روایت همدلی جهادگران حوزوی همدان در جنگ رمضان + فیلم

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، جنگ، تنها صدای انفجار و آوار نیست؛ جنگ، آزمون انسان‌هاست. روزهایی که اضطراب بر چهره شهرها سایه می‌اندازد و مردم میان بیم و امید، به دنبال روزنه‌ای برای آرامش می‌گردند، آنچه بیش از هر چیز معنا پیدا می‌کند، حضور انسان‌هایی است که بی‌ادعا، بار بخشی از رنج جامعه را بر دوش می‌کشند. در چنین روزهایی، طلاب جهادگر استان همدان، بار دیگر نشان دادند که حوزه تنها محل درس و بحث نیست؛ بلکه سنگری برای دفاع از مردم و تکیه‌گاهی برای روزهای سخت جامعه است.

در بحبوحه جنگ رمضان، هنگامی که برخی مناطق کشور با آسیب‌های ناشی از حملات دشمن مواجه شدند و خانواده‌های زیادی روزهای تلخی را پشت سر گذاشتند، گروهی از طلاب جهادی همدان، بی‌آنکه منتظر بخشنامه یا دستور رسمی بمانند، راهی میدان شدند. آنان لباس خدمت پوشیدند تا در کنار مردم باشند؛ مردمی که خانه‌هایشان آسیب دیده، دل‌هایشان نگران و نگاهشان چشم‌انتظار همدلی بود.

طلاب جهادگر، از همان نخستین ساعات، فعالیت خود را در بخش‌های مختلف آغاز کردند؛ از کمک به بازسازی اماکن آسیب‌دیده و پاکسازی خرابی‌ها گرفته تا رسیدگی به نیازهای خانواده‌ها، دلجویی از کودکان و همراهی با سالمندان. آنان آمده بودند تا ثابت کنند روحانیت، در روزهای دشوار، نه تماشاگر صحنه بلکه همراه مردم است.

در میان این جهادگران، روحانی جوانی با دستانی خاک‌آلود، در حالی که شیشه‌های شکسته ساختمانی را جمع‌آوری می‌کرد، سخنانی گفت که بازتابی از واقعیت این روزهای منطقه بود. او خطاب به کسانی که سال‌ها شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» سر می‌دادند، گفت: «بسم‌الله؛ اینجا اداره بهزیستی است. نه خبری از مردم غزه است و نه لبنانی‌ها. اینجا فرزندان همین سرزمین‌اند که امروز نیاز به کمک دارند. بیایید و مسئولیت بپذیرید.»

او با اشاره به نگاه راهبردی رهبر شهید انقلاب تأکید کرد که اگر جریان مقاومت در منطقه شکل نمی‌گرفت و در برابر تهدیدها ایستادگی نمی‌شد، امروز امنیت شهرهای ایران نیز در معرض خطر مستقیم قرار داشت. سخنی که شاید سال‌ها برای برخی تنها یک تحلیل سیاسی به نظر می‌رسید، امروز در میان شیشه‌های شکسته و دیوارهای ترک‌خورده، معنایی عینی پیدا کرده است.

روحانی دیگری که در حال مرمت بخشی از ساختمان آسیب‌دیده اداره بهزیستی شمیرانات بود، با نگاهی اندوهگین اما امیدوار گفت: بعضی‌ها سال‌ها می‌پرسیدند چرا در سوریه و عراق حضور داریم؛ اما اگر آن روز جلوی نااهلان گرفته نمی‌شد، امروز ناامنی به قلب شهرهای ما می‌رسید. حالا می‌بینیم که دشمن، امنیت و آرامش مردم را هدف گرفته است.

او در ادامه، با اشاره به تجربه تلخ اعتماد به آمریکا و وعده‌های قدرت‌های غربی، تأکید کرد که حوادث اخیر نشان داد تکیه بر دشمن، جز خسارت و بی‌ثباتی ثمری ندارد. با این حال، این روحانی جوان معتقد بود در دل همین تلخی‌ها، جلوه‌هایی از لطف الهی و همبستگی اجتماعی نیز دیده می‌شود؛ همان صحنه‌هایی که مردم، فارغ از اختلاف‌نظرها، کنار یکدیگر می‌ایستند و برای کمک به هم دست به کار می‌شوند.

