۲۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۴:۲۰
کد خبر: ۸۰۹۳۷۰
یادداشت؛

آیتی در پی آیتی دیگر…

آیتی در پی آیتی دیگر…
امروز، پس از غروب خونین آن آیت بزرگ الهی، هدایت امت به دست آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای افتاد. بدین امید که این آیت الهی نیز، همچون پدر شهید، نورانی و هدایت‌گرش و همچون خمینی کبیر، هادی بزرگ ملت باشد و ورق تازه‌ای از سربلندی ایران عزیز را رقم بزند.

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، در میان گنجینه واژگان قرآن کریم، واژه «آیه» از فراوانی و جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. این واژه در لغت به معنای «نشانه» است و هنگامی که به ذات اقدس الاهی نسبت داده می‌شود، مفهوم «نشانه خداوند» را تداعی می‌کند. از این رو، چنین استنباط می‌شود که اگر در پی شناخت و یافتن خداوند هستیم، راهی جز جست‌وجو و تأمل در نشانه‌های او نداریم.

خداوند نه محدود است و نه جوهره‌ای مادی دارد؛ از این‌رو، درک و شناخت حقیقی او از ظرفیت فهم و احاطه بشری خارج است. بنابراین، بشر باید او را تنها از طریق آثار و نشانه‌هایش جستجو کند. گاهی این نشانه‌ها در طبیعت تجلی می‌یابند و با دقت در نظم، فواید و عظمتِ پدیده‌ها، به عظمتِ خالقِ این آثار پی می‌بریم؛ و گاهی آیات و نشانه‌های روشنِ او در میان مردمانی است که در میان ما زندگی می‌کنند.

پیامبران الهی، رسولان حق و پیشوایان هدایت، خود از «آیات عظیم الهی» هستند؛ همان‌گونه که در زیارت‌نامه امام موسی بن جعفر (علیهماالسلام) از آن حضرت با وصف «آیت عظمای خداوند» یاد شده است (السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْآیَةُ الْعُظْمَی). همچنین امیرمؤمنان علی (علیه‌السلام) نیز بزرگترین آیت خداوند بود؛ به‌گونه‌ای که ذره‌ذره زندگی و لحظه‌به‌لحظه عمر او، سراسر هدایت‌گری بود. هرکس به او و زندگی‌اش می‌نگریست، به یاد خدا می‌افتاد؛ خالق آن مرد بزرگ را می‌ستود و در برابر خدای علی (ع) خاضع و فروتن می‌شد:

به علی شناختم من، به خدا قسم خدا را

امروز نیز عالمان بزرگ و مردان پاکباخته که شمع وجودشان، چراغِ روشنایی در تاریکی‌هاست و با سخن و سیره‌ی خویش، مردم را به سوی خدا دعوت می‌کنند، «آیت‌الله» شمرده می‌شوند. آنان ستارگان هدایت در دنیایِ ظلمانیِ ظلم و نابرابریِ امروزند. یکی از آیات الهی در عصر ما (پس از آیت‌الله امام خمینی رضوان‌الله تعالی علیه)، «آیت‌الله شهید سید علی خامنه‌ای قدس سره الشریف» است.

او که از جوانی، سراسر زندگی‌اش را در مسیر هدایت بندگان خدا سپری کرد و همواره وجود خویش را وقف مردم نمود و در دوران رهبریِ سی‌وهفت‌ساله‌اش، ملت ایران را به عظمت، شکوه، نستوهی و ستم‌ناپذیریِ کم‌نظیری رساند، یکی از بزرگترین نشانه‌های خداوند در عصر ماست. آن شهید بزرگوار که از شاگردانِ برجسته و دست‌پروردگانِ آیتِ بزرگی دیگر در عصر ما، یعنی امام خمینی (قدس سره) بود، خود به آیتی بزرگی دیگر تبدیل شد.

زندگی سراسر معنویت، فضیلت و خدمتش، هر انسان حق‌جویی را به سوی خدای حکیم و علیم راهنمایی می‌کند. امامین انقلاب نه تنها خود آیتی الاهی بودند، بلکه چنان تأثیری در ایران از خود به جای گذاشتند و چنان نیروهای کارآمد و مؤمنی پرورش دادند که این سرزمین، پر از آیات روشن الاهی گردید (فِیهِ آیاتٌ بَیِّنات).

و امروز، پس از غروب خونین آن آیت بزرگ الهی، هدایت امت به دست آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای افتاد. بدین امید که این آیت الهی نیز، همچون پدر شهید، نورانی و هدایت‌گرش و همچون خمینی کبیر، هادی بزرگ ملت باشد و ورق تازه‌ای از سربلندی ایران عزیز را رقم بزند.

چهارشنبه، بیستم اسفند ۱۴۰۴ ،برابر با بیست و یکم ماه رمضان

سعید داودی، عضو شورای عالی دانشنامه زن مسلمان پژوهشگاه مطالعات اسلامی جامعه الزهرا سلام‌الله‌علیهاسمانه انیسی، دکترای تاریخ اسلام جامعه الزهرا

ارسال نظرات