منتقم عاشورا در مکتب حقیقت

به گزارش سرویس پیشخوان خبرگزاری رسا، حجت الاسلام جواد محدثی در یادداشت جدید خود در نشریه پتجره با عنوان «در مکتب حقیقت منتقم عاشورا کیست» به بیان حقیقت منقم عاشورا پرداخته است.

گرچه در سال 66 هجری، «مختار» به خونخواهی شهدای کربلا قیام کرد و از قاتلان امام حسین (علیه‎السلام) انتقام گرفت و جنایتکارانی همچون عمر سعد، ابن زیاد، شمر، خولی، سنان، حرمله و... را به کیفر رساند، ولی... آیا می‎توان گفت تقاص و انتقام خون امام حسین (علیه‎السلام) گرفته شد؟
به تعبیر کسی: «مختار، انتقام پیکر حسین شهید را گرفت، ولی انتقام فکر و ایده او هنوز گرفته نشده است.»
توضیح این‎که:
در عاشورا، تنها جسم مطهر حسین نبود که آماج تیرها و نیزه‎ها و شمشیرها بود. «هدف حسینی» هم آماج حمله‎ها بود.
در کربلا، تنها پیکر حضرت اباعبدالله زیر سم ستوران نرفت، باورهای راستین و ایمان‎های والا و پیام‎های قرآن هم مورد هجوم و تاخت و تاز سواران سپاه کوفه قرار گرفت.
در گودی قتلگاه، تنها سر امام حسین (علیه‎السلام) را نبریدند، بلکه رگ‎های شرف و گلوی فریاد علیه ظلم نیز بریده شد.
بنی‎امیه، تنها «جوانان هاشمی» را در میدان کربلا قتل‎عام نکرد، بلکه با سلطه بر دین و دنیای امت، افکار جاهلیت را زنده کرده و دین و سنت را از صحنه جامعه به حاشیه برده و بدعت را رواج داد.
تنها «اهل بیت امام» اسیر نشدند، بلکه حق و عدل و آزادی به اسارت «آل ابی‎سفیان» و آل مروان و آل زیاد درآمد.
تنها زنجیر بر دست و گردن حضرت سجاد (علیه‎السلام) نهاده نشد، بلکه انسانیت و خداجویی به بند کشیده شد و انسان‎ها از خداپرستی به شیطان‎پرستی و هواپرستی برده شدند و...
این‎ها جور و ستم کمی نیست!
راستی، آیا تقاص این‎همه ظلم که بر ساحت دین روا داشتند، گرفته شد؟
آیا انتقام ضربه سنگینی که به اسلام و دین زدند، گرفته شد؟
آیا انتقام خون «ثارالله»، جز با حاکمیت حق و عدل و اسلام در پهنه گیتی انجام می‎گیرد؟
این است که شیعه در دعای ندبه هر جمعه، آن پیشوای منصور و منتقم، مهدی (عجل‎الله تعالی فرجه‎الشریف) را صدا می‎زند که «این الطالب بدم المقتول بکربلا».
و این است که شیعه در زیارت عاشورا، آرزو می‎کند خونخواه «ثارالله» در رکاب امام زمان (علیه‎السلام) باشد (أن یرزقنی طلب ثارکم...).
پس هنوز، انتقام خون سید الشهدا گرفته نشده است.
هنوز هم آن ذبیح تشنه‎لب، «وتر الموتور» است. و کار «مختار»، کوچک‎تر از آن بود که مرهمی بر زخم دین بگذارد، بلکه تنها کمی از آلام و رنج‎های اهل‎بیت را تسکین داد.
وقتی منتقم آخرالزمان بیاید، با ریشه‎کن کردن ظلم از گستره جهان و بسط عدالت در سطح گیتی، انتقام آن ظلم بزرگ و مصیبت و رزیه بی‎نظیر را خواهد گرفت. با برپایی «دولت کریمه مهدوی»، ثارالله از فوران می‎ایستد.
پس دلخوش به انتقام مختار از جانیان و قاتلان نباشیم، کینه مقدس را در دل نگه داریم و با آنان که اولین ظلم را در حق «آل محمد» بنا نهادند، تا آخرین پس‎مانده قبیله منحوس و «شجره ملعونه» و پیروان خط یزید، صلح و سازش امضاء نکنیم. این، مطالبه خون شهید کربلا از ماست...
/916/د102/ع