واقعیت این است که جنگ، چهره حقیقی بسیاری از انسان‌ها و جریان‌ها را آشکار می‌کند. در روزگار آسایش، سخن گفتن از مردم‌دوستی و حمایت از جامعه آسان است؛ اما هنگامی که خطر از راه می‌رسد، این میدان عمل است که صداقت شعارها را می‌سنجد. طلاب جهادگر همدان، در این روزها تلاش کردند به جای سخنرانی و شعار، با حضور عملی در صحنه، سهم خود را در کاهش آلام مردم ادا کنند.

آنچه این حضور را متفاوت می‌کند، تنها خدمات عمرانی یا امدادی نیست؛ بلکه روحیه‌ای است که در پس این فعالیت‌ها جریان دارد. بسیاری از این طلاب، خود زندگی ساده‌ای دارند و امکانات محدودی در اختیارشان است، اما با همان بضاعت اندک، برای خدمت پیشقدم شدند. برخی چند شبانه‌روز از خانواده‌هایشان دور ماندند تا در مناطق آسیب‌دیده فعالیت کنند؛ برخی دیگر، حجره و درس را موقتاً کنار گذاشتند تا در کنار نیروهای مردمی و گروه‌های جهادی، باری از دوش مردم بردارند.

در این میان، حضور روحانیون در کنار اقشار مختلف مردم، پیامی روشن نیز داشت؛ اینکه حوزه علمیه، خود را جدا از دردهای جامعه نمی‌داند. سال‌هاست که جریان‌های رسانه‌ای معاند تلاش می‌کنند تصویری منزوی و دور از مردم از روحانیت ارائه دهند، اما چنین صحنه‌هایی نشان می‌دهد که بدنه مؤمن و انقلابی حوزه، همچنان خود را موظف به حضور در متن جامعه می‌داند.

جهادگران حوزوی همدان، در روزهای جنگ رمضان، تنها به بازسازی ساختمان‌ها نپرداختند؛ بلکه تلاش کردند امید را نیز بازسازی کنند. در میان کودکان مضطرب، خانواده‌های نگران و مردمی که روزهای سختی را تجربه کرده‌اند، گاهی یک گفت‌وگو، یک لبخند و یک همراهی صادقانه، ارزشی فراتر از هر کمک مادی دارد.

امروز، جامعه بیش از هر زمان دیگری نیازمند همبستگی و مسئولیت‌پذیری است. دشمنان این سرزمین، تنها زیرساخت‌ها را هدف قرار نمی‌دهند؛ بلکه می‌کوشند روح امید و اعتماد اجتماعی را تضعیف کنند. در چنین شرایطی، هر حرکت مردمی و هر اقدام جهادی، بخشی از پازل مقاومت ملی به شمار می‌آید.

جنگ رمضان، بار دیگر نشان داد امنیت، مفهومی انتزاعی و شعاری نیست؛ امنیت، حاصل مجاهدت انسان‌هایی است که گاه کیلومترها دورتر از خانه و شهر خود، برای آرامش مردم ایستادگی می‌کنند. همان‌گونه که مدافعان حرم روزی در برابر موج تروریسم ایستادند تا آتش ناامنی به ایران نرسد، امروز نیز نیروهای جهادی و مردمی، در میدان خدمت، ادامه‌دهنده همان مسیر هستند؛ مسیری که محور آن، دفاع از کرامت انسان و آرامش جامعه است.

شاید مهم‌ترین دستاورد این روزها، شکل‌گیری دوباره حس همدلی در میان مردم باشد. روزهایی که بسیاری از مرزبندی‌های سیاسی و اختلاف‌نظرهای روزمره رنگ می‌بازد و آنچه باقی می‌ماند، انسانیت و مسئولیت مشترک در قبال وطن است. در چنین فضایی، حضور طلاب جهادگر همدان، تصویری روشن از روحیه‌ای بود که انقلاب اسلامی بر آن تأکید داشته است؛ روحیه‌ای مبتنی بر خدمت، ایثار و حضور در کنار مردم.

اکنون که گرد و غبار بسیاری از حوادث فرو نشسته، آنچه در ذهن مردم باقی می‌ماند، فقط تصویر خرابی‌ها نیست؛ بلکه چهره کسانی است که در سخت‌ترین لحظات، کنارشان ایستادند. طلاب جهادگر همدان نیز یکی از همین تصویرهای ماندگارند؛ جوانانی که از حجره تا میدان آمدند تا نشان دهند لباس روحانیت، همچنان لباس خدمت به مردم و دفاع از حقیقت است.