخل هر منبر، هزار حجره از زعفران است و در هر حجره، هزار تخت از یاقوت و مروارید است و بر هر تختى حوریهیى است.
چون روز بیست و نهم فرا رسد، خداوند هزار هزار محله را به شما مخصوص مىدارد که درون هر یک قبهیى سپید است و در هر قبه تختى از کافور سپید است و بر هر تخت، هزار بستر از سندس سبز است و بر هر بستر، حوریهیى است که هفتاد هزار حله بر تن دارد و بر سرش هشتاد هزار زلف که هر یک آراسته به مروارید و یاقوت است.
و چون سى روز کامل شود، خداوند براى شما در قبال هر روز که گذشته است پاداش هزار شهید و هزار صدیق و عبادت پنجاه ساله مقرر مىدارد و در قبال هر روز روزه، پاداش دو هزار روز مىنویسد و براى شما به شمار تمام رستنىها که از آب رود نیل رسته است، درجه مقرر مىفرماید و براى شما، برات آزادى از دوزخ و گذشتن از پل صراط و امان از عذاب نوشته مىشود. و بهشت را درى است که نامش ریان (سیراب) است و تا روز رستاخیز گشوده نمىشود. در قیامت، براى مردان و زنان روزه گیر که از امت محمد (ص) باشند گشوده مىشود و رضوان گنجور بهشت ندا مىدهد که اى امت محمد! از این در بسوى بهشت درآیید و امت من از این در به بهشت در مىآیند، و هر کس که در ماه رمضان آمرزیده نشود پس در کدام ماه باید آمرزیده شود؛ و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظیم.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . شیخ صدوق، ابو جعفر، محمد بن على بن حسین بن موسى بن بابویه؛ أمالی الصدوق، ص19؛ اعلمى - بیروت، پنجم، 1400ق.
[2] . أمالی الصدوق، ص 47.
[3] . أمالی الصدوق، ص 54.
[4] . أمالی الصدوق، ص54- 55 .
[5] . أمالی الصدوق، ص 58.
[6] . أمالی الصدوق، ص 59.
[7] . أمالی الصدوق، ص 59.
[8] . أمالی الصدوق، ص61.
[9] . أمالی الصدوق، ص 207- 209.
[10] . امالی الصدوق، ص48- 53 .
ارسال نظرات