توجیه ترور از بمب‌گذاری حرم مطهر رضوی شروع شد

به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، در پوشش خبری حوادث، تنها «رخداد» نیست که به مخاطب منتقل می‌شود. بلکه نحوهٔ روایت آن نیز نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری معنا دارد.انفجار حرم مطهر امام رضا(ع) در ۳۰ خرداد ۱۳۷۳ یکی از نمونه‌هایی است که در رسانه‌های غربی، در چارچوب‌های متفاوتی از امنیت، سیاست و ابهام بازنمایی شده است.بررسی این روایت‌ها نشان می‌دهد چگونه یک فاجعهٔ تروریستی می‌تواند در فرآیند خبررسانی، از بستر معنایی خود فاصله بگیرد و در قالب‌های دیگری تفسیر شود.

پاکسازی معنایی خبر در پوشش روایت بی‌طرف

خبرگزاری رویترز در پوشش انفجار حرم امام رضا(ع)، اگرچه به ابعاد انسانی حادثه و شمار قربانیان اشاره می‌کند، اما از همان ابتدا از تبدیل این رویداد به نمادی از خشونت علیه جامعهٔ شیعیان و حمله به یکی از مهم‌ترین اماکن مذهبی جهان اسلام خودداری می‌کند.در حالی که انفجار در حرمی رخ داده که برای میلیون‌ها شیعه جایگاه ویژه‌ای دارد، روایت رویترز بیش از آنکه بر اهمیت مذهبی و فرهنگی این مکان متمرکز باشد، آن را در قالب یک حادثهٔ امنیتی داخلی بازنمایی می‌کند.این خبرگزاری همچنین در پرداختن به عاملان حادثه، به جای برجسته کردن ابعاد تروریستی حمله، بر ابهام موجود تأکید می‌کند.رویترز گزارش مسئولیت‌پذیری منتسب به سازمان مجاهدین خلق را صرفاً در حد یک تماس تلفنی بازتاب می‌دهد و بدون پیگیری بیشتر یا بررسی سوابق این گروه در اقدامات خشونت‌آمیز، موضوع را در سطح یک ادعا نگه می‌دارد. چنین رویکردی می‌تواند به کاهش تمرکز مخاطب بر هویت عاملان و ماهیت سازمان‌یافتهٔ حمله منجر شود.در گزارش، انفجار صرفاً یک «بمب‌گذاری» توصیف می‌شود و خبری از تأکید بر مفاهیمی چون «حمله به مقدسات شیعیان»، «جنایت علیه زائران» یا «اقدام تروریستی علیه غیرنظامیان» نیست؛ تعابیری که رسانه‌های غربی در برخی رویدادهای مشابه در اروپا و آمریکا با بسامد زیاد به کار می‌برند.رویترز همچنین بخش قابل توجهی از گزارش را به توصیف خسارات فیزیکی و صحنه‌های پس از انفجار اختصاص می‌دهد. در نتیجه، مخاطب بیش از آنکه با ابعاد نمادین حمله آشنا شود، صرفاً با مجموعه‌ای از اطلاعات توصیفی دربارهٔ محل انفجار و میزان تخریب روبه‌رو می‌شود.