فراخوان دلنوشته در رثای ارتحال علامه حسن زاده + لینک

جامع معقول و منقول از بین ما رفت و یتیم شدیم

علامه نمرده است؛ این مائیم که مرده ایم

دلم تنگ صدایی است که نیست.

واقعا کسانی که علامه را می شناختند بسیار کم بودند بنده بین دوستان و اساتید پرسجو کردم همه می گفتند عارف بالله ولی خود آنها هم شناخت درستی از علامه نداشتند
باید کنگره ها و همایش هایی برای شناخت علامه حسن زاده برگزار شود و این شخصیت برجسته که رهبری فرمودند در هر زمان تاریخی به تعداد کم به وجود می آید شناخته شود
روح شاد و یادش گرامی

کاش جای علامه من مرده بودم

خدایش رحمت کند

ما که دورا دور ایشان را می شناختیم ولی توفیق دست بوسی ایشان را داشتیم خدا ایشان را رحمت کند به ایشان گفتیم برای ما دعا کند ایشان هم برای ما دعای خیر کرد
خدایش رحمت کند

مرحوم علامه اهل شعر و ادبیات بود
معروف است شخصی به نام رحمانی خدمت ایشان رسید و شعری گفت:
باز دلم آمده در پیچ و تاب ***انقلب ینقلب انقلاب
مرحوم علامه حسن زاده بلافاصله شعری در جواب ایشان گفت:
آملی از شعر تو رحمانیا *** افتخر یفتخر افتخار
خدا ایشان را رحمت کند

سالیان سال باید بگذرد تا حوزه همچون تویی تربیت کند

علامه بصیر، عالم عامل، سالک الی الله

آن مهر روزافروز تابانی که می‌شد
ما را به‌سوی علم و تقوا رهنُمون رفت

علامۀ اندیشمند و ذوفنون رفت
محبوب نیکومنظر مهتاب‌گون رفت

ای خفته در ایرا
ای دور از قم آرمیده
قم در رثای تو می سوزد
و هجر تو را می گرید.

او دل برده ز تو چنانکه هستی
تو برده دل خدای هستی

ما غمزده در دیار غربت سرگشته و مبتلا به دردت

مژده ای دل که شب هجر به پایان آمد**پیک روح القُدُس از جانب جانان آمد

زان دل آرا که دراین باغ وجودت آراست**جنّت ذات طلب کردی و خواهان آمد

جزخداوند نبوده ست در اندیشه تو**که جزای تو خداوند به احسان آمد

سنگِ زیرینِ رَحی بوده ای از گردشِ چرخ**عرصهء گردشِ تو روضه رضوان آمد

هرچه بُد مِحنت ایّام، زَبَدبود و برفت**هرچه باقیست همه منحتِ یزدان آمد

آنچه در مزرعِ دل تخم وفا کاشته ای**همه نور و همه حور و همه غلمان آمد

آفرین بر قلم صنع که لوح و قلمی**همه برهان همه عرفان همه قرآن آمد

چشمه آب حیاتست دهانی که از او**همه درس و همه بحث و همه تبیان آمد

تنِ خاکی به سوی خاک روانست ولی**دل عرشی به سوی عرش خرامان آمد

ای عزیزانِ من این نشئه دنیاوی را**به مَثَل اینکه چو زندان وچو زِهدان آمد

چو به گورم بسپردید نِشینید به سور**نه که در سوگ کسی باشد و نالان آمد

خویش را بهرِ اَبَد نیک بسازید به علم**عمل و علم دو سازنده انسان آمد

حمدُلِلّه که حَسَن تا زِ ندایِ خوشِ دوست**ارجعی را بشنیده ست غزلخوان آمد..
این اشعار علامه حسن زاده بهترین دلنوشته در مورد ایشان است

یاران چه غریبانه رفتند از این خانه هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه

چند عارف بزرگ را از دست دادیم،
آیات بهجت، ممدوحی، و آقای حکیمی،
جایشان را باید فضلای فعلی حوزه پر کنند.

رحمت الله علیه رحمه واسعه

خدایا کمک کن بار غم فراوان از دست دادن عزیزانمان را تحمل کنیم

حوزه یتیم شد حیف و صد افسوس

روحشون شاد یادشون گرامی

جهاد علمی و پژوهشی، تلاش تألیفی، سلوک روحانی، اخلاق الهی و محفل انس و بیانات شیرین و درس آموز ایشان الگویی جاودانه برای همه کسانی است که در راه علم و معرفت و سلوک ربانی گام می‌نهند و چشم به قله‌های آن می‌دوزند.

