آیت الله سبحانی:
دیدگاه سلفیها عامل دینگریزی است
خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت الله سبحانی گفت: کسانی که ظاهربین هستند آیات متشابه قرآن را حمل بر رؤیت خداوند میکنند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله جعفر سبحانی، از مراجع تقلید ظهر امروز در جلسه تفسیر سوره حدید در جمع روزه داران مدرسه حجتیه ابراز داشت: درباره «استواء بر عرش الهی» كه در فقره دوم آیه چهارم سوره حدید به آن اشاره شده است سلفی ها معتقدند خدا در عرش بر تختی نشسته و از سنگینی او آن تخت سر و صدا میکند.
وی افزود: کسانی که ظاهر بین هستند استوای بر عرش را به معنی نشستن میدانند كه اگر آیه را به این معنی بگیریم این قسمت از آیه با مابقی آن ناهمگون میشود و این از بلاغت قرآن به دور است.
این مدرس خارج فقه و اصول اظهار داشت: «ثم استوی علی العرش» سه نکته دارد که با بررسی آن اختلاف ما با وهابیها مشخص می شود. نخست معنای استوی، دوم فرق عرش با سریر و سوم بعد از آیات مشابه این آیه در قرآن چه مطالبی آمده است.
وی بیان داشت: استوی به معنی استقرار است. در قرآن هم استوی به این معنا استعمال شده است، در آنجا که می فرماید «کشتی نوح بر کوه جودی مستقر شد.» و در جای دیگری می فرماید «یاران پیامبر مانند گیاهانی هستند که از زمین بیرون می آیند و نازک و متزلزل هستند و بعد قدرت و استقرار پیدا می کند.»
آیت الله سبحانی تصریح کرد: پس معنای کلمه استوی نشستن نیست بلکه معنای جامعی دارد كه آن استقرار و توانایی اداره است.
وی اضافه کرد: در اشعار عرب و لغتنامه ها هم استوی به معنای نشستن نیست بلکه به معنی استقرار است.
این استاد برجسته حوزه علمیه قم درباره کلمه عرش یادآور شد: تفاوت عرش و سریر در این است که سریر در جایی استعمال می شود که نشستن در نظر باشد و در آیاتی از قرآن هم به همین شکل آمده است. اما جایی که بخواهد از قدرت صحبت کند از عرش استفاده می شود مثل این آیه که می فرماید «سلیمان پرسید کدام یک از شما می توانید عرش (بالقیس) را بیاورید»، در این جا منظور از عرش، تخت قدرت و سلطه است نه تخت نشستن و خوابیدن.
وی خاطر نشان کرد: در هر جا که «استوی علی العرش» استفاده شده، افعال خداوند بیان شده مثل سوره اعراف، یونس، رعد، که نشاندهنده حاکمیت و تدبیر امور از طرف خداوند است.
آیت الله سبحانی افزود: البته ممکن است معنای دیگری هم برای عرش گرفت که آن معنا مربوط به عالم ماوراست و آن هم تحت نظر خداوند است.
وی در پایان دیدگاه سلفی ها درمورد دین و خدا را موجب دین گریزی دانست و گفت: احمدبنحنبل معتقد است خدا بر سریر نشسته و دست و پا و گوش دارد، وقتی پا در جهنم می گذارد شعله های جهنم فوران میکند، اگر این معنا به یک اندیشمند غربی ارائه شود او در جواب می گوید من به این خدا اعتقاد نداشته باشم بهتر است./پ202
ارسال نظرات