فصلنامه تخصصی ادبیات و هنر آفرینه

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، فصلنامه آفرینه یک فصلنامه تخصصی در حوزه ادبیات و هنر است و ماموریت آن بررسی و بیان ادبیات و هنر از دیدگاه دینی است.

«نوزاد ده ساله» عنوان سرمقاله اولین شماره فصلنامه آفرینه است.

برای آگاهی از سرگذشت این نشریه، سرمقاله آن به صورت کامل منعکس می شود. سردبیر این فصلنامه ادبی در سرمقاله می نویسد: «آنچه پیش روی شماست، نخستین شماره فصلنامه (آفرینه) است. هر چند نوزاد به چشم می آید، برای خود سر گذشت و داستانی ده ساله دارد.

دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم از بزرگ ترین ناشران کشور در حوزه کتاب و نشریات است. جای خالی نشریه ای ادبی و هنری همواره در میان مجلات دفتر احساس می شد. نزدیک به ده سال پیش، با دو پیش شماره به استقبال چنین مجله ای رفتیم و نامش را (شهرزاد) گذاشتیم. پیش از ارزیابی این دو پیش شماره و آغاز فرایند گرفتن مجوز برای شهرزاد، مجله دیگری با همین نام به چاپ رسید. شهرزاد، قرار بود بیشتر به ادبیات داستانی بپردازد. بنابر این نام شهرزاد بسیار دلخواه و مناسب بود و خوانندگان را به گذشته پر بار ادبی ایران اسلامی ارجاع می داد. با از دست رفتن نام، نامه نیز درهم پیچیده و دوستانی که دور هم جمع شده بودند در انتظارتلاشی دوباره پراکنده شدند.

سال هایی گذشت تا دوباره عزم و اراده برای راه اندازی مجله دیگری و با نامی جدید، قوت گیرد. این بار قرار شد فصلنامه ای ادبی ـ هنری به نام (آفرینه) شکل گیرد. پنج پیش شماره کار شد و مورد استقبال نسبی قرار گرفت؛ اما باز هم این فصلنامه در آستانه در خواست مجوز، مانند قایقی در ساحل ماند و به آب انداخته نشد. دفتر تبلیغات پس از ربع قرن خدمت فرهنگی و تبلیغی، تصمیم گرفت در اهداف و ساختار خود تجدید نظر کند، کارآیی اش را افزایش دهد و روز آمد شود. از آن جا که کار تعمیر ماشین در حال حرکت سخت است، کاروان برخی فعالیت های دفتر از حرکت باز ماند تا برای شان ساز و کار جدیدی تعریف شود و با توش و توان تازه ه ای به حرکت در آید. آفرینه نیز نفسی تازه کرد و این بار طرح آن به (شورای مطبوعات دفتر) رفت، بررسی شد و موردی تصویب قرار گرفت. این اتفاق درسال 89 روی داد و اینک در آغاز سال 90، همراه با بهار طبیعت و سر سبزی زمین، نخستین شماره آفرینه در اختیار شماست. این نوزاد ده ساله، رویکرد ویژه ای دارد که ماموریت ویژه و فصل ممیز آن به شمار می آید و می توان در یک کلمه آن را دغدغه (خدا محورانه) بودن نامید.

این دغدغه با تعهد و احساس مسئولیت در مقابل خدای مهربان و حکیم، برای پاسداشت فرهنگ و ارزش های بومی و خودی همراه است. آفرینه به توده کسانی می اندیشد که دل مشغولی شان ادبیات و هنر تعالی بخش، امید آفرین، زیبا و جذاب، زنده و پویاست و دوست دارند اکنون خود را در آینه گذشته و آینده معنا کنند.

این ها به معنای آن نیست که دیگر مجلات از این رویکرد بی بهره اند. از سویی آنچه در پی آنیم آثاری سطحی و شعار زده نیست. معتقدیم نیاز به آفرینش ادبی و هنری از سنخیت ویژه ای میان انسان و آفریدگارش خبر می دهد. روح بی قرار آدمی تشنه آرام گرفتن در کنار دلبری است که هستی رابه جمال و زیبایی و نور خود آراسته است. این همه جلوه و شکوه خیره کننده عبث نیست. در میان هیاهوی مسحور کننده آفرینش و این جهان پیچیده و مواج، راهی است به خلوت کده انس؛ جایی که هیاهو به آرامش، دوری به وصال، عصیان به تسلیم، خشونت به مهربانی، پراکندگی به وحدت، اندوه به شادی، تیرگی به روشنایی، یأس آلودگی به امید، در خود خزیدن به پرواز، بیماری به سلامت، کدورت به پاکی و شفافیت، افسردگی به انبساط و طراوت، و پریشانی و شوردگی به سامان خواهد رسید. تمام آنچه بشر می کند، خواسته و ناخواسته، دانسته و نادانسته، دست و پا زدن و تلاشی است برای ره یافتن و رسیدن و پذیرفته شدن و آرام گرفتن در شهری که آخرین منزل این سفر طولانی است و می توان بهشت نامیدش.

آغوش آفرینه به سوی تمام کسانی که با آنچه گفتیم نسبتی دارند، باز است؛ کسانی که نه دنیا را برای دنیا و نه ادبیات و هنر را برای ادبیات و هنر می خواهند؛ بلکه از تمام نعمت ها، استعدادها و فرصت ها برای خدمت به خلق و کوشش برای فلاح دیگران و رستگاری خود بهره می برند.»

فهرست

بخش مقاله نظری شامل «در ستایش هنر» و «ارسطو و فن شعری» می شود.

«سیری کوتاه در زندگی، آثار و اندیشه های مولانا»، «مولوی در تصویر اقبال» و «تصویر نفس در مثنوی مولانا» در بخش مقالات ادبی آمده است.

«آخرین فشنگ» و «گیاهان مقدس» را در بخش داستان می خوانید.

«معنا و سازگان در مجموعه شعر (تبسم های شرقی)»، «انسان در تبسم های شرقی» و«زکریا اخلاقی در قاب چند غزل» مطالب بخش شعر را تشکیل داده است.

در بخشی از فصلنامه در گفتگو با زکریا اخلاقی آمده است:«نظرتان درباره وضعیت شعر حوزه چیست؟
بحمدالله چراغ شعر همواره درمیان حوزویان روشن بوده است و بسیاری از عالمان دینی ما شاعران زبردستی هم بوده اند؛ بزرگانی چون فیاض لاهیجی، فیض کاشانی، حاج ملا هادی سبزواری، میرزا حبیب خراسانی، مرحوم کمپانی، الهی قمشه ای و حضرت امام رحمة الله علیهم.

شعرحوزه در این چند دهه نیز به شهادت کنگره ها و جشنواره های ویژه طلاب، همانند کنگره شعر و قصه طلاب و جشنواره هنرآسمانی، و نیز با عنایت به مجموعه شعرهای منتشرشده، شعر بالنده و رو به رشدی بوده است. در این سال های اخیر هم اگر چه از شاعران نسل اول حوزه حضور کم رنگ تری به چشم می آید، اما ظهور چهره های جوان تر این چراغ را روشن نگه داشته است، امروز شعر حوزه پرتپش تر و شاداب تر از پیش به حکایت خود ادامه می دهد؛ با این حال نکته شایان توجه این است که باید بین شعر شاعر حوزوی و شعر حوزه فرق قائل شد. آنچه امروز به عنوان شعر حوزه شناخته می شود، شعر شاعران تحصیل کرده در حوزه است، نه شعر حوزه با معیارهای حوزوی؛ یعنی هیچ وجه تمایزی در شعر این عزیزان با شعر دیگر شاعران معاصر وجود ندارد، جز اینکه خودشان طلبه یا روحانی هستند.»

در بخش نقد و بررسی آثار؛ «یک قدم مانده به صبح» و «هستی در شعر(هستی شناسی شعر نو)» را می خوانید.

«تنها با خدا: نگاهی اجمالی به فلسفه (سورن کرکگور)و... »، «تأویل تبار شناسانه قهرمان در تعزیه»، «تعزیه، بازشناسی نمایشی ایرانی»، «مقدمه ای بر نقد تئاتر»، «از اجرای میدانی تا درام صحنه ای»، «تکیه بر ملک سیلمان» و «شخصیت پردازی در ملک سلیمان»، در بخش سینما و تئاتر آمده است.

و در آخر «بررسی نگاره یوسف و زلیخا» را نیز در بخش هنرهای تجمسی می خوانید.


شماره اول فصلنامه عملی تخصصی آفرینه به صاحب امتیازی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، مدیر مسؤولی احمد زادهوش و سردبیری مظفر سالاری به تازگی در 168 صفحه با قیمت 1200 تومان منتشر شده است./913/ن601/ع