رهبری آیت الله خامنه ای و شتاب اسلام سیاسی

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، ظهور اسلام سیاسی، نمایان شدن جنبش های شیعی و سنی در منطقه غرب آسیا، در دوره رهبرانی همچون سید قطب در مصر، ابوالاعلی المودودی در پاکستان و روح الله خمینی در ایران به وقوع پیوست. 

رهبران اسلام سیاسی، زبان مبارزه و شهادت را به زبان غالب منطقه غرب آسیا تبدیل کرده و به اشکال متفاوتی این گفتمان را در سراسر منطقه پی ریزی کردند و روح الله خمینی «ولایت فقیه» را وجه تمایزِ اسلامِ سیاسی تشیع با دیگر اشکال اسلام سیاسی ترسیم کرد.

مبارزه با «اشکال تحقیرآمیز مواجهه غرب با جهان اسلام»، «استقلال طلبی و استعمارزدایی» و «مقاومت در برابر سلطه بیگانه بر سرزمین اسلام» و در نهایت «بازگشت پرشکوه تمدن اسلامی»، نقاط مشترکیست که رهبران اسلام سیاسی در منطقه را به یکدیگر پیوند می دهد.

اسلام سیاسی در دوره متاخر رهبران جدیدی را تجربه کرده است. «حسین الحوثی» در یمن، «محمدباقر صدر» در عراق، «سید عباس موسوی و سید حسن نصرالله» در لبنان، شیخ «احمد یاسین و عبدالعزیز رنتیسی و اسماعیل هنیه و یحیی سنوار» در فلسطین و در نهایت «سید علی خامنه ای» در ایران رهبران متاخر اسلام سیاسی هستند.

آیت الله شهید امام خامنه ای در این دوره توانست آرمان های اسلام سیاسی را در ابعادی فرامنطقه ای برای جوانان در آمریکای شمالی و اروپای غربی طرح کرده و «مبارزه» آنها را در کنار مبارزه جوانان در منطقه ترسیم و جنبش جوانان مبارز در جهان را در جغرافیای مقاومت قرار دهد. 

اسلام سیاسی منطقه، به ویژه هنگامی که در چهره انقلاب اسلامی ایران نگریسته شود، و وقتی در کنار چرخش مسیحیت پروتستان از «سیاست انطباق به سیاست طرد مدرنیته» در امریکای شمالی و جنوبی از یک سو و  آسیا و اروپای شرقی از سوی دیگر قرار گیرد، و همچنین وقتی در کنار حیات مجدد مسیحیت ارتدکس در روسیه دیده شود، به بخشی از خیزش «دین سیاسی» و گسترش «دینداری های مبارزه جویانه» در جهان تبدیل می شود.

اسلام سیاسی که هم اکنون به دین و دینداری سیاسی متصل شده است، توانسته است «موج سکولاریزاسیون» را معکوس ساخته و «افول تدریجی آن» در جهان را، به «افول شتابان» تبدیل سازد.

دکتر رضا ملایی عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی