نیروسازی برای انقلاب یک ضرورت است

به گزارش سرویس پیشخوان خبرگزاری رسا، حجت الاسلام جواد محدثی در یادداشت جدید خود در نشریه پنجره با عنوان «نیروی سازی برای انقلاب» به بیان تکلیف سنگین و گسترده مردم پرداخته است.

متن این نوشتار بدین شرح است:

«نیروسازی» برای انقلاب، یک ضرورت است.
همیشه نمی‎توان از کیسه خورد و نسبت به «آینده انقلاب»، بی‎تفاوت بود.
در سه جبهه، نیازمند «نیرو» هستیم.
«جبهه اسلام»، «جبهه تشیع» و «جبهه انقلاب».
امروز در داخل و خارج کشور، هجمه‎هایی صورت می‎گیرد، هم نسبت به بنیان‎های اصیل توحید و اسلام و دین، هم نسبت به اصول اعتقادی تشیع و مکتب اهل‎بیت و هم نسبت به آرمان‎ها و اهداف انقلاب اسلامی.
نیروهای مورد نیاز هم، باید «نیروهای کیفی» باشند، یعنی کارآمد، به روز، حاضر در صحنه، آگاه و هوشمند، دشمن‎شناس، خطرشناس، مرزشناس، روش‎شناس و با انگیزه.
اگر امام صادق (علیه‎السلام) فرمود: دوست داشتم بر سر شیعیان من تازیانه باشد، تا در دین خود عمیق و آگاه بارآیند، اشاره به ضرورت «تعمیق» باورهای دینی دارد.
اگر امامان معصوم در میان اصحاب و شاگردان خود، نیروهای خاصی را تربیت می‎کردند که در میدان بحث و در عرصه دفاع از عقاید حقه و پاسخ به شبهه‎ها مسلط و حاضرجواب و پرتوان باشند، بازهم یادآور ضرورت «نیروسازی» و «کادرپروری» است.
اکنون، کدام مراکز برای این سه جبهه نیرو تربیت می‎کنند؟ مربیان مراکز نیروساز، چه کسانی‎اند؟ چه سرمایه‎گذاری‎هایی برای تأمین این خلأ و نیاز، انجام می‎گیرد؟
وقتی جبهه کفر پیوسته یارگیری می‎کند،
وقتی وهابیت، دائم درصدد تربیت فرد و نیروست. وقتی ضدانقلاب، همواره می‎کوشد نیروهای انقلابی را سست، بی‎انگیزه، مردد، بدبین و مسأله‎دار سازد.
فرزندان اسلام و تشیع و انقلاب، چرا نیروپروری نکنند؟!
اگر ما برای «جبهه اسلام»، سرباز تربیت نکنیم، در مقابله با امواج ضداسلامی ناتوان خواهیم شد. اگر برای «جبهه انقلاب»، سرباز و افسر و مدافع و یاور نسازیم، قافیه را خواهیم باخت.

«تکلیف»، سنگین است و گسترده.
از محیط خانواده‎ها، تا مراکز آموزشی، تا دانشگاه‎ها، انجمن‎های اسلامی، عقیدتی‎سیاسی‎ها، سازمان تبلیغات، امور تربیتی، صدا و سیما، مطبوعات متعهد، مراکز چاپ و نشر ‎و... بسیاری از نهادها و مراکزی که در ارتباط با فکر و احساس و باور و عقیده و گرایش و فرهنگ مردم فعالند، باید بخشی از بودجه و توان و امکانات خود را صرف «نیروسازی برای جبهه حق» کنند. وگرنه... مسئولند.
پدر و مادرها، در تربیت فرزندان خود وظیفه دارند.
معلمان، مربیان، نویسندگان، گویندگان، هنرمندان و مدیران هم تکلیف دارند.
ما به آینده تاریخ و بشریت، خوشبین هستیم. این خوش‎بینی، ریشه در «فرهنگ انتظار» دارد ولی برای این آینده و نیازهای آن چه کرده‎ایم و چه می‎کنیم؟
نیروسازی برای «عصر ظهور» را از یاد نبریم! /901/د102/ع