مهر على علیه السلام

بــه حــق خـــداى جهــان آفریــــــن

جهــان‌دار یکتـــاى جـــان آفریــــــن

به ختـــم رســـل اشــــــرف انبیـــــا

کـــه بالـــَد به او مسنــــــد اصطفـــا

به شـــــاه ولایـــــت علــــــىّ ولـــىّ

وصـــىّ و پســـرعـــمّ و صهر نـبىّ

امـــام مبیـــــن سَـــــروَر اولیـــــــــا

جهـــان فضــایل أبــوالأوصیـــــــــا

نَمـــود درخشـــــان عـــــدل خـــــدا

ظهـــور جمـــــــال ازل، مرتضـــى

به زهــــــراى مرضیـــه خیــرالنسا

سپهـــر ادب شمـــس بـــرج حیــــــا

بـــه حــــــقّ امــــــام دوم، مجتبـــى

نهــــــال برومنــــــد بـــاغ صفــــــا

به ســـالار و ســـردار اهــــــل اَبـــا

شهیـــد بخــــون خفتــــــه‌ی کربـــلا

بــــه سجّـــاد مصبـــــاح راه ســـداد

ولـــــىّ خداونــــــد زیــــــن عـــــباد

به بـــاقر کـــه از عـزّت و احتـــرام

پیمبـــــر فرستـــــاد او را ســـــــلام

به صـــادق کـــه انـــواردیــــن خـدا

زسعیــــــش بتابیــــد بـــر ماســـــوا

به موســى بن جعفر مه عزّ و جـــاه

عـــزیز خـــدا رهبـــــر دیــــــن پناه

بـــه حـــقّ علـىّ بن موســـى الرّضا

مـــلاذ امــــــم مفخــــــــــر اولیــــــا

به قطــــب ســــداد و سپهــــر رشاد

محمّــــــد امــــام تقّــــــىّ جــــــــواد

به هم‌نــــام و هم‌کنیــــه‌ی مرتضــى

علــــــىّ نقـــــــى ســـــــیّدِ مقتــــــدا

امام دهـــــم رهبر شیــــخ و شــــاب

 جهــــان کــــرم میــر عالى جنـــاب

به مَولـــى الوَرى حضرت عسکـرى

مه چــــرخ ایمـــان و دین پـــرورى

به صاحــــب زمــان مهدى منتظــر

امیــــد اُمــــم فاتــــح بحــــر و بـــر

بــه قــرآن، کتــــاب کریــــم خـــــدا

بــه شــــرع قوى پایــــه‌ی مصطفى

بــه شــــب زنده‌داران پاکیزه جـــان

بــه آه یتـــیمــــــان بـــــى‌خانمـــــان

بــه عرش و به کرسى و قدّوسیـــان

بــه جبـــریل و میکــال و کرّوبیـــان

کـه حبّ علــــى هر کــه دارد به دل

نگـــردد به صحراىِ محشـــر خجل

نبینــــد به جــــز لطــــف پروردگار

نگیــــرد به جــــز رتبــه و اعتبـــار

هر آن کس به دل مهر حـیدر بکِشت

مکــــان مى‌گــــزیند به بـــاغ بهشت

ز مـــهر علـــى مــادرم شیـــــر داد

بر آنــم پـــــدر خـــطّ و تدبــــیر داد

بــه تن از وَلاى على جوشـــن است

بــه نــور ولایـت دلم روشـــن است

زحبّ علــى هر چه گویم کـــم است

یک از بى‌شمـار و نَمى از یَـــم است

بود حـــبّ او اصل هر فیض و سود

چه خوش گفت آن کوبه تازى سرود

بحــــبّ علـــــى تــــزولُ الشکــــوک

و تــزکوا النفــوس وَتصفـــوا الثمار

فَمهمــــــــا رایــــــت محبّــــــاً لــــه

فثــــمّ الذکــــــاء و ثـــــمّ الفخـــــــار

ومهمــــــا رایـــــــت عــــــدوّاً لــــه

ففـــــى اصــــله نســـــب مستعــــار

فــــلا تــــــعزلوهُ علـــــى فِعــــــــــله

فحیطــــــان دار ابــــــیه قصـــــــار

هــلا «لطفیــا» گــــو بصــوت جلى

علـــى یا علـــى یا علـــى یا علـــــى