۱۱ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۵
کد خبر: ۸۱۰۹۸۷
یادداشت روز؛

سیره پیامبر اکرم در مدیریت نبرد (رجز خوانی و استفاده از اشعارحماسی)

سیره پیامبر اکرم در مدیریت نبرد (رجز خوانی و استفاده از اشعارحماسی)
درجنگ های صدر اسلام یکی از ابزار تاثیر گذار برای بالابردن روحیه سلحشوری و حضور مسلمین در میدان جهاد استفاده از اشعار حماسی توسط افراد بلیغ ، سخنور و شجاع بود.

به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، رجز خوانی، انتخاب اسامی رمز عملیات و خواندن دسته جمعی اشعار حماسی یکی از تاکتیک‌های جنگی روانی پیامبر (ص) برای ایجاد همبستگی، وحدت مجاهدین و تضعیف روحیه دشمن بشمار می آمد.

در جریان جنگهای احد،خندق و موته مسلمانان اشعار کفار را با شعر حماسی و رجز خوانی پاسخ می دادند و بدین وسیله منطق قوی و عالی خود را تبیین می کردند.

در جریان جنگ جمل « حکیم بن مناف » باخواندن اشعاری حماسی روح تازه ای در کالبد یاران امام علی - علیه السلام - می دمید.

امام علی - علیه السلام - در جنگ جمل جهت تقویت نیروی خود از شعار «یا منصور امت » و یا شعار «حم لاینصرون » که هر دو از ابتکارات جنگی پیامبر - صلی الله علیه وآله - علیه مشرکین بود، استفاده نمودند. بهره گیری از این شعارها و رجزها  درتزلزل روحیه دشمن تاثیر داشت. زیرا یادآور خاطره نبرد مسلمانان با مشرکین بود.

حضرت امام صادق - علیه السلام - طی حدیثی مفصل می فرمایند:

شعارنا «یامحمد یامحمد» و شعارنا یوم بدر «یانصرالله اقترب » و شعارالمسلمین یوم احد «یانصرالله اقترب » و یوم بنی نضیر «یا روح القدوس ارح » و یوم بنی قینقاع «یاربنا لایغلبنک »، و یوم الطائف «یارضوان » و شعار یوم حنین «یابنی عبدالله یابنی عبدالله » ویوم الاحزاب «حم لایبصرون » و یوم بنی قریظه «یاسلام اسلمهم » و یوم المریسیع و هو یوم بنی المصطلق «الاالی الله الامر» ویوم الحدیبیه «الا لعنة الله علی الظالمین » و یوم خیبر و هو یوم القموص «یاعلی آتهم من عل » و یوم الفتح «نحن عبادالله حقا حقا» و یوم تبوک «یا احد یا صمد» و یوم بنی الملوح «امت امت » و یوم صفین «یانصرالله » و شعارالحسین «یامحمد» و شعارنا «یامحمد»

این اذکار بخشی از عملیات روانی سپاه اسلام در بهم زدن تمرکز کفار و تضعیف روحیه آنها و سبب قوت قلب مومنین بود

توجه به سرودهای حماسی بلحاظ محتوا و سبک اجرای آنها تأثیر بسزایی در بالا بردن روحیه سلحشوری مردم و ایجاد امید در جامعه در وقت جهاد و جنگ دارد

الکافی،ج۵,ص۴۷

مهدی موری

ارسال نظرات