از مصیبت تا اراده جمعی ایستادگی

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، حضورم در اجتماعات مردمی پس از شهادت رهبر جاودانه ایران  آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای تجربه‌ای بود که درونی‌ترین لایه‌های روح و اندیشه‌ام را دگرگون کرد. آنچه در میان مردم دیدم نه صرفاً اندوه، بلکه جوشش خشم مقدس و اراده‌ای جمعی برای ایستادگی بود؛ ملتی که سوگ خود را به شعله‌ای از مقاومت بدل ساخت.

در آن لحظه‌ها، ایران به یک پیکر واحد تبدیل شده بود؛ قلب‌ها با ریتمی واحد می‌تپیدند، صداها با فریادی واحد به آسمان بر می‌خاستند. این «مای جمعی» که زایش دوباره‌ی هویت ملی است  همه‌ی فواصل و تفاوت‌ها را در خود فرو برده بود. مردم نه تنها عزادار یک رهبر، بلکه مدافع یک آرمان بودند؛ آرمانی که اکنون در خون، ایمان و عزم آنان ریشه دوانده است.

این اجتماعات، شوک و بهت ناشی از بزرگ‌ترین فقدان تاریخی را به فرصت بدل کردند؛ فرصتی برای خودآگاهی ملی و بازتولید معنای مقاومت. مردمی که شاید در آغاز در پی سوگواری بودند، اکنون به سربازانی بدل شده‌اند در میدان دفاع از تمامیت ایران. آنان دریافته‌اند که در جهانی پر از فتنه، تنها انتقامِ عزت‌مند و دفاعِ آگاهانه است که می‌تواند مرهمی بر زخم‌ها باشد.

از نگاه یک دانشگاهی، این لحظه‌ی اجتماعی را باید نقطه‌ی عطفی در روان‌جمعی ایرانی دانست؛ جایی که «مصیبت» به سرچشمه‌ی «قدرت» و اندوه به زبان همبستگی تبدیل گشت. این روحِ تازه، به گمان من، آغازگر فصل نوینی است در تاریخ ایران فصلی که در آن آگاهی و احساس در یک مسیر واحد حرکت می‌کنند: راه مقاومت، راه ادامه‌ی ایران.

دکتر راضیه زارعی عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بین المللی علامه عسکری