آیت‎‎الله بهاء‎الدینی پشتیبان مملکت و نظام بود/ فرمول مدرگ‎گرایی و بی‎توجهی به محتوای دروس به حوزه نفوذ نکند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حجت‎الاسلام والمسلمین کاظم صدیقی، امام جمعه تهران شب گذشته در مراسم سالگرد ارتحال آیت‎الله بهاء‎الدینی که در مسجد اعظم قم برگزار شد، گفت: آیت‎الله بهاءالدینی یک عالم عرشی، انسانی ملکوتی، الگویی کم نظیر، سنگری برای جان‎های پناه جو و چشمه‎ای زلال برای دل‌های تشنه بود.

وی ادامه داد: آیت‎الله بهاء الدینی پشتیبانی برای مملکت و نظام، یار و یاور رزمندگان، نوری از اهل‎بیت(ع) بود، او کسی بود که مقامات بندگی را طی کرده و به خدا رسیده بود، یک عالم فقیه و انسانی آشنا به معارف الهی و توحید بود.

علم باید به عنوان یک واجب در حوزه‎ها توجه شود

این استاد حوزه در ادامه با اشاره به روایتی از پیامبر(ص) درباره فضیلت علم، اظهار داشت: با توجه به سخنان رسول الله(ص) آشنا شدن با خدا، راه او، خود، مقصد خلقت، آشنایی با نبوت، امامت و ملائکه فریضه الهی است که باید به عنوان یک عبادت در حوزه‎ها مورد توجه قرار گیرد.

وی افزود: تا علم عبادت نباشد و کسی که به دنبال آن می‎رود برای انجام فرمان خدا نباشد از مسیر دور می‎شود، اگر تحصیل علم فریضه است باید انسان با اخلاص وارد حوزه امام صادق(ع) بشود و اگر واجب است بی‎توجهی به آن جزو محرمات است.

جوان یا باید عالم باشد و یا متعلم

حجت‎الاسلام والمسلمین صدیقی با اشاره به روایتی از کتاب بحارالانوار ابراز داشت: هر جوانی بخواهد در نزد ائمه(ع) محبوبیت پیدا کند و این بزرگواران از او راضی بشوند یا باید عالم باشد، یا متعلم و شما طلاب تنها گروهی هستید که آرم دانشجویی دانشگاه امام‎ صادق(ع) را دارید.

فرمول مدرگ‎گرایی و بی‎توجهی به محتوای دروس به حوزه نفوذ نکند

وی بیان داشت: امیدواریم سنت‏های حوزه به دانشگاه‎ها سرایت کند و فرمول مدرگ‎گرایی و بی‎توجهی به محتوای دروس به حوزه نفوذ نکند، شأن یک طلبه نوکری

دستگاه ولایت است، طلبه از نخست باید حواسش به بندگی باشد و آیت‎الله بهاءالدینی یکی از افرادی بود که همواره حواسش به بندگی خداوند متعال بود.

امام جمعه موقت تهران با بیان این‎که فردی در زندگی موفق می‎شود که در جوانی به آن مقامات رسیده باشد، گفت: از جوان رجوع به سوی خدا بسیار زیباتر از دیگر

افراد است و آیت‎الله بهاءالدینی می‎فرمود «ما از مجالست با شما اذیت نمی‎شویم بلکه از نفوس ناریه اذیت می‎شویم».

وی ادامه داد: آیت‎الله بهاءالدینی ره یافته نورانی بود، استمرار بر عمل صالح داشت و جزو صالحین بود، ایشان به مقام یقیین رسید بود و جهنمی‎ها را می‎دید.

استاد اخلاق حوزه علمیه تهران با اشاره به آیاتی از قرآن کریم، خاطرنشان کرد: فردی که در ابتدای راه به خدا وصل شود وجودش نورانی می‎شود و آن فرد چیزی نیست که زندگی می‎کند بلکه خدا گوش، چشم و زبان او می‎شود.

اگر چیزی از منیت در وجود فرد نباشد فرد به مقامات می‎رسد

وی ابراز داشت: هنر آیت‎الله بهاءالدینی و آیت‎الله بهجت این بود که جزو خدا هیچ کسی و چیزی را نداشتند تمام وجودشان خدا بود، اگر چیزی از منیت در وجود فرد نباشد فرد به مقامات می‎رسد، طلبه باید وقتی صبح می‎کند یا عالم باشد یا متعلم و از علما الگو بگیرد.

حجت‎الاسلام والمسلمین صدیقی تأکید کرد: اگر جوانی صبح کرد که نه عالم بود و نه دنبال عالم جهت علم آموزی این فرد گرفتار تفریط می‎شود و وقتی فرد گرفتار تفریط شد گرفتار ضایعات می‎شود.

امام جمعه موقت تهران با بیان این که کسی که در جوانی درس نخواند و خود را نوکر امام زمان(عج) قرار نداده به جایگاهی نمی‎رسد، اظهار داشت: کسی که در راه نباشد و به سوی مقصد حرکت نکند اهل خسران است و عمر خود را ضایع کرده و ضایع کردن عمر نیز گناه است.

جوان بی‎تکیه‎گاه گرفتار دشمن می‎شود

وی افزود: خیلی بد است فرد جوانی خود را پیدا نکند، اگر فرد جوانی را پیدا نکند گرفتار آتش می‎شود، اگر جوان تکیه‎گاه نداشته باشد مست می‎شود و وقتی مست شد گرفتار دشمن و شیطان می‎شود.

استاد اخلاق حوزه علمیه تهران مسأله علم فقاهت و تفقه در دین را از واجبات خواند و ابراز داشت: علم نور است و امام صادق(ع) می‎فرمایند «علم نور است که خدا در دل انسان قرار می‎دهد و اگر می‎خواهید به علم برسید باید نهال عبودیت و بندگی را در دل خود بکارید».

این استاد حوزه گفت: یکی از اصحاب از امام ششم(ع) سؤال کرد که حقیقت عبودیت و بندگی در چیست؟ امام(ع) جواب دادند «حقیقت عبودیت در این است که انسان خودش و آنچه را که دارد را برای خود نداند، اهل توکل باشد و بداند وظیفه او چیست و خدا از او چه می‎خواهد».

آیت‎الله بهاء الدینی زندگیش بوی بندگی می‎داد

وی در پایان خاطرنشان کرد: ما که بی خدا نیستیم و این تفکر که خدا تنها در مساجد است و در بازار و یا محل کار ما نیست شعار یهود است، آیت‎الله بهاء الدینی بنده بود، زندگیش بوی بندگی می‎داد و هیچ جا بوی غیر از بندگی نداشت./993/پ202/ن