انشاءالله در جوار و قرب خداوند و همنشین انبیاء و اولیاء الله قرار گیرد و شفاعت اموات را بنماید و دعای خیرش برای زنده ها مورد قبول درگاه حق قرار گیرد

استادی کم‌نظیر که خامه پرمغزش آثار و برکات مکتوب و منقول زیادی به یادگار گذاشت. آثاری سنجیده و عمیق که گویای تحقیق و تدقیق مفصل و مطول او بود.

آن عبد صالح خدا و عالم پرهیزگار و پارسا در طول حیات طیبه و نورانی خود با عشق وافر به قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام همواره جامه علم و فقاهت در عرصه‌های گوناگون بر تن داشت گنجینه آثار و تالیفات ژرف و کم نظیر و نیز تربیت شاگردان مبرز و پرشمار ایشان ، میراث ارجمند و گرانبهایی برای طلاب حوزه های علمیه و دانشجویان دانشگاه‌های جهان اسلام است که می تواند قرن ها زنده و جاری بوده و تشنگان حقیقت و معرفت را سیراب سازد.

بالحق که ستاره ای از آسمان معرفت خاموش شد. بنده طلبه کوچک رحلت علامه حسن زاده آملی را به پیشگاه مقدس امام زمان تسلیت عرض می نمایم .

روحش قرین رحمت الهی . انسان وارسته و مبارکی بود. دشمن زیاد داشت . رحمت خدا به شیری که خوردی . یک انسان شیر پاک خورده.

گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت...

«رحلت مردان حق، از بند عالم رستن است

زین خراب‌آباد، بر محبوب خود پیوستن است

زندگی بر حق‌پرستان، در قفس مقدور نیست

کوچ از دار فنا، مثل قفس بشکستن است

هر که با معشوق هستی، بسته پیمانی درست

گفتن لبیک، خود پیوند الفت بستن است

دام‌ها گسترده شیطان در مسیر زندگی

هجرت از این غمسرا، از دام شیطان جستن است

مؤمن زیرک نیفتد، دام خناسان پست

نیک می‌بیند زمانه، فتنه‌ها آبستن است

با(فرائی)، پاکباز پیر گفتم: راز خویش

گفت: راه رستگاری، از منیت رستن است»

دلتنگ صدایی هستم که دیگر نیست
علامه منزل نو مبارک

ای عارف ربانی و حکیم صمدانی رفتی ز نزد ما/دیگر نداریم همچون عالمی مثل شما

رضوان خدای تعالی بر این علامه ی عالیقدر .
ای که وجودت همه علم وادب __عشق و صفا بوده ای و لطف رب __ زین همه یاران تو اهل تمیز __کیست بگوید که تو رفتی عزیز __ مرد خدا زنده کند مرگ را ___ زیر قدم له کند او ارگ را __ مرده منم کز ادب و عقل وفهم __مانده نصیبم نشده هیچ سهم __ ________________________________________________مظهر علم وادب و هر فنون __بحر کمالات و دیانت کنون __ سوی خداوند جلیل باز گشت __زندگی بهترش آغاز گشت __ غصه و اندوه برای من است __چون که کنون داده ام او را ز دست _

شعری در رثای علامه حسن زاده آملی:
داغى بزرگ بر دل دنیا گذاشتى
صبر زمانه را به تماشا گذاشتى

اى سرو سرفراز علوم اى حکیمِ جان
از خاک سر به دوش ثریّا گذاشتى

جاى تو نیست روى زمین اى بزرگ مرد
رفتى و پا به عالم بالا گذاشتى

در ساحل سپیده دم از شوق جام وصل
دستى به روى شانه دریا گذاشتى!

ناگاه زخم کوچ نفس‌گیر خویش را
در امتداد خاطره ها جا گذاشتى

آه اى طبیب خسته دلان با گلاب اشک
درد فراق را به دل ما گذاشتى

اى جان! حدیث حُسنِ حسن زاده ات کجاست؟
علامه! علم را به خودش وا گذاشتى؟!

عمرى نفس به شوق ولایت زدى و بس
یعنى قدم به راه تولا گذاشتى

بر حال ناب بندگیت غبطه مى‌خوریم
وقتى قرار با گل زهرا گذاشتى

ماه صفر به قصد سفر روضه خوان شدى
مرهم به قلب زینب کبرىٰ گذاشتى

پرواز تو به مقصد بیت الحسین(ع) بود
این اربعین به کرب و بلا پا گذاشتی

درود

ما را در این بیابان بلا تنها گذاشتی