تداوم راه شهدا؛ تضمین بقای انقلاب
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، در پیام نوروزی رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای (مدظلهالعالی)، نام شهیدان و یاد آنها به عنوان یک ستون اصلی و محوری در تمامی سطوح بیانات حضور دارد. از مرور سه جنگ تحمیلی گرفته تا شهادت رهبر عظیمالقدر انقلاب و نونهالان میناب، همگی نشاندهنده این واقعیت است که «شهادت» تنها یک حادثه تاریخی نیست، بلکه یک «مکتب زنده» و «راهی روشن» برای اداره کشور است. در این یادداشت، به بررسی اهمیت تداوم راه شهدا، نگاه عرفانی به شهادت و وظیفه ما در پاسداشت این میراث عظیم میپردازیم.
شهادت؛ سفر آسمانی، نه پایان کار
رهبر معظم انقلاب در وصف شهادت رهبر عظیمالقدر انقلاب، تصویری بسیار زیبا و عرفانی ترسیم کردند. ایشان فرمودند: «پدر مهربان امت، رهبر عظیمالقدرمان... در حالیکه با اشتیاق فراوان در رأس قافلهای از شهیدان در سفری آسمانی بسوی جایگاهی میشتافت که برایش در سایه رحمت الهی و قرب انوار طیّبه و در عِداد صدیقین و شهداء در نظر گرفته شده بود...»
این نگاه، شهادت را به عنوان یک مرگ و پایان، بلکه به عنوان یک «سفر» و «آغاز» معرفی میکند. در مکتب رهبری، شهیدان مرده نیستند؛ آنها زندهتر از ما هستند و در جایگاهی نزدیک به خداوند مشغول زندگی ابدی هستند. این دیدگاه، به خانوادههای شهدا و ملت ایران آرامش میدهد که عزیزانشان از دست نرفتهاند، بلکه به مقام والایی رسیدهاند که آرزوی همه مؤمنان است. این نگاه عرفانی به شهادت، پشتوانه معنوی بزرگی برای جامعه است که درد فقدان را با شوق دیدار مجدد در مسیر حق معنا میکند.
رهبر معظم انقلاب در اشاره به شهدای جنگ سوم، فرمودند: «شهداء دیگر این جنگ از جمله نونهالان مدرسه شجره طیبه میناب و ستارگان دلیر و مظلوم ناوشکن دنا و فرماندهان و رزمندگان شهید... و سائر آحاد ملت از خردسال و بزرگسال هم که در کاروانی از جنس نور از مقابل ما عبور کردند را با حسرت فراوان بدرقه نمودیم.»
تعبیر «کاروانی از جنس نور»، عمق بصیرت رهبری را نشان میدهد. ایشان شهدا را نه به عنوان قربانیان جنگ، بلکه به عنوان منابع نور و هدایت میبینند. این کاروان شامل فرماندهان بزرگ، سربازان گمنام، نونهالان میناب و دریاداران دنا است. این تنوع نشان میدهد که در مکتب انقلاب، همه، فارغ از سن و مقام، میتوانند قهرمان و شهید شوند. تداوم راه شهدا یعنی اینکه ما باید سعی کنیم از این «نور» بهرهمند شویم و مسیر زندگی خود را با مسیر این عزیزان همسو کنیم.
شهادت، ضامن امنیت و اقتدار
یکی از مهمترین درسهایی که از مرور وقایع سال ۱۴۰۴ در پیام نوروزی گرفته میشود، این است که امنیت و اقتدار امروز ایران، مدیون خون شهیدان است. رهبر انقلاب فرمودند که دشمن با شهادت رأس نظام و فرماندهان، گمان میکرد میتواند ترس و یأس ایجاد کند، اما مردم با الهام از راه شهیدان، خط دفاعی گستردهای تشکیل دادند.
بنابراین، تداوم راه شهدا به معنای حفظ امنیت کشور است. اگر ما راه شهدا را رها کنیم و به سمت مادیگرایی و غربگرایی برویم، همانطور که رهبر انقلاب هشدار دادند، دشمن به اهدافش خواهد رسید. اما اگر در مسیر شهدا باقی بمانیم، دشمن هرگز نمیتواند به ما آسیبی برساند. شهادت، دیوار آهنینی است که دور کشور کشیده شده است.
رهبر معظم انقلاب در بخشهای مختلف پیام، توصیههایی برای عمل در قبال شهدا داشتند. ایشان توصیه کردند که دید و بازدیدهای نوروزی با تکریم شهداء آغاز شود و دعای رهبر شهید و سایر شهداء بدرقه راه نوعروسان و نودامادها باشد. این توصیهها نشان میدهد که بهترین راه پاسداشت شهدا، «عمل» است.
ما نباید فقط از شهدا تعریف کنیم؛ بلکه باید سبک زندگی، اخلاق، و ایستادگی آنها را در خودمان زنده کنیم. وقتی یک جوان در زندگی مشترک خود، دعای یک شهید را همراه خود میداند، یعنی راه شهید را ادامه میدهد. وقتی مردم در محله خود، یاد شهید آن محله را زنده نگه میدارند، یعنی راه شهید را ادامه میدهند. تداوم راه شهدا، یک شعار نیست؛ بلکه باید در رفتار روزمره، در معیشت، در اخلاق اجتماعی و در سیاست خارجی نمود یابد.
شکر نعمت شهادت
رهبر معظم انقلاب در بخشهای دیگری از پیام (که در یادداشتهای قبل اشاره شد) بر اهمیت شکر نعمت تأکید داشتند. شهادت رهبران و فرماندهان، اگرچه در ظاهر یک مصیبت است، اما در باطن، نعمتی بزرگ برای جامعه است که باعث بیداری و وحدت میشود. شکر این نعمت، تداوم راه آنهاست. اگر ما شاکر این نعمت باشیم، ریشههای آن استوارتر میشود و برکات بیشتری به ما میرسد.
این بدان معناست که هرگز نباید اجازه دهیم خون شهدا هدر برود. هر گونه عقبنشینی از اصول انقلاب، هر گونه سازش با دشمن در برابر حقوق ملت، و هر گونه فساد اداری و اقتصادی، بیاحترامی به خون شهیدان است. تداوم راه شهدا یعنی پاکدستی، ایستادگی در برابر ظلم، و خدمت بیمنت به مردم.
درس یازدهم از پیام نوروزی رهبر معظم انقلاب، درس «زنده نگه داشتن مکتب شهادت» است. ایشان به ما آموختند که شهدا مرده نیستند، بلکه در کاروانی از جنس نور در حال حرکت هستند و ما باید تلاش کنیم از این نور استفاده کنیم. امنیت و اقتدار ایران، مدیون خون این عزیزان است و تداوم این امنیت، در گرو تداوم راه آنهاست. وظیفه ما در قبال شهدا، تنها گریه و عزاداری نیست، بلکه عمل صالح، دعا، و پیروی از سبک زندگی آنهاست. اگر میخواهیم سال ۱۴۰۵ را با پیروزی و گشایش پشت سر بگذاریم، باید پیمان ببندیم که راه شهدا، به ویژه رهبر شهید و شهدای امنیت و دفاع مقدس، را با قدرت ادامه دهیم و اجازه ندهیم دشمن با توطئههای خود، این راه مقدس را کج کند.