چله خیابان
به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، میگویند هر کاری را که چهل شب انجام دهی، آن کار به عادت تبدیل میشود و بخشی از تو میشود! شاید بههمین دلیل است مردم برای نذر خود چله میگیرند؛ خواه زیارت عاشورا، خواه زیارت امین الله، خواه دعای عهد.
در تفکرات دینی و اجتماعی، عدد ۴۰ مقدس است؛ عددی که مسیر را کامل میکند، دل را صیقل میدهد و آدمی را از مرحلهای به مرحلهای دیگر میبرد.
حالا چهل شب گذشته بود؛ چهل شبی که مردم در آنها مبعوث شده بودند؛ ۴۰ شب است که دعای استغاثه به امام زمان میخوانند... این چله درحالی است که خداوند آنها را در معرض انواعی از امتحانات از آب و هوا و جنگ میدانی گرفته تا عملیات روانی قرار داده است.
مردم با خیابان خو گرفتند به طوری که در شب چهل و یکم بعثت، خطاب به عده ای گفتم اگر جنگ تمام شود چه میکنید؟
یکی با لبخندی گفت: «یک سال جشن میگیریم. همینجا… توی خیابان.»
دیگری گفت: «تا ظهور ادامه میدیم…»
البته شاید شوخی میکردند اما من جدی پرسش را مطرح کرده بودم ... چراکه بر طبق محاسبات عقلانیام، میبایست جمعیت کمتر و کمتر و کمتر میشدند؛ بنابر دلایلی مثل تمام شدن تعطیلات، زمزمه هایی از آتشبس و درگیری های لبنان... اما مشاهدات میدانیام گواه بر این بود که مردم حتی از ۴۰ شب قبل هم بیشتر شدند!
شاید اینجا بود که تأثیر عزای از جنس حسین علیه السلام را درک کردم... . فقدان رهبری، آن ذبح عظیم، جنس غمش مبعوث کننده بود؛ غمی توقف ناپذیر و زنده کنندهی دلها ... .
مرضیه کاظمی دانشجوی دکتری فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم(ع)